Johann Joseph van Liechtenstein

Johann Joseph, prins van Liechtenstein, hertog van Troppau en Jägerndorf, Oostenrijks veldmaarschalk, * Wenen, 26 juni 1760, † aldaar 20 apr. 1836, onderscheidde zich in 1788 in de oorlog met de Turken en later in de oorlogen van de Franse Revolutie, zodat hij reeds in 1794 tot generaal-majoor benoemd werd. Hij besliste op 19 juni 1799 de Slag aan de Trebbia, nam, tot luitenant-veldmaarschalk bevorderd, deel aan de Slag bij Novi (15 aug.) en veroverde op 4 dec. Cuneo. Na de Slag bij Hohenlinden (3 dec. 1800) dekte hij de terugtocht van het verslagen Oostenrijkse leger.

Hoewel hem door de dood van zijn broeder Aloys Joseph op 20 mrt. 1805 het vorstendom Liechtenstein was toegevallen, nam hij in de oorlog met Frankrijk het commando van een legerkorps ter hand, waarmee hij aan de Slag bij Austerlitz (2 dec.) deelnam, waarna hij de vredesonderhandelingen leidde en de Vrede van Pressburg afsloot.

In 1809 voerde hij als generaal der cavalerie zijn legerkorps bij Aspern en Essling (21 en 22 mei) en bij Wagram (5 en 6 juli) aan op een wijze die bewondering afdwong, nam, na het terugtreden van aartshertog Karl het opperbevel van het leger over en sloot op 14 okt. de Vrede van Schönbrunn af.

Reeds in 1806 had hij, omdat Napoleon hem, zonder dat hij dat wist, in de Rijnbond had opgenomen, de regering aan zijn derde zoon, Karl Johann Anton, overgedragen; na Napoleons val nam hij deze opnieuw op zich en droeg deze verantwoordelijkheid tot aan zijn dood in 1836.

Lit.: Criste, O.: Feldmarschall Johannes Fürst von Liechtenstein (1905).