Étienne Gérard

Graaf Étienne Maurice Gérard, Frans maarschalk, * Damvillers (Dép. Meuse), 4 apr. 1773, † Parijs, 17 apr. 1852, nam deel aan de oorlogen van de Franse Revolutie, werd in 1796 adjudant van Bernadotte en later diens stafchef, werd in 1806 brigadegeneraal en in 1812 divisiegeneraal. G. onderscheidde zich bijzonder bij Austerlitz, Jena en Wagram. Van 1810-11 diende hij in Spanje. In 1812 nam hij bij de Russische veldtocht aan de veldslagen bij Smolensk en aan de Berezina deel.

Bij de veldtocht van 1813 was hij commandant van een divisie van het 11de korps bij Lützen en Bautzen. Na de abdicatie van Napoleon in 1814 trad hij in dienst van Lodewijk XVIII; bij Napoleons terugkeer liep hij weer naar deze over, werd tot pair benoemd en kreeg het commando over het Moezelleger opgedragen, dat zich bij het Noordelijke Leger aansloot. Bij Ligny op 16 juni 1815 droeg hij aan de beslissing bij. Na de tweede restauratie van het koningschap werd hij uitgewezen, doch kreeg in 1817 toestemming om terug te keren en werd gekozen in het parlement.

In 1830 nam hij deel aan de Julirevolutie en was van aug. tot nov. minister van Oorlog. In 1831 werd hij de Louis Philippe tot maarschalk van Frankrijk en in 1832 tot pair benoemd. In 1831 was hij commandant van het invasieleger in België en dwong eind 1832 de overgave van Antwerpen af. In 1835 werd hij grootkanselier van het Legioen van Eer, in 1838 opperbevelhebber van de Nationale Garde van de Seine en legde in 1842, nagenoeg blind, zijn commando neer. In 1852 werd G. senator doch stierf korte tijd nadien.