Johann Riesch

Johann Siegmund Graf Riesch, Oostenrijks generaal, * Wenen, 2 aug. 1750, † Neschwitz (Saksen), 2 nov. 1821. R. was aanvankelijk in dienst van Keur-Saksen, vertrok daar echter als 1ste luitenant al in 1773 om als zodanig opgenomen te worden in het Oostenrijkse 1ste regiment lichte cavalerie. Het schijnt dat hij als ritmeester heeft meegedaan aan de Beierse Successieoorlog (1778/79); in de oorlog met de Turken (1788-90) voerde hij reeds als kolonel het bevel over het 5de regiment kurassiers en was daarmee herhaaldelijk succesvol. In het bijzonder wordt gewaagd van zijn zelfstandig ingrijpen op 18 nov. 1788 bij Bothosek. Daar had hij namelijk 800 spahi's (Turkse ruiters), die de Temes waren overgezwommen en door de voorpostenlinie waren heengebroken, resoluut teruggeworpen, hierdoor de voor het slaan van bruggen benodigde pontons gered, en het ernstig bedreigde 11de infanterieregiment tijdig dekking gegeven.

Maar niet alleen vermetelheid en doodsverachting waren kenmerkend voor R.; meer nog onderscheidde hij zich door zijn onwrikbare volharding, zelfs onder de meest hachelijke omstandigheden, alsook door het verdedigen van de wapeneer en de rechten van keizer en staat. In de veldtochten van 1793-1805 tegen Frankrijk gaf hij daarvan telkenmale blijk, zoals op 18 mrt. 1793, toen hij bij Tirlemont (Tienen), zich niet bekommerend om een verwonding die hij had opgelopen, zijn stempel zodanig op het verloop van de strijd drukte, dat de zege weldra aan de Oostenrijkers was, en hij hiervoor in de adelstand (graaf) werd verheven en bevorderd werd tot generaal-majoor; of op 18 apr. 1797, toen hij bij Heddesdorf en Bendorf door weldoordacht handelen voorkwam dat bagage, geschut, munitie, loopbruggen en de reserveartillerie verloren gingen, en aartshertog Karl hem voordroeg voor de Militaire Maria-Theresiaorde; en ten slotte op 26 mrt. 1799, want op deze dag verdiende hij bij Stockach de hoogste militaire onderscheiding, door de cavalerie van de tegenstander overhoop te rijden en tot Liptingen te achtervolgen.

In 1809 werd R., die intussen "Feldmarschalllieutenant" (luitenant-generaal) en generaal der cavalerie geworden was, opperbevelhebber in Bohemen en was ten tijde van de veldtocht bevelhebber van het reserveleger.

Bron: Allgemeine Deutsche Biographie, dl. 28 (1889).