Patrice de Mac Mahon

Uit Milpedia

Patrice Maurice de Mac Mahon, hertog van Magenta (sinds 4 juni 1859), * Sully (Saône-et-Loire), 13 juni 1808, † Parijs, 17 okt. 1893, Frans maarschalk (1859) en politicus. M., die van Ierse herkomst was, werd in 1848 brigadegeneraal en stadhouder van Oran. In 1852 werd hij divisiegeneraal, had tijdens de Krimoorlog een groot aandeel in het succes bij de bestorming van de Malakow (het zuidelijkste hoofdbastion van Sebastopol) en op 4 juni 1859 bij de Slag bij Magenta, en was sinds 1864 stadhouder in Algerije.

Tijdens de Frans-Duitse Oorlog voerde M. in 1870 het bevel over het 1ste Franse legerkorps, en werd in de Slag bij Wörth tot de terugtocht gedwongen. Hij trachtte daarop, door met een reserveleger van Châlons uit, Metz te ontzetten, maar werd naar de Belgische grens teruggedreven en moest op 1 sept., zwaargewond, het opperbevel aan Ducrot overdragen. Hij raakte door de Slag bij Sedan op 2 sept. in krijgsgevangenschap, en sloeg na de wapenstilstand de opstand van de Parijse Commune neer.

Vanwege zijn reputatie en zijn kerkelijke gezindheid werd hij door de monarchistisch-reactionaire meerderheid in mei 1873 tot president van de republiek gekozen. Hij verzekerde zich van een sterke positie, door zijn ambtsperiode tot 7 jaar te verlengen, maar trad in januari 1879, toen er een liberaal-republikeinse kamermeerderheid was, vrijwillig af.

Lit.: Grandin, Léonce: Le maréchal de M. (2 dln., 1894); Laforge, Léon: Histoire complète de M., maréchal de France (3 dln., 1898); Hanotaux, Gabriel: Histoire de la France contemporaine (1871-1900). II. Le présidence du maréchal de M. (1905).