Friedrich von Bothmer

Friedrich, Graf von Bothmer, Beiers generaal der infanterie, * München, 11 sept. 1805, † aldaar 29 juli 1886, trad in 1827 als officier in opleiding tot het 2de Beierse artillerieregiment toe, maar nam reeds in 1833 als 2de luitenant ontslag om in Griekse dienst te treden. Na een diensttijd van een half jaar in 1834 tot kapitein bevorderd, onderscheidde hij zich bij diverse gevechten tegen opstandige Messeniërs en Mainoten. Na een verblijf van acht jaar in Griekenland werd B. als 1ste luitenant weer in Beierse dienst genomen. In 1847 werd hij kapitein en in 1848 adjudant van veldmaarschalk prins Karl van Beieren. Inmiddels opgeklommen tot de rang van generaal-majoor, voerde B. in 1866 de Beierse artilleriereserve bij de Mainveldtocht (&rarr; Pruisisch-Oostenrijkse Oorlog) aan en nam als zodanig deel aan de gevechten bij Kaltennordheim, Kissingen enz.

In 1870 overschreed hij tijdens de Frans-Duitse Oorlog als luitenant-generaal en commandant van de 4de Beierse divisie het eerst de Franse grens, vormde bij Weissenburg de voorhoede van het 3de Duitse leger, waarbij hij de koninklijke Beierse militaire Max-Joseph-orde verwierf, en wist door zijn bevelvoering bij Wörth, Sedan en voor Parijs, met name door het afslaan van de door de Fransen uit Parijs ondernomen aanvallen van 13 okt. en 29 nov. 1870, op uiterst doeltreffende wijze aan de Duitse successen bij te dragen.

Na de veldtocht van 1870/71 werd B. in 1873 inspecteur van de artillerie en bevoorrading en in 1877 generaal der infanterie. In 1883 kreeg B. op zijn verzoek ontslag en trok zich in de anonimiteit terug.