Fedor von Bock

Fedor von Bock, Duits generaal, * Küstrin, 3 dec. 1880, † Lensahn (Holstein), 5 mei 1945. B. was sinds 1913 als kapitein werkzaam bij de generale staf van het gardekorps, met welk hij aan zowel het oostelijk als het westelijk front aan de Eerste Wereldoorlog deelnam. In een soortgelijke functie bij de 200ste infanteriedivisie en bij de Legergroep "Deutscher Kronprinz" verwierf hij de "Pour le Mérite". Na de oorlog kwam hij bij de "Heeresfriedenskommission" (een instantie bij het ministerie van Defensie die in samenspraak met de geallieerden toezag op de naleving van het Verdrag van Versailles) en werd in 1920 als luitenant-kolonel stafchef van het 3de militaire district. Hierna vervulde hij op verschillende niveaus de functie van commandant en werd in apr. 1935 opperbevelhebber van het pas opgerichte groepscommando 3 in Dresden.

In mrt. 1938 trok B. aan het hoofd van het 8ste leger Oostenrijk binnen en in okt. het Sudetenland. Op 1 nov. 1938 werd bij benoemd tot opperbevelhebber van Legergroep 1 in Berlijn met gelijktijdige bevordering tot kolonel-generaal. Bij de Poolse veldtocht voerde hij Legergroep Noord aan, die de Corridor en noordelijk Polen binnenrukte. Na beëindiging van deze veldtocht werd hij opperbevelhebber van Legergroep B van de noordvleugel van het westfront. Deze drong België en Nederland binnen; B. nam de capitulatie van deze landen in ontvangst. Daarna leidde hij de aanval tot aan de Loire en voorbij Bordeaux.

Op 19 juli 1940 werd hij bevorderd tot generaal-veldmaarschalk. Nadat hij zich korte tijd in het vaderland had beziggehouden met vorming en opleiding, werd hij in okt. 1940 opperbevelhebber van de legers in het Duits-Russische grensgebied. Bij het begin van de veldtocht in Rusland lag het zwaartepunt van de (op Moskou gerichte) Duitse aanval bij Legergroep Midden, die door B. werd aangevoerd. Na de eerste tegenslagen moest hij wegens ziekte het opperbevel op 18 dec. 1941 neerleggen.

In febr. 1942 werd hij geplaatst aan het hoofd van Legergroep Zuid en moest zich tegen de Russische tegenaanvallen teweer stellen. De Duitse zuidvleugel kreeg daarna van Hitler de onmogelijke opdracht om tegelijkertijd naar Stalingrad in het oosten en naar de Kaukasus in het zuidoosten op te rukken. Daar B. protesteerde, werd hij bij het begin van dit offensief van zijn commando ontheven en werd in het verdere verloop van de oorlog niet meer ingezet.

Op 5 mei 1945 kwam B. om bij een duikvluchtaanval. Hij bezat het Eikenloof bij het ridderkruis van het IJzeren Kruis.

Bron: Neue Deutsche Biographie, dl. 2 (1955).