Walraven van Hall

Walraven (Wally) van Hall (Amsterdam, 10 februari 1906 - Haarlem, 12 februari 1945) was een Nederlandse bankier die tijdens de Tweede Wereldoorlog deel uitmaakte van het verzet.

Van Hall was een jongere broer van de latere Amsterdamse burgemeester Gijs van Hall. In het voorjaar van 1940 werd hij effectenhandelaar en later firmant te Zaandam bij de bankiers- en effectenfirma Wed. J. Veltrup en Zoon.

Verzetswerk
Tijdens de Tweede Wereldoorlog stond hij bekend als de bankier van het verzet. In 1944 wist hij het versnipperde verzet op één lijn te krijgen. Naast het sponsoren van knokploegen en het helpen van joodse onderduikers, slaagde hij er ook in om in oorlogstijd de grootste bankroof uit de Nederlandse geschiedenis te plegen en wel bij De Nederlandsche Bank. In het verzet werkte hij nauw samen met zijn broer Gijs. Zo leidden beiden het Nationaal Steun Fonds (NSF) dat de financiering van al het verzetswerk behartigde. Wally van Hall droeg verschillende schuilnamen, waaronder Van Tuyl, Barends, oom Piet en zijn bekendste: de Olieman.

Arrestatie en overlijden
In januari 1945 werd hij door de Duitsers opgepakt en gevangen gezet in het Huis van Bewaring te Haarlem, waarna hij op 12 februari 1945 werd gefusilleerd in de duinen. Zijn lichaam werd na de oorlog herbegraven in vak 35 van de erebegraafplaats Bloemendaal in Overveen.

Literatuur

 * Erik Schaap Walraven van Hall, premier van het verzet (2006) ISBN 9071123952

Externe links

 * biografie
 * werkstuk door zijn achterkleinzoon
 * webpagina over het verzetswerk van Walraven van Hall