Andrault de Langeron

Graaf Andrault de Langeron, Russisch generaal van Franse origine, * Parijs, 13 jan. 1763, † St. Petersburg, 4 juli 1831, trad in 1782 tot de Franse krijgsmacht toe, onderscheidde zich onder Rochambeau in de Amerikaanse onafhankelijkheidsoorlog, en werd in 1786 tot kolonel bevorderd. Bij het uitbreken van de Franse Revolutie emigreerde L. en trad in Russische dienst. In 1790 vestigde hij de aandacht op zich door zijn onvervaard optreden bij de bestorming van Ismael, werd reeds in 1799 tot luitenant-generaal bevorderd en voerde in de oorlog van 1813/14 het bevel over een korps van ongeveer 45.000 man onder Blücher. Na de Slag aan de Katzbach vernietigden de troepen van L. op 29 aug. 1813 bij Löwenberg de Franse divisie Puthod; voor Parijs liet zijn korps zich op 30 mrt. 1814 gelden bij de bestorming van Montmartre. In 1815 werd hij tot gouverneur van de Krim, en in 1822 tot gouverneur-generaal van Nieuw-Rusland (drie gouvernementen in Zuid-Rusland) benoemd. In 1828 nam hij in het gevolg van de tsaar aan de veldtocht tegen de Turken deel. Zijn memoires verschenen te Parijs in 1903.