Jacques Menou

Jacques François baron de Menou, Frans generaal, * Boussay (Touraine), 1750, † Venetië, 13 aug. 1810, trad op jonge leeftijd tot de krijgsmacht toe en was bij het uitbreken van de Franse Revolutie reeds maréchal de camp. Hoewel hij in 1789 was gekozen als representant van de adel in zijn provincie, sloot hij zich bij de derde stand (niet tot de geestelijkheid of adel behorende ingezetenen) aan. Wel bleef hij in actieve dienst en vocht in 1793 tegen de Chouans in de Vendée. Nadat hij in mei 1795 het oproer van de Parijse voorstad Saint-Antoine tegen de Conventie had neergeslagen, werd hij tot bevelhebber van de binnenlandse strijdkrachten benoemd. Hij begeleidde Napoleon als divisiegeneraal naar Egypte, waar hij tot de islam overging en een mohammedaanse trouwde, kreeg na de moord op Kléber (1800) het opperbevel, leed echter op 21 mei 1801 bij Alexandrië tegen de Engelse generaal Abercromby een totale nederlaag, en moest een capitulatie ondertekenen, als gevolg waarvan hij met de restanten van het Franse leger Egypte moest ontruimen. Naar Frankrijk teruggekeerd, werd hij benoemd tot gouverneur van Piëmont, later van Venetië.

Bron: Meyers Grosses Konversations-Lexikon, 1908.

Lit.: Rousseau, M.: Kléber et Menou en Égypte depuis le départ de Bonaparte (1900).