Adolphe Thiers

Adolphe Thiers, Frans staatsman, * Marseille, 15 apr. 1797, † Saint-Germain-en Lage, 3 sept. 1877. T., die in 1820 advocaat en procureur in Aix werd, had een belangrijk aandeel in de Franse Juli-revolutie van 1830 die leidde tot de val van de Bourbons en Louis-Philippe van Orléans op de troon bracht. In 1832 minister van Binnenlandse Zaken, daarna van Handel. 1836 premier en minister van Buitenlandse Zaken, 1840 opnieuw (1838-40 in de oppositie). Door in het conflict tussen Egypte en het Turkse Rijk partij voor Egypte te kiezen trachtte hij een Europese Oorlog te ontketenen in de hoop de Franse oostgrens tot aan de Rijn te kunnen uitbreiden, maar belandde wederom in de oppositie.

Als tegenstander van Napoleon III werd hij bij de staatsgreep van 1851 gevangen genomen en als ongewenst vreemdeling uitgezet, maar mocht in 1852 terugkeren. In 1863 werd T. opnieuw gekozen in het parlement en werd leider van de oppositie. De eenwording van Italië en van Duitsland bestempelde hij als een gevaar voor Frankrijk, maar wel verzette hij zich in 1870 tegen de overhaaste Franse oorlogsverklaring aan Pruisen (&rarr; Frans-Duitse Oorlog). Vergeefs riep hij op een Europese rondreis (sept.-okt. 1871) de hulp van de grote mogendheden in. Sinds 17 febr. 1871 staatshoofd, maakte hij weldra een begin met de vredesonderhandelingen, waarbij hij Belfort voor Frankrijk wist te behouden. De opstand van de Parijse Commune bracht T. in grote moeilijkheden. Wel slaagde hij erin de betaling van de oorlogsschatting aan Duitsland op een zodanig korte termijn te realiseren, dat de bezetting van Frankrijk vroegtijdig, reeds in 1873, kon worden beëindigd.

T. werd op 31 aug. 1871 president van de republiek, maar reeds in mei 1873 door de klerikaal-monarchistische meerderheid in het parlement ten val gebracht. Toen in 1877 de republikeinen de macht grepen, nam hij nog zitting in het parlement.