Slag bij Torgau

Torgau is een stad aan de Elbe in Midden-Duitsland ten noordoosten van Leipzig, en bekend door de veldslag die op 3 nov. 1760 tijdens de Zevenjarige Oorlog in haar nabijheid plaatsvond: de Slag bij Torgau, toen de Pruisen (44.000 man met 256 stukken geschut) de Oostenrijkers (64.000 man met 240 stukken geschut) versloegen. Süptitz, een dorp 5 km ten westen van Torgau, vormde het middelpunt van de slag (vandaar dat men ook wel spreekt van de Slag bij Süptitz in plaats van bij Torgau). Op genoemde datum viel koning Frederik de Grote van Pruisen de sterke stelling van de Oostenrijkers onder Daun op de Ratsweinberg en de Süptitzer Höhe aan, doch werd teruggeslagen. Zieten beschoot de Oostenrijkse stelling op de Süptitzer Höhe met artillerie, liet echter tegen half vier 's middags Süptitz innemen en rukte daarna op naar de Grosswicher Höhen. De brigade van Saldern besteeg de hellingen van de Weinberg ten oosten van Süptitz, maar werd weer teruggeslagen. Pas tegen de avond gelukte het twee Pruisische brigades het westelijk deel van de hoogten in te nemen. Zieten zond er een derde brigade achteraan en rolde de Oostenrijkse troepen vanaf de vleugel op; tegelijkertijd veroverde Zietens artillerie de Grosswicher Höhen, en van het noorden uit werden enkele bataljons aangevoerd die met een aanval dreigden, waarmee de slag was beslist en de Oostenrijkers wegtrokken.

De slag had onder beide legers vreselijke verwoestingen aangericht. De Oostenrijkers telden 12.000 doden en gewonden en verloren meer dan 8.000 gevangenen, 50 kanonnen en 27 vaandels. Maar ook de Pruisen betreurden 10.000 man aan doden en gewonden en 4.600 gevangenen, hoewel de koning zich nu weer kon verheugen in het ongestoorde bezit van heel Saksen, met uitzondering van Dresden.

Torgau is trouwens ook bekend door het eerste contact tussen Amerikaanse en Russische troepen op Duitse bodem tijdens de Tweede Wereldoorlog op 25 april 1945.

Lit.: Waldersee, G. v.: Die Schlacht bei Torgau am 3. November 1760 (bijl. "Militär-Wochenblatt, II-1860).