AIFV-B

Uit Milpedia
Ga naar: navigatie, zoeken
AIFV-B-C25
AIFV-B-C25.jpg
Algemeen
Land van herkomst VS - België
Aantal gebouwd 236
Operationeel sinds 1985
Operationeel tot 2015
Basis kenmerken
Bemanning 3+7
Lengte 5,258 m
Breedte 2,819 m
Hoogte 2,01 m (romp) 2,79 m (toren)
Gewicht 13,687 ton
Pantser en bewapening
Pantser aluminium en laminaatstaal
Hoofdbewapening snelvuurkanon KBA-B02 van 25mm
Secundaire bewapening mitrailleur 7,62mm MAG en 6 rookpotwerpers 76mm
Mobiliteit
Motor Detroit Diesel 6V-53T V-6 turbodiesel van 264 pk
Snelheid 61 km/h
Rijbereik 490 km


Inhoud

Geschiedenis

Product Improved M113A1

Ondanks het succes van de battlefield taxi M113 tijdens de oorlog in Vietnam beseften de Amerikanen dat het voertuig niet voldeed voor het moderne Europese slagveld. Men had een nieuw type nodig dat sneller en beter gepantserd was dan deze APC en dat de infanteristen de mogelijkheid moest bieden om naar buiten te vuren. Dit type kreeg de aanduiding MICV (mechanized infantry combat vehicle). Onder het MICV-65 programma van de US Army ontstonden op het einde van de jaren ’60 de prototypes XM701 van PACCAR en de XM765 van FMC. Laatstgenoemde was gebaseerd op de M113 en beschikte over een 20mm-snelvuurkanon M139 (HS 820 van Hispano-Suiza) in een onbemand torentje. Het bemanningscompartiment was herwerkt en had schuine zijwanden met 4 vuurpoortjes en periscopen aan elke kant.

Evolutie van de M113 tot de PI M113A1

De XM765 werd door FMC vanaf 1970 op eigen initiatief verder ontwikkeld tot PI M113A1 (product improved M113A1) met versterkte pantsering en een krachtigere motor, maar met slechts 2 vuurpoortjes aan weerszijden. Bovendien had hij een bijkomende cupola voor de commandant dat vreemd genoeg áchter het torentje geplaatst was. Het voertuig werd nog eens verbeterd, waarbij de toren (een nieuw model) meer naar rechts geplaatst werd om ruimte te maken voor de cupola van de commandant, achter de chauffeur. Dit model ging onder de aanduiding Armoured Infantry Fighting Vehicle ofte AIFV in serieproductie vanaf 1977, echter enkel voor export; de Amerikanen selecteerden uiteindelijk de M2/M3 Bradley als nieuwe MICV.

De AIFV werd door een aantal landen, waaronder Nederland (YPR-765 van DAF), Turkije (FNSS) en België (Cockerill/BMF) onder licentie geproduceerd.

Beschrijving

Het onderstel lijkt sterk op dat van de M113 (ongeveer 85 percent van de onderdelen zijn identiek), maar de romp beschikt nu zoals boven vermeld over 5 vuurpoortjes en bijkomende pantsering van laminaatstaal. In de zijwanden bevindt zich ook polyurethaan-schuim om de amfibische eigenschappen te behouden. Het éénpersoonstorentje EWS (enclosed weapon station) van FMC bevat de volledige bewapening, vier M27 periscopen en een dag/nachtkijker, bijv. van Philips of de M36. Als hoofdbewapening dient in principe het 25mm-kanon KBA-B02 van Oerlikon, maar dat kan optioneel vervangen worden door de Chain Gun van McDonnell Douglas of zelfs door een .50 M2HB-mitrailleur. Behalve het originele EWS-torentje kan bijv. ook de "Sharpshooter" of "Dragar" van GIAT gemonteerd worden, of een cupola met mitrailleur.

