Griekse Burgeroorlog

De Griekse Burgeroorlog was een strijd tussen Griekse communisten en de Griekse overheid tussen 1944 en 1949.

Het verzet gedurende de Duitse bezetting van Griekenland tijdens de Tweede Wereldoorlog werd geleid door communisten. Toen de Duitsers zich in sept. 1944 uit Griekenland terugtrokken, ontstond een machtsvacuüm waarin de communisten trachtten de macht in het land te grijpen. Dit resulteerde in een burgeroorlog tussen troepen van een door de Britten geïnstalleerde voorlopige regering en tegenstanders van het regime die zich tot 1949 voortsleepte.

De communisten werden weliswaar gesteund vanuit Joegoslavië en Bulgarije, waar zich inmiddels communistische regimes hadden genesteld, maar de Russische leider Stalin wilde zich op grond van de akkoorden van Jalta (waarbij de wederzijdse naoorlogse invloedsferen waren vastgelegd) niet in het conflict mengen, ook niet toen de Amerikanen de regeringstroepen in 1948 intensief gingen bewapenen. Na de breuk van de Joegoslavische leider Tito met Moskou hielden ook de wapenleveranties uit Joegoslavië aan de Griekse communisten op, en werden laatstgenoemden steeds verder in het defensief gedrongen. De laatste communistische strijders vluchtten begin 1949 naar Oost-Europa.

De Griekse Burgeroorlog vergde honderdduizenden slachtoffers, die van huis en haard werden verdreven, en kostte naar schatting het leven aan meer dan 150.000 mensen.