Clemente Corte

Clemente Corte (* Vigone, 21 nov. 1826, † aldaar 20 mrt. 1895) was een Italiaans militair en politicus.

C. was artillerieofficier bij de geregelde Italiaanse troepen, en werd onderscheiden met de zilveren medaille voor betoonde moed in de Slag bij Novara in 1849. Tijdens de oorlog van 1859 was hij stafchef van de alpenjagers van Garibaldi. Hij nam in 1860 aan de zijde van Giacomo Medici deel aan Garibaldi's "expeditie van de 1000" naar Sicilië en raakte gewond aan de borst bij de verovering van de stad Milazzo. Ook bij het beleg van de vesting Capua toonde hij zich onvervaard. In 1862 streed hij zij aan zij met Garibaldi bij Aspromonte tijdens diens poging Rome aan de Fransen te ontrukken.

In de oorlog van 1866 diende hij bij het Italiaanse vrijwilligerskorps en werd eerst aan het hoofd geplaatst van het 1ste regiment vrijwilligers, vervolgens, als generaal, van de 4de brigade. Hij deed van zich spreken bij de Slag van Monte Suello op 3 juli, en werd, toen de oorlog was geëindigd, wegens dapperheid onderscheiden met een gouden militaire medaille.

Voorts werd C. tot gedeputeerde van het district Rovigo en tot prefect gekozen, schreef voor de krant "Corriere della Sera", en werd tot senator benoemd op 15 febr. 1880.

(Vertaling van een artikel in de Italiaanse wikipedia.)