Drebbel-onderzeeër

Uit Milpedia
Ga naar: navigatie, zoeken

De Drebbel-onderzeeër is ’s werelds eerste werkende onderzeeër. Het tuig werd uitgevonden door de Nederlandse uitvinder Cornelius Drebbel en bood plaats voor 16 personen waarvan 12 man de roeispanen bedienden. De onderzeeboot kon vier tot vijf meter duiken en ongeveer zo’n drie uur lang onder water blijven. De crew ademde door een stelsel van snorkelbuizen, maar Drebbel had ook een (al)chemische oplossing voor het ademprobleem bedacht. Een van zijn andere uitvindingen was namelijk de ontleding van salpeter (een nitraat, meestal van kalium) bij verhitting. Daarbij komt een gas vrij dat Drebbel gewoon 'lucht' noemde, maar waar twee eeuwen later een andere naam aan gegeven zou worden: zuurstof.

Tussen 1620 en 1624 voer Drebbel met drie verschillende modellen meermaals door de Londense rivier de Theems om de Britten te overtuigen van zijn vondst. De Britse vloot was echter niet onder de indruk en toonde geen interesse in de drie boten. Drebbel zette het hele concept overboord en concentreerde zich voortaan verder op andere uitvindingen.



Dit artikel valt onder de GNU-licentie voor vrije documentatie