Pjotr Christianowitsj Wittgenstein

Ludwig Adolf Peter Wittgenstein, graaf, Russisch veldmaarschalk (Pjotr Christianowitsj), telg van Duits vorstengeslacht, sinds 1834 prins van Sayn-Wittgenstein-Ludwigsburg, * Perjaslawl (gouv. Perm), 17 jan. 1769, † Lemberg, 11 juni 1843, nam aan de veldtochten tegen Polen, in de Kaukasus en tegen Napoleon deel. Tijdens de Franse invasie van Rusland in 1812 moest hij met het 1ste infanterieregiment de weg van de Duna naar St. Petersburg dekken en streed bij Polozk. Bij de terugtocht van de Fransen kreeg hij de opdracht, samen met Tsjitsjagow de vijand aan de Berezina de weg te versperren, waar hij echter niet in slaagde. In 1813 sloot W. zich bij het Pruisische korps onder Yorck aan en trok 7 mrt. Berlijn binnen. Van hier werd hij na de dood van Koetoesow naar de hoofdmacht van de bondgenoten overgeplaatst om het opperbevel ter hand te nemen, maar deze verantwoordelijkheid kon hij niet aan. Het verlies van de Slag bij Lützen (Grossgörschen) kan grotendeels op zijn rekening worden geschreven. Na de Slag bij Bautzen raakte W. het opperbevel kwijt en werd na de wapenstilstand commandant van de Russische troepen in Bohemen. Bij de veldtocht van 1814 voerde hij onder prins Schwarzenberg het 6de legerkorps aan, werd op 27 febr. bij Bar-sur-Aube gewond en moest halverwege mrt. het leger verlaten.

In 1828 kreeg W. bij het uitbreken van de oorlog tegen Turkije het opperbevel over het Russische leger aan de Proet. Het resultaat van zijn inspanningen was, dat hij over de Donau terugtrekken moest, en dat hij de leiding in 1829 aan graaf Diebitsj-Sabalkanskij moest overdragen. W. werd in 1834 door de koning van Pruisen in de adelstand verheven en stierf in 1843 tijdens een reis.