Heinrich von Zastrow

Heinrich Adolf von Zastrow, Pruisisch generaal der infanterie, * Dantzig, 11 aug. 1801, † Schöneberg bij Berlijn, 12 aug. 1875, ging in 1819 van het cadettenkorps als luitenant over naar het 1ste garderegiment, bezocht van 1823-25 de algemene krijgsschool, kwam in 1826 bij de Genie, 1834 bij de topografische dienst en werd in 1839 naar Turkije gezonden. In 1841 werd Z. kapitein, trad in 1848 in dienst van Sleeswijk-Holstein en voerde op de dag van de Slag bij Sleeswijk (23 apr. 1848, &rarr; Duits-Deense Oorlogen) het detachement op de rechterflank aan, waarmee hij bij Missunde de oversteek over de Schlei afdwong. Tot commandant van de avant-garde van het leger van Sleeswijk-Holstein benoemd, nam hij deel aan de gevechten bij Nübel en Holnis, veroverde 20 apr. 1849 na een verzet van drie uren Kolding en voerde in de Slag van Fredericia (7 juli) twee brigades aan.

In 1850 keerde Z. als bataljonscommandant in Pruisische dienst terug. Nadat hij in 1866 intussen was opgeklommen tot luitenant-generaal en tot commandant van de 11de divisie voerde hij deze in de Pruisisch-Oostenrijkse Oorlog van 1866 op een wijze aan, die uitnemend mocht worden genoemd, vooral hij Königgrätz, toen hij Nechanitz, Wschestar en Rozběřitz bestormde.

Na de oorlog werd hij tot bevelvoerend generaal van het 7de legerkorps benoemd, en nam met dit korps tijdens de Frans-Duitse Oorlog in 1870 aan de veldslagen bij Spichern en Gravelotte en aan de omsingeling van Metz deel. Na de val van deze vesting belegerde hij Diedenhofen, Montmédy en Mézières, kwam na de inname daarvan in actie aan de Loire en werd aan het eind van de veldtocht ingezet ter ondersteuning van het zuidelijke leger onder generaal Manteuffel. Nadat hij tot chef van het 10de grenadiersregiment was benoemd, trad Z. kort na de vredessluiting uit dienst. Hij schreef o.m.: "Handbuch der vorzüglichsten Systeme und Muster der Befestigungskunst" (1828, 3de dr. o.d.t. "Geschichte der beständigen Befestigung", 1854) en "Carnot und die neuere Befestiging" (1840).