Siegfriedlinie

De Siegfriedlinie (Duits: Siegfriedstellung, niet te verwarren met de van 1934-40 aangelegde Duitse verdedigingslinie of "Westwall", die door de Engelsen als "Siegfriedlinie" werd aangeduid) was een in de Eerste Wereldoorlog achter het terrein waar in 1916 de Slag aan de Somme plaatsvond gebouwde verdedigingsstelling die de Duitse troepen rugdekking moest geven. De stelling begon bij Saint-Laurent oostelijk van Arras en liep vervolgens westelijk van Cambrai via het Canal du Nord, Saint-Quentin en La Fère naar Vailly. De Siegfriedlinie werd voorafgegaan door een woestenij die was ontstaan door alle infrastructuur en bebouwing over een 15 km brede strook te vernietigen. Terwijl de bouw werd voltooid werd de stelling tussen 9 febr. tot 17 mrt. 1917 betrokken. Doel van de operatie, die onder de codenaam "Alberichbewegung" werd uitgevoerd, was het ontmoedigen van geallieerde aanvalsplannen en door verkorting van het front krachten te sparen. De bevolking mocht voor een deel blijven, zoals in Noyon, Ham, Nesle. Vanuit de Siegfriedlinie volgde de aanval van het Duitse 2de en 18de leger in de Grote Slag in Frankrijk op 21 mrt. 1918. Na de Duitse nederlaag in aug. betrokken de Duitse legers, door de geallieerden op de hielen gezeten, de Siegfriedlinie opnieuw; op 3 sept. het 2de, op 4 sept. het 18de en 5 sept. het 9de Duitse leger. Tot 9 okt. 1918 slaagden de Duitsers erin de stelling te houden, daarna volgde de terugtrekking op de Hermannlinie.

Door de geallieerden werd de Siegfriedlinie "Hindenburglinie" genoemd.

Bron: Meyers Lexikon, 1929, e.a.