Eerste Silezische Oorlog

De Eerste Silezische Oorlog duurde van 1740 tot 1742.

1741
Frederik de Grote bezet Silezië en zegeviert op 10 apr. 1741 bij Mollwitz. Het Frans-Beierse leger valt Opper-Oostenrijk en Bohemen binnen, en met steun van Saksen wordt Praag ingenomen. Karl Albert laat zich in Praag tot koning van Bohemen inhuldigen en wordt in Frankfort tot Duits keizer gekozen als Karl VII (1742-45). Ondertussen ijlt Maria Theresia naar Hongarije, doet met succes een beroep op de Hongaarse adel om steun en sluit een verbond met Engeland. Een Oostenrijks leger verovert Beieren, Maria Theresia laat zich in München huldigen, een ander Oostenrijkse leger sluit de Frans-Beierse strijdmacht in Praag in.

1742
Frederik zegeviert op 17 mei bij Czaslau en Chotusitz. Om zich van haar gevaarlijkste tegenstander te ontdoen, sluit Maria Theresia met Frederik II de Vrede van Breslau (11 juni), waarbij ze heel Silezië op Teschen, Troppau en Jägerndorf na aan hem afstaat; Saksen blijft met lege handen staan.

1743/44
De Oostenrijkers verdrijven de Fransen en Beieren volledig uit Bohemen; een Engels-Hannoveraans leger onder koning George II zegeviert bij Dettingen aan de Main (27 juni 1743) over de Fransen. Door dit succes en het Verdrag van Worms van 13 sept. 1743 tussen Oostenrijk, Engeland en Sardinië begint Frederik zich zorgen te maken over zijn pas verworven Silezië. Hij sluit op 15 apr. 1744 met Frankrijk en op 22 mei 1744 met keizer Karl VII een verbond.