Victor de Broglie

Victor François, duc de Broglie, maarschalk van Frankrijk, telg van een oud Piëmontees geslacht (eig. Broglio), * 19 okt. 1718, † Münster, 30 mrt. 1804, begon in de veldslagen van Guastalla en Parma tijdens de Poolse Successieoorlog in 1734 zijn militaire loopbaan en onderscheidde zich in 1741 bij de verrassingsaanval op Praag, vocht van 1746-48 in Vlaanderen en werd in 1748 luitenant-generaal. Tijdens de Zevenjarige Oorlog vocht hij in 1757 onder d'Estrées bij Hastenbeck en onder Soubise bij Rossbach en als opperbevelhebber op 13 april 1759 bij Bergen. Als beloning voor de daar bevochten overwinning werd hij door de keizer op 28 mei 1759 tot Duits rijksvorst benoemd. Na de bestorming van Minden (9 juli 1759) werd hij maarschalk van Frankrijk en opperbevelhebber van het Duitse leger.

Onenigheid tussen hem en Soubise gaf aanleiding hem terug te roepen en van het hof te weren. Onder Lodewijk XVI werd B. in 1778 weer commandant van de troepen in de strijd tegen Engeland. Bij het uitbreken van de revolutie benoemde Lodewijk XVI hem in 1789 tot minister van Oorlog. Toen de desertie van de Parijse troepen al zijn voorgenomen maatregelen verijdelde, vluchtte hij naar het buitenland.

Bij de veldtocht van 1792 stond hij aan het hoofd van een onderdeel van het emigrantenleger, en in 1794 richtte hij een korps op, dat in Britse dienst stond. Na de ontbinding daarvan trad hij in 1797 in Russische dienst, trok zich echter later geheel uit het openbare leven terug en stierf in 1804 in Münster.