Friedrich Wilhelm von Seydlitz

Friedrich Wilhelm von Seydlitz, Pruisisch generaal der cavalerie, * Calcar, 3 febr. 1721, † Ohlau, 8 nov. 1773, trad in 1740 als kornet bij het kurassiersregiment van de markgraaf van Schwedt in dienst en werd in 1743 tot ritmeester bij de huzaren benoemd. In 1752 werd hij commandant van het dragonderregiment van Wurtemberg, in 1753 van het kurassiersregiment van Rochow en in 1755 kolonel. Bij Kolin in 1757 dekte hij aan het hoofd van een brigade door een schitterende aanval de terugtocht van het Pruisische leger, waardoor de koning hem twee dagen later tot generaal-majoor bevorderde. Op 7 sept. 1757 voerde hij een stoutmoedig ruitergevecht bij Pegau, en 19 sept. verdreef hij maarschalk Soubise uit Gotha. Door de koning met het bevel over de gehele cavalerie belast, vierde S. zijn glorierijkste dag in de Slag bij Rossbach op 5 nov. 1757, naar aanleiding waarvan de koning hem tot luitenant-generaal bevorderde. Zijn roem nam nog toe door de veldslagen bij Zorndorf en Hochkirch. In de Slag bij Kunersdorf raakte S. gewond, maar keerde weldra bij het leger in Leipzig terug.

In 1760 nam hij deel aan de verdediging van Berlijn tegen de Russen, werd 1761 overgeplaatst naar het leger van prins Heinrich van Pruisen en liet in 1762 tijdens de Slag bij Freiberg andermaal op bewonderenswaardige wijze van zijn strategisch inzicht blijken. Bij de vrede droeg de koning hem de inspectie van de Silezische cavalerie op en benoemde hem in 1767 tot generaal der cavalerie.

In apr. 1772 kreeg S. een beroerte, aan de gevolgen waarvan hij in nov. 1773 stierf. Naar hem genoemd werd o.a. de Duitse slagkruiser Seydlitz uit de Eerste Wereldoorlog.

Lit.: Kähler, O.A.J.: Seydlitz in seiner Bedeutung für die Reiterei (1874); Richter, K.C.: Friedrich Wilhelm von Seydlitz. Ein preussischer Reitergeneral und seine Zeit (1996); Kaldewei, G.: Nur ein General! Die Geschichte einer preussischen Legende. Friedrich Wilhelm von Seydlitz (2009).