Friedrich Bülow von Dennewitz

Friedrich Wilhelm, Freiherr von Bülow, Graf von Dennewitz, Pruisisch generaal, * Falkenberg (Altmark), 16 febr. 1755, † Koningsbergen, 25 febr. 1816, sinds 1768 in het leger, begeleidde prins Ludwig Ferdinand van Pruisen tijdens de veldtochten aan de Rijn, vocht in 1807 tegen Frankrijk, was brigadecommandant in Westpruisen en werd in 1812 gouverneur-generaal van Oost- en Westpruisen. In het voorjaar van 1813 dekte B. de grensgebieden, vocht op 5 apr. bij Möckern, bestormde 2 mei Halle en dekte op 4 juni door de overwinning bij Luckau Berlijn tegen Oudinot.

Onder bevel van de kroonprins van Zweden geplaatst versloeg B. Oudinot bij Grossbeeren en Ney bij Dennewitz, sloot Wittenberg in en streed tezamen met het Noordelijke Leger bij Leipzig. Van Holland uit rukte hij op naar de Zuidelijke Nederlanden, zegevierde 11 jan. 1814 bij Hoogstraten, nam La Fère en Soissons in, sloot zich bij Blücher aan en voerde bij Laon op 9 en 10 mrt. het bevel over het centrum.

Nadat hij generaal der infanterie was geworden, kreeg hij een schenking van landgoederen in Oostpruisen en werd nog in Parijs verheven tot erfelijk graaf ("B. von Dennewitz"). Na de vrede weer gouverneur-generaal van West- en Oostpruisen geworden, voerde B. in 1815 het 4de legerkorps aan en nam samen met Blücher op 18 juni deel aan de gevechten bij Planchenoit, die Napoleons nederlaag bij Waterloo bezegelden. Als chef van het 15de linieregiment keerde hij naar zijn gouvernement terug. B. was tevens componist.

Lit.: Varnhagen von Ense, K.A.: Leben des Generals Grafen Bülow von Dennewitz (1853).