Paul von Hindenburg

Uit Milpedia
Ga naar: navigatie, zoeken
VonHindenburgPaul-01.jpg
Paul Ludwig Hans von Beneckendorf und von Hindenburg (Posen, 2 oktober 1847 – Gut Neudeck (Westpruisen), 2 augustus 1934) was tijdens de Eerste Wereldoorlog veldmaarschalk en van 19161918 één van de opperbevelhebbers van het Duitse leger. Hij won onder meer de Slag bij Tannenberg in 1914.

In 1914 vielen de Russen geheel onverwachts Oostpruisen binnen. De Duitse bevelhebber aldaar (Prittwitz) raakte in paniek. Von Hindenburg, al 67 jaar oud, was al enkele jaren met pensioen en werd zeer tegen zijn zin opgeroepen en gedwongen om de maarschalksstaf aan te nemen. Het streven van hem en van Erich Ludendorff bracht de geallieerden zowel in het oosten als in het westen nederlaag op nederlaag toe, totdat de krachten van Duitsland opraakten.

Op 26 april 1925 werd hij met grote meerderheid tot rijkspresident gekozen. Ook deze post bekleedde hij tegen zijn zin, maar op verzoek van zijn rechtse achterban. Hij moest niets van democratie hebben, maar zwoer toch een eed op de democratische grondwet van Weimar en werd president. In deze hoedanigheid benoemde hij op 30 januari 1933 Adolf Hitler tot rijkskanselier, als opvolger van Franz von Papen.

Bij de presidentsverkiezingen van 31 juli 1932 versloeg hij Hitler weliswaar, maar werd van diverse kanten, onder meer door Von Papen, zodanig onder druk gezet, dat hij Hitler tenslotte kanselier maakte. Von Hindenburg wordt vaak gezien als een typische Pruisische conservatief en een monarchist, die weliswaar anti-democratisch was, maar ook vasthield aan oude normen, waarden en tradities. Tegen dat beeld spreekt zijn betrokkenheid bij het zogenaamde Osthilfeskandal.

Von Hindenburg leed op zijn oude dag aan ouderdomsdementie en werd steeds senieler. Hij wist vaak niet meer waar hij was of wat er gaande was. Echte macht kon hij niet meer uitoefenen, waardoor Hitler kon doen en laten wat hij wilde. Het resultaat was dat Von Hindenburg zijn laatste jaar nog slechts een papieren rol kreeg te vervullen.



Dit artikel valt onder de GNU-licentie voor vrije documentatie