August von Mackensen

August von Mackensen (geadeld 1899), Duits generaal-veldmaarschalk, * Haus Leipnitz (distr. Wittenberg), 6 dec. 1849, † Burghorn (Nedersaksen), 8 nov. 1945, nam deel aan de Frans-Duitse Oorlog van 1870/71 (1870 luitenant), kwam in 1880 bij de generale staf, werd in 1891 1ste adjudant van Schlieffen, in 1898 vleugeladjudant, later adjudant-generaal van Wilhelm II, 1900 generaal-majoor, 1901 commandant van de pas opgerichte lijfhuzarenbrigade, luitenant-generaal in 1903, was van 1903-08 commandant van de 26ste divisie en vervolgens (sinds 1908) als generaal der cavalerie van het 17de legerkorps in Dantzig.

In de Eerste Wereldoorlog streed hij bij Gumbinnen en Tannenberg, leidde sinds nov. 1914 van 9de leger, werd in dec. 1914 kolonel-generaal, brak 2-5 mei 1915 met het 11de leger het Russische front in Galicië bij Gorlice en dreef de Russen tot voorbij Brest-Litowsk terug. Daarna leidde hij de Servische veldtocht en nam vervolgens, in juni 1915 tot generaal-veldmaarschalk bevorderd, als opperbevelhebber van de Centrale strijdkrachten op de Balkan al even voortvarend de campagne tegen de Roemenen ter hand.

Sinds mei 1918 was M. militair gouverneur in Roemenië, leidde bij het einde van de oorlog de terugtrekking van zijn troepen naar Duitsland, werd hierbij echter op bevel van de Entente in Boedapest door de Hongaarse regering opgepakt en tot nov. 1919, het laatst in Saloniki, geïnterneerd.