Duitse Bond

De Duitse Bond was een op 8 juni 1815 tijdens het Congres van Wenen gestichte statenbond, bestaande uit 34 (later 31) monarchistische staten en 4 vrije steden. Oost- en Westpruisen, Posen, Sleeswijk en Elzas-Lotharingen behoorden er niet toe; echter wel de Duitse kroonlanden van Oostenrijk, Liechtenstein en Luxemburg-Limburg. Het vertegenwoordigend orgaan, de Bondsdag, zetelde in Frankfort aan de Main. Oostenrijk was voorzitter. Het bondsleger bestond uit 10 legerkorpsen (gezamenlijke sterkte in 1866 696.095 man met 1.296 stukken veld- en 247 stukken vestinggeschut). Vanwege de Duitse Revolutie was er van 1848 tot 1850 geen Bondsdag. De Pruisisch-Oostenrijkse Oorlog van 1866 betekende het einde van de Duitse Bond. De laatste zittingsdag was 24 aug. 1866. Een deel ging over in de Noordduitse Bond.