Joachim Peiper

Joachim Peiper, Duits SS-officier, * Berlijn, 30 jan. 1915, † Traves (Frankrijk), 13 juli 1976, zoon van een kapitein in het Pruisische leger, trad eind 1934 tot de krijgsmacht toe en volgde een militaire opleiding in o.a. Jüterbog en Brunswijk. Hij stapte over naar de Leibstandarte SS "Adolf Hitler" en werd in 1938 adjudant van Heinrich Himmler. Toen de oorlog uitbrak werd hij naar het front gestuurd; zowel aan het westfront als op de Balkan en bij het begin van de veldtocht tegen de Sowjetunie voerde hij de 11de compagnie aan, werd daarvan in sept. 1942 commandant en per 30 jan. 1943 bevelhebber van het 3de pantserbataljon van het 2de SS-pantsergrenadiersregiment, nam op 1 dec. 1943 de leiding op zich van het 1ste pantserregiment van de SS-Leibstandarte "Adolf Hitler" en werd op 30 jan. 1944 daarvan officieel commandant. De onder zijn bevel staande soldaten en eenheden begingen herhaaldelijk oorlogsmisdaden, zoals het 3de bataljon, dat in de herfst van 1943 in het Italiaanse dorp Boves 23 burgers vermoordde.

Op 24 dec. 1944 lukte het hem uit te breken uit een geallieerde omsingeling bij La Gleize en op avontuurlijke wijze met 800 man na een geforceerde mars door een onherbergzaam bosgebied en deels zwemmend zich weer bij de divisie aan te sluiten. Tijdens het Ardennen-offensief leidde P. een strijdgroep, die bij Malmedy 71 Amerikaanse krijgsgevangenen doodschoot.

Bij een proces in Dachau werd de gehele strijdgroep van P. wegens dit laatste schuldig bevonden aan oorlogsmisdaden. P. bood aan, alle verantwoordelijkheid op zich te nemen als zijn manschappen daardoor vrijkwamen, maar dit werd verworpen. Van zijn eenheid kregen de meesten een levenslange gevangenisstraf opgelegd; anderen, waaronder P. zelf, werden veroordeeld tot de strop.

P. zat van 1946 tot 1951 in de gevangenis te wachten op zijn executie tot zijn straf ten slotte werd omgezet in levenslang. In 1956 kreeg hij zelfs gratie en werkte als autoverkoper in West-Duitsland. In 1968 werd hij in Italië opnieuw aangeklaagd voor oorlogsmisdaden in Boves in 1943, doch werd wegens gebrek aan bewijs vrijgesproken.

Daarna verhuisde hij met vrouw en kinderen naar Traves in Frankrijk. Op 13 juli 1976 kwam P. om het leven bij een aanslag toen zijn huis in brand werd gestoken. Dichtbij het huis werd een revolver gevonden. Een dader werd nooit opgepakt, laat staan dat er een proces plaatsvond..

P. werd op 17 mrt. 1943 onderscheiden met het Ridderkruis, op 27 jan. 1944 met het Eikenloof bij het Ridderkruis en op 16 febr. 1945 met de Zwaarden bij het Ridderkruis.

Bron: Lexikon der Wehrmacht.