Ludwig von Wallmoden

Ludwig Georg Thedel, graaf von Wallmoden, Oostenrijks geheimraad en generaal der cavalerie, * Wenen, 6 febr. 1769, † aldaar 22 mrt. 1862, trad eerst in Hannoveraanse, daarna in 1790 in Pruisische en vervolgens in 1795 in Oostenrijkse dienst. Hier onderscheidde hij zich bij de veldtochten van 1796-1801 door verrassingsaanvallen met kleine eenheden ('Parteigänger', 'partizanen') en werd meermaals voor diplomatieke missies ingezet. In 1809 sloot hij in Londen het verdrag tot wederzijdse ondersteuning tussen Oostenrijk en Engeland. Bij zijn terugkeer naar Wenen oogstte hij niets dan lof voor zijn manmoedig optreden tijdens de Slag bij Wagram (1809).

Na de Vrede van Wenen werd hij tot luitenant-veldmaarschalk bevorderd en als divisiegeneraal naar Bohemen overgeplaatst. In 1813 trad hij in Russische krijgsdienst, en werd bevelhebber van het Russisch-Duitse legioen, dat hij met het Noordelijke Leger verenigde. Hij wist met zijn korps niet alleen tegen de overmacht van Davout stand te houden, maar versloeg ook de Franse divisie van Pécheux aan de Göhrde en drong Sleeswijk binnen, waardoor hij de Denen dwong vrede te sluiten.

Na de Tweede Vrede van Parijs trad hij opnieuw in Oostenrijkse dienst en werd in 1817 opperbevelhebber van de in het koninkrijk Napels achtergebleven Oostenrijkse troepen. In 1821 voerde hij het bevel over een groot deel van het voor de strijd tegen Napels bestemde Oostenrijkse leger en bezette in juni het eiland Sicilië, waar hij tot 1823 bleef. Daarna werkte hij als commandant van het 1ste legerkorps in Noord-Italië en was militair bevelhebber van Milaan, tot hij in 1848 met pensioen ging.

W. heeft zich vooral door verbetering van de opleiding van de lichte infanterie, met name bij de gevechtstactiek ('Tirailleursystem'), verdienstelijk gemaakt. Hij stierf kinderloos in 1862. Zijn broer, graaf Karl August Ludwig von W., geb. 1792, was eveneens militair en sinds 1850 enkele jaren commandant van het 7de Oostenrijkse legerkorps, werd daarna toegevoegd aan de commandant van het 2de legerkorps, Gyulai, nam in 1858 ontslag en overleed als generaal der infanterie b.d. in 1883 in Praag.