Maxime Weygand

Uit Milpedia
Ga naar: navigatie, zoeken
Weygand.jpg
Maxime Weygand, Frans generaal, * Brussel, 21 jan. 1867, † Parijs, 28 jan. 1965. W. doorliep de militaire academie van St.-Cyr en was in de Eerste Wereldoorlog stafchef van Foch. In 1924 werd hij lid van de Opperste Oorlogsraad (Conseil supérieur de la Guerre), en werd in 1931 inspecteur-generaal van de krijgsmacht. In 1935 ging hij met pensioen, doch trad in 1939 opnieuw in dienst als opperbevelhebber van de strijdkrachten in het Midden-Oosten.

Op 17 mei 1940 werd W. opperbevelhebber in Frankrijk. Hij slaagde er niet in de Duitse aanval op Frankrijk af te slaan en adviseerde de regering op 12 juni een wapenstilstand te sluiten. Tijdens het Vichybewind fungeerde hij nog als minister van Oorlog en hoge commissaris in Noord-Afrika. Van 1942-45 zat hij in Duitsland gevangen, daarna ook in Frankrijk wegens collaboratie, maar werd in 1946 vrijgelaten en in 1948 volledig gerehabiliteerd. Hij schreef o.m.: Le maréchal Foch (1929), Histoire de l'armée française (1938, 2de dr. 1953), Mémoires (3 dln., 1950-57).

Lit.: Fouvez, Ch.: Le mystère Weygand (1967); Singer, B.: Maxime Weygand. A biography of the French general in two world wars (2008).