Friedrich Wilhelm von Kleist

Friedrich Wilhelm Gottfried Arnd von Kleist, Pruisisch generaal, * 1724, † Jäschkendorf bij Liegnitz, 28 aug. 1767, trad op 20-jarige leeftijd tot een kurassiersregiment in Berlijn toe, onderscheidde zich tijdens de beide eerste Silezische Oorlogen en klom weldra op tot stafofficier. Eind 1756 werd K. overgeplaatst naar het huzarenregiment Szekely onder gelijktijdige benoeming tot majoor. In de Zevenjarige Oorlog onderscheidde hij zich op 19 sept. 1757 bij het huzarengevecht bij Gotha en verwierf zich de orde "pour le mérite". Na het einde van de veldtocht in 1760 werd hij, hoewel toen pas kolonel, commandant van een uit 22 eskadrons (huzaren en dragonders) en uit een zgn. Kroatenbataljon en een korps Jagers te voet bestaand vrijkorps. Op 19 mei 1762 volgde op aanbeveling van prins Heinrich zijn bevordering tot generaal-majoor. In de Slag bij Freiberg (29 okt.) was het K., die met de onder Seydlitz staffelvormig oprukkende rechtervleugel de weg naar de overwinning baande. Daarna voerde hij, terwijl hij deel uitmaakte van het leger van prins Heinrich, tot ontzetting van de plaatselijke rijksstenden en de bevolking van Neurenberg, die zich veilig hadden gewaand, een onverwachte aanvalsstoot tot diep in Franken uit, die de rijksdag in Neurenberg deed sidderen, maar de vrede bespoedigde. In nov. 1762 viel hij met 6.000 man Bohemen binnen, gedroeg zich echter, ondanks het bevel, de verwoestingen in Brandenburg met gelijke munt te vergelden, overeenkomstig de roep, die van hem uitging, uiterst humaan.