Claude Decaen

Claude Théodore Decaen, Frans generaal, * Utrecht, 30 sept. 1811, † Metz, 17 aug. 1870, bezocht de krijgsschool te Parijs en trad in 1829 toe tot het 21ste linieregiment. Hij nam deel aan de 1ste Algerijnse veldtocht (1830-31) en werd in 1838 kapitein. In 1851 kreeg hij het commando van het 1ste bataljon Jagers te voet, waarmee hij naar Afrika terugkeerde; in 1855 werd hij als kolonel naar de Krim gestuurd, waar hij aan de belegering van Sebastopol deelnam en tot brigadegeneraal werd benoemd. Bij de Italiaanse veldtocht van 1859 werd hij tot commandant van de 2de infanteriedivisie van het 2de korps (Mac Mahon) bevorderd.

Zijn faam als militair verkreeg D. in de Slag bij Solferino, waar hij met generaal La Motterouge vlak bij San Cassiano, aan de voet van de heuvels van Fontana, het voor de Fransen reeds verloren gevecht toch nog ten goede wist te keren. Na het sluiten van de vrede trad hij aan het hoofd van de 2de infanteriedivisie van het leger van Parijs, kreeg in 1870 tijdens de Frans-Duitse Oorlog de 4de infanteriedivisie van het 3de korps (Bazaine) onder zich en op 12 aug. het commando over dit legerkorps. Op 14 aug. werd hij bij Colombey-Nouilly dodelijk verwond en stierf op 17 aug. in Metz.