Fedor Denisow

Fedor Petrowitsj Denisow, Russisch generaal, * 1738, † Pyatiizbyan (Don-regio), 1 mrt. 1803, trad toe tot een regiment van de Don-Kozakken en vocht onder Roemjantsew in de Eerste Russisch-Turkse Oorlog van 1768-74, werd in 1774 tot kolonel bevorderd, streed in de periode 1779-83 onder Soeworow meermaals tegen de opstandige Tataren op de Krim, werd in 1787 generaal-majoor, nam deel aan de Tweede Russisch-Turkse Oorlog van 1787-92 en onderscheidde zich onder Potemkin bij de bestorming van Otsjakow (1788).

Tijdens de oorlog met Zweden (1788-90) versloeg hij met een geringe troepenmacht die zwaar in de minderheid was een afdeling van 7.000 ruiters die onder aanvoering stonden van de Zweedse koning Gustaaf III zelf. In 1794 werd D. naar Polen gezonden om het hoofd te bieden aan de door Kościuszko ontketende rebellie. Hoewel de Russische troepen door onvoorzichtig manoeuvreren van Tormasow aanvankelijk een nederlaag leden, slaagde D. erin het Russische gezag alsnog te herstellen (gevolg: Derde Poolse Deling en opheffing van de zelfstandige Poolse staat) en werd daarvoor onderscheiden met de Alexander Newski-orde. Op 1 jan. 1795 werd D. bevorderd tot luitenant-generaal, in 1798 tot generaal der cavalerie en een jaar later tot inspecteur van de Kaukasus-linie en militair gouverneur van Astrachan.

Ofschoon Soeworow bij het uitbreken van de Tweede Coalitieoorlog in 1799 tsaar Paul I had geadviseerd D. te belasten met het bevel van het voor de strijd in Zwitserland bestemde korps, benoemde de tsaar Korsakow op die post, wat tot een verwijdering tussen D. en de vorst leidde. Ter compensatie werd D. tot graaf verheven.

In 1800 werd hij op non actief gesteld. Hoewel voor het leven benoemd tot hoofd van de Don-Kozakken, werd deze erefunctie D. weer ontnomen toen er een opstand onder de Kozakken tegen het Russische gezag uitbrak. Pas honderd jaar na zijn dood werd D. in ere hersteld en hem in 1904 deze titel alsnog postuum toegekend.