Laval Nugent

Graaf Laval Nugent von Westmeath, Oostenrijks veldmaarschalk, * Ballynacor bij Dublin, 3 nov. 1777, † Karlstadt, 21 aug. 1862, trad in Oostenrijkse dienst, was in 1809 kolonel en stafchef van aartshertog Johann en ging in 1811 naar Londen, om met de Engelse regering onderhandelingen aan te knopen. In 1813 streed hij als generaal-majoor onder Hiller voor de poorten van Triest en sloot nadien een overeenkomst met Murat, die deze de kroon van Napels verzekerde. Na de restauratie van de Bourbons werd hij in 1817 opperbevelhebber van het Napolitaanse leger, trad echter in 1820 weer als luitenant-veldmaarschalk tot het Oostenrijkse leger toe, klom in 1838 op tot Feldzeugmeister en kreeg in 1848 het commando over een reservelegerkorps, waarmee hij Radetzky te hulp snelde.

Ook tijdens de veldtocht in Hongarije voerde hij het bevel over een korps en werd in 1849 tot veldmaarschalk bevorderd. Toen de Italiaanse Oorlog van 1859 uitbrak, begaf hij zich als vrijwilliger naar het strijdtoneel en woonde de Slag bij Solferino bij. Hij stierf in 1862 op zijn slot Bosiljevo bij Karlstadt.