Charles Joseph Bonaparte (* Baltimore,
9 juni 1851, † aldaar
28 juni 1921) was een Amerikaans politicus en de oprichter van de
FBI (de Amerikaanse veiligheidsdienst). Hij was een kleinzoon van Jérôme Bonaparte, broer van
Napoleon Bonaparte. Charles bezocht de Universiteit van Harvard en de Harvard Law School en werd daarna advocaat in Baltimore. Later werd hij een prominente figuur in gemeentelijke en landelijke hervormingsbewegingen. Hij was lid van
1902 tot
1904 lid van de
Board of Indian Commissioners, in 1904 voorzitter van de
National Civil Service Reform League en vertrouweling van de Catholic University of America. In
1905 benoemde president Theodore Roosevelt hem in het kabinet tot minister van Marine. Van
1906 tot het eind van Roosevelts ambtstermijn in
1909 was hij advocaat-generaal. Hij was een van de hoofdverantwoordelijken voor het beëindigen van het tabaksmonopolie. In
1908 richtte hij het Bureau of Investigation (BOI) op, dat later de
FBI werd.
