Louis Friant

Louis Friant, Frans generaal, * Villers Morlancourt (Picardië), 18 sept. 1758, † 24 juni 1829, was ten tijde van de Slag bij Fleurus (1794), waar hij zich onderscheidde, kolonel. Als brigadegeneraal in het leger van Sambre en Maas onder Kléber, die hem 12.000 man toevertrouwde voor het beleg van Maastricht, nam hij deel aan de inname van Luxemburg, en Jourdan gaf hem het bevel over de provincie van die naam. Na verscheidene eclatante acties aan de Rijn, diende hij in Italië onder Bernadotte (1796) en vocht dapper bij de oversteek van de Tagliamento en bij de inname van Gradisca.

In Egypte was generaal F. van grote waarde, en Kléber benoemde hem tot divisiegeneraal. De veldtocht van 1805 maakte hij mee onder Davout. Bij Austerlitz werd tot vier maal toe zijn paard onder hem weggeschoten. Hij muntte uit bij Auerstedt, Eylau, Eckmühl, en werd tot graaf verheven in 1808. Ook bij Wagram (1809) was hij present, en kreeg later het bevel over de grenadiers van de Keizerlijke Garde.

In Rusland was hij commandant van een divisie van het 1ste korps, was betrokken bij de verovering van Smolensk, nam het dorp Seminskoje in op de dag van de Slag aan de Moskwa en vernietigde een Russische colonne. Door verwondingen moest hij noodgedwongen rust nemen tot aug. 1813. Daarna nam hij het commando van de 4de divisie van de Jonge Garde op zich, deed van zich spreken bij Hanau, in 1814 bij Champ-Aubert, en bij tal van andere gevechten.

Op 2 juni 1815 benoemde Napoleon hem tot pair. Op 18 juni raakte F. bij Waterloo gewond toen hij aan het hoofd van een divisie van de Garde een charge uitvoerde.

Lodewijk XVIII verleende hem eervol ontslag na 23 jaar trouwe dienst. F. overleed in 1829. Zijn naam werd aangebracht aan de noordzijde van de Arc de Triomphe.

(Vertaling van een artikel in: Mullié, Biographie des célébrités militaires des armées de terre et de mer de 1789 à 1850 (1851)).