Reinhard Scheer

Reinhard Scheer, Duits admiraal (* Obernkirchen, 30 sept. 1863, † Marktredwitz, 26 nov. 1928), trad in dienst van de marine in 1879 en was medewerker van (groot)admiraal Tirpitz, de architect van de moderne Duitse vloot. In 1910 werd Scheer vlagofficier, in 1914 bevelhebber van het 2de, daarna van het 3de eskader en in 1916 van de Hochseeflotte. Hij pleitte voor een actievere inzet van zijn schepen en ontnam de getalsmatig superieure Britse vloot in de Slag bij Jutland (1916) de kans op een "tweede Trafalgar". Nadien helde hij over naar het standpunt, dat slechts een totale onderzeebootoorlog (die in 1917 ook inderdaad door Duitsland werd ingezet) de Engelsen op de knieën kon krijgen. Als vlootvoogd werd hij in 1918 opgevolgd door vice-admiraal Hipper, die eerder het bevel voerde over de Duitse slagkruisers. Van aug. 1918 tot aan het einde van de oorlog kreeg Scheer het commando over de in het leven geroepen instantie die de oorlog ter zee centraal coördineerde, de "Seekriegsleitung".

De oorzaak van de Wereldoorlog lag volgens Scheer in de tegenstelling tussen de Angelsaksische en Duitse wereldbeschouwing. Het bewijs hiervoor ontleende hij aan het bekende boek van de Amerikaanse kapitein Mahan, "The influence of sea-power upon history". De Engelsen waanden zich naar zijn mening superieur aan elk ander volk. Men behoefde, naar zijn overtuiging, slechts aan uitingen als "We have the ships, we have the men, we have the money too" of aan scheepsnamen als "Irresistible", "Invincible", "Indomitable", "Formidable" te denken om tot dit inzicht te komen. Toch droeg Scheer de Britten een zeker respect toe. Kort voordat hij een bezoek zou brengen aan zijn voormalige opponent in de oorlog, de Britse admiraal Jellicoe, overleed Scheer echter.

Lit.: Deutschlands Hochseeflotte im Weltkrieg. Persönliche Erinnerungen von Admiral Scheer (1921).