Peter Du Moulin

Peter Ludwig Du Moulin (ook geschreven Dumoulin), Pruisisch generaal der infanterie, * Wezel, 1681, † Stendal, 10 aug. 1756. Tijdens de Spaanse Successieoorlog was hij adjudant van de "Oude Dessauer" (d.i. Leopold I van Anhalt-Dessau, 1676-1747) en was van 1729 tot eind 1740 als kolonel, kwartiermeester-generaal van het leger. In apr. 1741 werd hij regimentscommandant, in de maand daarop generaal-majoor, en in nov. 1744 luitenant-generaal per 6 juni 1742 (de koning bepaalde in 1743 en in de Tweede Silezische Oorlog dat door hem benoemde generaals al naar gelang hun bekwaamheden en verdiensten met terugwerkende kracht bevorderd konden worden, vooral degenen, die van aanpakken wisten). Toen D. in jan. 1745 zwaar ziek was geworden, ontving hij van de koning een brief, waarin deze schreef: "Sollte Ich etwa das Unglück haben, Sie zu verlieren, so würde ohnfehlbar den Ihrigen das Geschick derjenigen Familien Meiner Freunde zu Theil werden, für die ich Mich verpflichtet habe zu sorgen." (Mocht mij het ongeluk treffen, dat ik u moest verliezen, dan zal ik voor de uwen blijven zorgen, zoals ik dat voor de families van mijn vrienden heb gedaan.) Of deze stervensbegeleiding de genezing van D. bevorderd heeft, is niet bekend, maar hij verrees kennelijk van het ziekbed, want in de Slag bij Hohenfriedeberg verdiende hij de "grote orde" (vermoedelijk de door Frederik zelf in 1740 ingestelde orde "pour le mérite")."Ein Fuchs im Felsenbau, gebot er Halt dem feindlichen Fahnenflug," dichtte Scherenberg zo treffend in zijn epos "Hohenfriedberg" (1868) over D.

In 1750 viel D. de bevordering tot generaal der infanterie ten deel, maar hij moest vijf jaar later om gezondheidsredenen ontslag nemen. De koning was zo tevreden over hem, dat hij D. een jaarlijks pensioen van 5.450 thaler toekende. D. stierf in 1756 na 19 weken van zwaar lijden. Zijn naam staat gebeiteld in de sokkel van het door Rauch ontworpen ruiterstandbeeld van Frederik de Grote op de Unter den Linden in Berlijn.

Bron: Allgemeine Deutsche Biographie, dl. 5 (1877).