Slag bij Dennewitz

Dennewitz is een dorp 67,5 km ten zuidwesten van het centrum van Berlijn (of 4 km zuidwestelijk van Jüterbog) en is bekend door de veldslag (Slag bij Dennewitz) van 6 sept. 1813 tussen Napoleon enerzijds en de bondgenoten (Pruisen en Russen) anderzijds.

Nadat door de nederlaag van de Franse maarschalk Oudinot bij Grossbeeren Napoleons plan, Berlijn te veroveren, was mislukt, kreeg maarschalk Ney opdracht om met Oudinots versterkte leger (4de, 7de en 12de korps) naar Berlijn op te rukken. Ney verliet op 5 sept. Wittenberg richting Jüterbog en wierp bij Zahna de voorhoede van het Pruisische 4de korps (Tauenzin) onder Dobschütz, die dapper weerstand bood, terug, waarop dit korps bij Jüterbog neerstreek.

Generaal Bülow, die met het 3de korps bij Wittenberg tegenover de Fransen had gelegen, brak op het bericht van het vertrek van de Fransen zijn kamp op, om de vijand tijdens diens verdere opmars in de flank en rug aan te vallen; alleen de brigade van Borstell bleef op bevel van de kroonprins van Zweden bij Kropstädt achter. De troepen van Bülow bivakkeerden op 4 km afstand van de vijand zonder wachtvuur.

Op de morgen van de 6de sept. liet Ney, die geen gevecht verwachtte, zijn korps gescheiden naar Jüterbog optrekken. Tauenzin beval rechts afmarcheren om de troepen van Bülow te kunnen naderen, maar moest front maken tegen het 4de Franse korps (Bertrand), dat al de Aa bij Rohrbeck en Dennewitz overschreden had. Zo begon de slag, waarbij ongeveer 50.000 man Pruisen en Russen tegenover 75.000 man Fransen en hun bondgenoten stonden.

4 uur lang hield Tauenzin stand tegen de overmacht. Toen hij langzaam teruggedrongen werd, verscheen Bülow bij Niedergersdorf in de linkerflank van de vijand. Ney wierp het zojuist uit Rohrbeck gearriveerde 7de korps (Reynier) tegen Bülow bij Niedergersdorf in de strijd waarop zich een verhit gevecht ontspon, dat zich steeds verder naar Dennewitz, later naar Gölsdorf verplaatste.

Tauenzin had ondertussen met zijn voltallige cavalerie een succesvolle aanval uitgevoerd en de vijandelijke cavalerie neergesabeld; Bertrand werd tegen de Aa teruggedrongen, waar een felle strijd om het bezit van Rohrbeck en Dennewitz ontstond. Ook het 7de Franse korps begon terug te wijken, toen het 12de (Oudinot) zich in het gevecht mengde. Nu stonden bij Gölsdorf 47 Franse en Saksische bataljons tegenover 15 Pruisische en leek de slag verloren. De kansen keerden echter toen de Pruisische generaal Borstell, tegen het bevel van de kroonprins van Zweden in, te hulp schoot en Gölsdorf bestormde. Ney, die zich bij het 4de korps bevond, beval het 12de korps zich op het beslissende moment los te maken van de linkervleugel, om de restanten van het verslagen 4de korps op te nemen. De verdediging van Gölsdorf werd aan de Saksers overgelaten, die daar na een korte, bloedige strijd werden verdreven, aangezien Bülow versterking had gekregen van twee Russische huzarenregimenten, twee Russische jagersbataljons en twee Russische batterijen alsmede van een Zweedse batterij. Het 12de Franse korps werd meegesleept in de haastige aftocht van het 4de, de Franse cavalerie, die naar voren werden gecommandeerd om de terugtrekking te dekken, werd verpletterd, waarna de rest zich door een panische vlucht trachtte te redden.

Het leger van Ney werd volledig verstrooid en was voorlopig onbruikbaar. Generaal Bülow werd voor zijn heldhaftige optreden geëerd met de titel "Graaf van Dennewitz".