Cavalerie

Cavalerie (naar caballus (Latijn) = paard; ook via andere afleidingen), oorspronkelijk de ruiterij van een leger. Na de infanterie de oudste wapensoort. Taak: verkenning, beveiliging, optreden als slag- en stootwapen en als snelle reserve, achtervolging na een gewonnen slag. Wat de organisatie betreft was de cavalerie in vrijwel alle legers ingedeeld in eskadrons. Enkele eskadrons vormden samen een regiment. Net als bij de infanterie werden na toevoeging van hulpwapens cavaleriebrigades, -divisies en -korpsen gevormd.

Sinds halverwege de 19de eeuw boette de cavalerie langzaam aan betekenis in. In de Frans-Duitse Oorlog (1870/71) eisten de Duitse automatische wapens een zware tol van de Franse cavalerie. Bij het begin van de Eerste Wereldoorlog werden nog grote cavalerie-eenheden ingezet, hoofdzakelijk voor strategische verkenning. Maar door de invoering van snelvuurwapens en daarna door de toenemende motorisering en mechanisatie verdween het paard vrijwel geheel uit de moderne krijgsmacht, en is vervangen door pantserwagens, tanks en andere bewapende rupsvoertuigen. De historische taken zoals verkenning en de inzet tijdens de beslissende fase van het gevecht behoren nog steeds tot de taken van de cavalerie.