Jean Championnet

Jean Étienne Championnet, Frans generaal, * Valence, 1762, † Antibes, 9 jan. 1800, kreeg in 1793 een divisie van het Sambre- en Maasleger onder zich, die hij bij de volgende veldslagen, vooral in 1794 bij Fleurus, eervol aanvoerde. Hij werd in 1798 opperbevelhebber van het leger, dat de Romeinse Republiek tegen Napels moest verdedigen. Hoewel hij aanvankelijk door het vijfmaal zo grote Napolitaanse leger uit Rome werd verdreven, versloeg hij de onder het bevel van generaal Mack staande troepen in dec., veroverde Capua en verscheen op 23 jan. 1799 voor Napels, waar hij na een bloedig gevecht binnenrukte en de Parthenopeïsche Republiek uitriep. Zijn maatregelen om paal en perk te stellen aan de roverspraktijken van de Franse ambtenaren, die met het toezicht waren belast, kwamen hem op een aanklacht wegens ambtsmisbruik te staan. Hij werd afgezet en gevangengehouden, tot de revolutie van 18 juni 1799 hem weer bevrijdde.

C. kreeg de opdracht, een nieuw leger te vormen, hij bracht 30.000 man in Grenoble tezamen, aan het hoofd waarvan hij tegen de Oostenrijkse generaal Melas enkele successen boekte. Na de dood van Joubert nam hij het bevel van het leger in Italië op zich, maar werd door de Russen en de Oostenrijkers in sept. 1799 bij Fossano en Savigliano verslagen. C. bezweek aan een besmettelijke ziekte in Antibes.

Lit.: Lapierre de Châteauneuf, A.-H. de: Histoire de Championnet (1806); Banc, J.-C.: Vie et exploits du général Championnet (2004).