John Pershing

Uit Milpedia
Ga naar: navigatie, zoeken
Pershing.jpg
John Joseph Pershing, Amerikaans generaal uit de Eerste Wereldoorlog, * Laclede, Missouri, 13 sept. 1860, † Washington, D.C., 15 juli 1948.

Nadat hij een tijdje onderwijzer was geweest in Prairie Mound, 9 mijl van Laclede, zijn geboortedorp, deed Pershing, die bekend stond als Black Jack Pershing, in het voorjaar van 1882 toelatingsexamen voor West Point, de Amerikaanse militaire academie, en slaagde. Eigenlijk was hij niet eens van plan om militair te worden, maar wilde hij zich verder ontwikkelen.

Pershing was beslist geen briljant student hoewel zijn rapport nauwelijks onvoldoendes vermeldde. Maar hij bleek een geboren leider en werd in 1886 gekozen tot klassenvertegenwoordiger. Als cadet kreeg hij keer op keer de beste beoordeling van zijn bataljon en hij was commandant van het cadettenkorps dat de Hudson overstak van West Point naar Garrison om een erewacht te vormen toen de begrafenisstoet van president Ulysses S. Grant voorbijtrok.

In september 1891 werd Pershing hoogleraar in de krijgswetenschappen en tactiek aan de universiteit van Nebraska en bleef dat vier jaar lang.

Hij had een loopbaan vol afwisseling. Zo moest hij het tussen 1886 en 1890 opnemen tegen Sioux- en Apache-indianen en verwierf zich de medaille van de zilveren ster; hij vocht in de Cubaanse Oorlog van 1898; op de Filippijnen in 1903 waar hij de Moro-opstandelingen met wortel en tak uitroeide; en hij was als waarnemer bij het Japanse leger tijdens de Russisch-Japanse Oorlog van 1904/05. In 1906 werd hij bevorderd tot brigadegeneraal. Vermeldenswaard is nog de strafexpeditie met 10.000 man naar Mexico onder zijn leiding om Pancho Villa (een berucht revolutionair in die dagen) gevangen te nemen.

Toen de Verenigde Staten in 1917 de oorlog aan Duitsland had verklaard, werd Pershing, inmiddels generaal, benoemd tot opperbevelhebber van het Amerikaanse expeditieleger (American Expeditionary Force, "AEF"). Op dat moment was er nog helemaal geen expeditieleger; het staande leger bestond uit 25.000 hooguit, en van een reserve was nauwelijks sprake. Pershing moest een goed georganiseerd leger rekruteren en kreeg dat ook op de been: 500.000 man. Uiteindelijk groeide het Amerikaanse leger binnen anderhalf jaar uit tot een strijdmacht van drie miljoen man.

Pershing leidde persoonlijk het succesvolle Maas-Argonne-Offensief in 1918.

In 1921 werd hij stafchef van het Amerikaanse leger. In 1924 – hij was toen 64 – trad hij uit dienst, en werd door het Amerikaanse parlement geëerd met de titel "General of the Armies", een eer die nadien (met terugwerkende kracht) alleen aan de eerste Amerikaanse president, George Washington, te beurt zou vallen.

Zijn autobiografie, "My experience of war", verscheen in 1931, en won het jaar daarop de Pulitzer Prize in de categorie geschiedenis.

John Joseph Pershing overleed op 15 juli 1948 in Washington, D.C.