AIFV-B

In juli 1979 bestelde België 525 M113A1's en 514 AIFV's ter vervanging van de verouderde M75 en AMX-13 VTT. De licentieproductie ging door bij BMF (Aubange-Athus), Asco (Zaventem) en NV Henschel (Antwerpen); de eerste AIFV-B werd in september 1985 overhandigd aan de Belgische landmacht. De AIFV-B voor België is vrijwel identiek aan het originele model maar beschikt over een aantal componenten van de M113A1-B waaronder een NBC-filtersysteem, de versterkte ophanging van de M113A2, een Halon-brandblusinstallatie en aangepaste wettelijke uitrusting conform aan de Belgische en Duitse wegcode.

De eerste 285 AIFV's voor het Turkse leger werden trouwens ook door BMF geproduceerd in het begin van de jaren '90 en zelfs de uitrusting om de resterende 1.425 voertuigen te produceren werd door Cockerill aan FNSS geleverd.

Ten gevolge van de herstructurering heeft België een gedeelte van de vloot uit dienst genomen en vanaf 2006 werd een aantal voertuigen via SABIEX verkocht aan Chili, Bahrein, Turkije, Libanon en Marokko. Van de 514 origineel geleverde voertuigen waren eind 2008 nog slechts 190 over.

Versies

  • AIFV-B-C25: dit is het basismodel met 25mm-kanon van Oerlikon in de EWS-toren. De munitievoorraad bestaat uit 332 schoten APDS-T, HEI-T en SAPHEI-T. Deze "kanonbak" was hét voertuig van de Belgische infanterie-eenheden tot de aankomst van de nieuwe AIV. Onlangs kregen de voertuigen een aantal modificaties waaronder stouwkorven aan weerszijden achteraan. Er werden van dit type 236 stuks geleverd.
    • AIFV-DFS (direct fire system): om de eenheden voor te bereiden op de nieuwe AIV C30 heeft men beslist om 32 AIFV-B-C25 om te bouwen. Bij de DFS werd het originele interieur met de twee zitbanken vervangen door de zitjes en het MILAN-rek van de AIFV-B-.50. Het voertuig biedt nu plaats aan slechts 6 i.p.v. 10 man.
Prototype van de AIFV Fus
  • AIFV-B-.50: dit model is beter gekend als "AIFV MILAN" aangezien hij voorzien is van een steun voor de MILAN-lanceerpost op de cupola achter de chauffeur. Het bemanningscompartiment is voorzien van rekken voor de missiles, de thermische kijker MIRA en voor de lanceerpost die tijdens verplaatsingen in principe opgeborgen wordt. De commandant beschikt over een CWS (cupola weapon station) die uitgerust is met rookpotten 76mm en een .50 M2HB-mitrailleur die van binnen uit kan bediend worden. Tenslotte bevinden er zich nog twee 71mm-mortieren Lyran van Bofors op het dak links. De landmacht ontving 222 stuks waarvan er 4 als lesvoertuig AIFV Instr gebruikt worden en één door CC R&A te Rocourt omgebouwd werd tot AIFV AC3G met het TRIGAT-systeem. Een organiek peloton pantserinfanterie bestond uit drie "kanonbakken" voor de drie secties en één "MILAN-bak" voor de pelotonscommandant met zijn steunsectie.
    • AIFV-Fus: vanaf 2006 heeft men 48 "MILAN-bakken" voorzien van de centrale zitbanken van de AIFV-B-C25 zodat een volledige sectie (10 personen) kan getransporteerd worden. Dit ter voorbereiding van de komst van de nieuwe AIV Fus. De rekken voor het MILAN-systeem werden verwijderd en het voertuig kreeg aangepaste wapenrekken (voor FNC en AW) en een passieve nachtkijker voor de chauffeur.
  • AIFV-B-CP: dit is een commandopost, uitgerust met extra radio-apparatuur, telescoopmasten, een generator en een luifel rechts opzij. In tegenstelling tot de AIFV-B-.50 heeft hij geen CWS-cupola maar een eenvoudigere cupola type M113, eveneens voorzien van een mitrailleur .50. Van de oorspronkelijk 56 voertuigen zijn er actueel nog slechts 25 in gebruik.

Referenties



Dit artikel valt onder de GNU-licentie voor vrije documentatie
Persoonlijke instellingen