Jean-Baptiste Bessières

Jean-Baptiste Bessières, hertog van Istrië, maarschalk van Frankrijk, * Prayssac (Lot), 6 aug. 1768, † (gevallen), 1 mei 1813, trad in 1790 als gewoon soldaat tot de krijgsmacht toe, nam in 1792 deel aan de strijd in Spanje, in 1796 in Italië, 1799 in Egypte en reorganiseerde, na zijn terugkeer uit Egypte tot divisiegeneraal bevorderd, het Italiaanse leger. B. onderscheidde zich bij Marengo door een cavalerieaanval, werd in 1804 bij de oprichting van het keizerrijk maarschalk, deed zich in 1805 bij Austerlitz andermaal gelden, toen hij door een aanval op Koetoesows achterhoede veel tot het dagsucces bijdroeg. Nadat hij in 1806 bij Jena, 1807 bij Eylau en Friedland wederom door zijn leiding van grote cavalerie-eskadrons alom bewondering had geoogst, werd B. in 1808 tot hertog van Istrië benoemd, versloeg in dat jaar met zijn legerkorps geheel zelfstandig de Spanjaarden bij Medina del Rio-Secco (14 juli) en kreeg, toen Napoleon in Spanje het opperbevel op zich nam, het bevel over de reservecavalerie, had vervolgens bij Burgos en Somosierra het geluk aan zijn zijde, wat ook het geval was bij Landshut en Eckmühl tegen de Oostenrijkers en droeg wezenlijk bij aan de overwinning van Wagram, waar hij gewond raakte. Na de vrede verving hij Bernadotte als opperbevelhebber in Holland, was in 1811 gouverneur van Oud-Castilië en Leon, en nam in 1812 aan de veldtocht in Rusland weer deel aan het hoofd van de keizerlijke garde. Aan de vooravond van de Slag bij Lützen, 1 mei 1813, werd hij, aan de Rippach op verkenning, door een kanonschot gedood.

Lit.: Rabel, A.: Le maréchal Bessières, duc d'Istrie (1903, herdr. 2007).