Jean-Baptiste Billot

Jean-Baptiste Billot, Frans generaal en politicus, * Chaumeil (Corrèze), 15 aug. 1828, † Parijs, 1 juni 1907. Van 1849-70 diende hij vrijwel uitsluitend in Algerije. Bij het uitbreken van de Frans-Duitse Oorlog in 1870 werd hij tot chef van de generale staf van een infanteriedivisie van het 2de legerkorps van het Rijnleger benoemd. Hij nam aan de Slag bij Spichern en de verdediging van Metz deel, werd door de Regering van Nationale Verdediging op 9 nov. 1870 tot kolonel bevorderd en door Gambetta met de leiding van het nieuwe 18de legerkorps belast, dat een onderdeel vormde van het Franse oostelijke leger onder generaal Bourbaki en aan de opmars naar Belfort deelnam. Zijn troepen mengden zich op de 2de dag van de Slag aan de Lisaine (16 jan. 1871) bij Chenebier zeer succesvol in de strijd op de Franse linkervleugel en verdreven generaal v. Degenfeld uit dit dorp. Werder moest zijn laatste reserves naar het bedreigde punt sturen. Desondanks hielden de Fransen op 17 jan. tegen alle aanvallen van de Duitsers in Chenebier stand.

In Besançon stemde B. bij het krijgsberaad als enige tegen een terugtrekking naar Pontarlier en voor een offensief tegen Auxonne, om in verbinding te treden met het Vogezenleger, dat bij Dijon stond. Bij Pontarlier dekte hij in een sterke stelling tussen Château-Joux en Châteauneuf de terugtocht van het leger en ontkwam met de 3de divisie van zijn korps langs de Zwitserse grens.

In sept. 1871 werd hij tot brigadegeneraal, in mrt. 1878 tot divisiegeneraal bevorderd. De politieke carrière van B. was nog belangrijker dan zijn militaire. In 1871 werd hij voorzitter van het parlement, in 1875 senator voor het leven, entameerde in 1878 de modernisering van de generale staf en was van 1882-83 en 1896-98 minister van Oorlog.