Wilhelm Sebastian von Belling

Wilhelm Sebastian von Belling, Pruisisch generaal, * Paulsdorf (Oostpruisen), 15 febr. 1718, † Stolp, 28 nov. 1779. Uit een oud Pommers geslacht afkomstig. Van de 23 militairen, die in de Zevenjarige Oorlog deze naam droegen, sneuvelden er 20! B. werd in 1737 van het cadettenkorps vanwege zijn kleine gestalte overgeplaatst naar een garnizoensbataljon. Maar koning Friedrich Wilhelm I wist hem wel op waarde te schatten en liet hem in 1739 overplaatsen naar het Litouwse huzarenregiment. Van 1741-47 maakte hij deel uit van het huzarenregiment van Zieten. Het gelukte B. overigens eerst in 1757 zich te onderscheiden. In 1758 werd hij commandant van een pas opgericht huzarenbataljon (de "Zwarte Huzaren"), bestookte de vijand overal in de Opper-Palts met verrassingsaanvallen in de rug en nam in 1759 met een klein detachement bij Basberg twee keizerlijke regimenten gevangen.

Zijn grootste roem verwierf hij echter in Pommeren, waar hij met zijn Zwarte Huzaren en een kleine infanterie-eenheid het gehele Zweedse leger trotseerde en drie succesvolle veldtochten ondernam. In 1762 streed B. onder prins Heinrich in de Slag bij Freiberg. Nog tijdens de Zevenjarige Oorlog tot generaal-majoor bevorderd, werd B. in 1776 luitenant-generaal en deed als zodanig in 1778 in de Beierse Successieoorlog bij Gabel opnieuw van zich spreken.

Na van de veldtocht te zijn teruggekeerd stierf B. in 1779 in zijn garnizoen Stolp. Door B. werd Blücher, die als Zweeds kornet in 1760 bij Kavelpass in Mecklenburg gevangen was genomen, overgehaald in Pruisische dienst te treden.

Lit.: Lippe-Weissenfeld, E. z.: Husaren-Buch (1863).