M108 houwitser

Geschiedenis
Eén van de beslissingen die op een conferentie te Washington in 1952 genomen werd, was de grondige modernisering van de gemechaniseerde artillerie en de vervanging van de verouderde M52 houwitser door een licht artilleriesysteem van 110 mm. Omdat er na de oorlog echter nog enorm veel munitie 105 mm aanwezig was, besloot men uiteindelijk om het bestaande kaliber van 105 mm te behouden.

De prototypes T195 (105 mm) en T196 (155 mm) maakten gebruik van hetzelfde chassis en verschenen in 1959. De T195 was bewapend met de M103-houwitser die dezelfde munitie gebruikt als de getrokken M101. Als gevolg van een beslissing om over te stappen op dieselbrandstof verscheen in 1961 de T195E1. Dit was het type dat uiteindelijk vanaf 1962 in serie geproduceerd werd door de Cadillac Motor Car Division en door de Amerikaanse landmacht onder de militaire aanduiding M108 in dienst werd genomen. Korte tijd later besloot de legerleiding echter al dat het systeem niet erg kosteffectief was en dus werd de productie na amper één jaar gestaakt. De geproduceerde systemen werden overgemaakt aan geallieerde naties zoals België, Spanje en Turkije.

De M108 heeft een dracht van 11,5 km met HE-munitie maar er werd ook een HERA-projectiel met een dracht van 15 km ontworpen. De boordvoorraad bestaat uit 87 schoten. Naast het kanon beschikt de M108 nog over een 12,7mm-mitrailleur M2HB. De optische uitrusting bestaat o.a. uit de panoramische kijker M117 en de telescoop M118 voor rechtstreeks vuur. Het voertuig kan uitgerust worden met een drijfset, bestaande uit 9 luchtzakken; de aandrijving te water gebeurt d.m.v. de rupsen.

De Belgische M108
De Belgische veldartillerie-eenheden en de Veldartillerieschool (VASch) ontvangen vanaf 1964 de M108 ter opvolging van de verouderde M7 "Priest"; de B- en C-batterijen van 1A, 2A, 6A, 17 RA en 19 ACh worden elk voorzien van zes M108 houwitsers. De A-batterijen behouden nog een tijd lang de gemechaniseerde M44 of getrokken M114 (M1) van 155 mm, maar vanaf 1969 beschikken 1A, 2A, 18 RA en 19 ACh over telkens drie batterijen M108.

Vanaf 1985 vervangt de M109A2 de M108 in de actieve eenheden, maar een klein aantal blijft in dienst bij de Artillerieschool te Brasschaat. 19 stuks worden om logistieke redenen zelfs nog voorzien van het onderstel van de M109 en zijn gekend als M108A2B of M108 Hybride. Omgekeerd wordt een aantal M109-torens gemonteerd op niet-operationele onderstellen M108 ten behoeve van de "vuurschool". Tenslotte worden 53 M108 houwitsers omgebouwd tot commando- en verbindingsvoertuig VBCL (véhicule blindé de commandement et de liaison) voor de artilleriebataljons. De VBCL heeft een uiterlijke gelijkenis met het Amerikaanse munitie-herbevoorradingsvoertuig M992 FAASV maar is van puur Belgische makelij. Elk bataljon kreeg 10 voertuigen die gebruikt werden als commandopost bataljon en batterij, schootsbureel en vuurleidingscentrum. Een klein aantal werd nog gemoderniseerd tot VBCL-A4BE met een aantal componenten van de M109A4BE.

Bronnen

 * Jane's Armour and Artillery 1993-1994
 * Field Artillery Journal
 * Modern American Armour door S. Zaloga en J. Loop. Arms & Armour Press ISBN 0-85368-248-8

Externe links

 * http://www.2de-artillerie.be/geschiedenis/PDF/06_Geschiedenis_2A_Deel_5_1946-1994_C.pdf
 * http://belgianarmedforces.skynetblogs.be/archive/2004/07/07/m992-vbcl.html
 * http://afvdb.50megs.com/usa/105mmsphm108.html
 * http://en.wikipedia.org/wiki/M108_howitzer
 * http://www.olive-drab.com/idphoto/id_photos_m108_howitzer.php
 * http://toadmanstankpictures.com/m108.htm
 * http://www.williammaloney.com/Aviation/MilitaryMuseumOfSouthernNewEngland/M108SelfPropelledHowitzer/index.htm
 * http://www.youtube.com/watch?v=3yFI56aljYQ