Hans Karl von Winterfeldt

Hans Karl von Winterfeldt, Pruisisch generaal, * Vanselow (Voorpommeren), 4 apr. 1707, † Moys, 8 sept. 1757, trad met 16 jaar in dienst van het Pruisische leger en werd door Frederik de Grote in 1740 naar Petersburg gezonden, waar hij de pogingen van het Weense hof om een bondgenootschap met de Russen aan te gaan, wist te verijdelen. W. onderscheidde zich bij de overrompeling van Glogau, op 8 mrt. 1741, maar vooral in de Slag bij Mollwitz, 10 apr., en ook bij het gevecht van Rothschloss, op 22 juni. Korte tijd later werd hij tot kolonel bevorderd. In de Tweede Silezische Oorlog vergaarde hij roem bij Slawentzitz en bij Landshut, waarvoor de koning hem tot generaal-majoor benoemde; ook had hij een groot aandeel in de zege bij Hohenfriedberg (4 juni 1745) en in de gelukkige afloop van het gevecht bij Katholisch-Hennersdorf (23 nov.). Tijdens de daarop volgende vrede was hij als adjudant-generaal steeds in de nabijheid van de koning en werd door deze bij tal van belangrijke zaken betrokken. Kort voor het uitbreken van de Zevenjarige Oorlog werd W. luitenant-generaal.

In de Slag bij Praag (6 mei 1757) voerde hij het bevel over de infanterie van de linkervleugel. Op 7 sept. 1757 werd hij bij Moys door Nádasdy verrast; hij zelf raakte zodanig gewond, dat hij de volgende dag bezweek.

Lit.: Varnhagen von Ense, K.A.: Leben des Generals Hans Karl von Winterfeldt (1836); Hans Karl von Winterfeldt und der Tag von Moys am 7. September 1757 (1857); Wollwo, L.: Hans Carl von Winterfeldt. Ein General Friedrichs des Grossen (1899).