Molukse treinkaping bij Wijster

De treinkaping bij Wijster vond plaats in december 1975 bij het dorp Wijster (Drenthe). Op dinsdagochtend 2 december werd om 10:07 de stoptrein Groningen-Zwolle tot stilstand gebracht tussen de weilanden. Zeven Zuid-Molukse jongeren uit Bovensmilde hadden de trein gekaapt in hun streven naar een vrije Republiek der Zuid-Molukken. De actie duurde 12 dagen en er vielen drie doden. Tegelijk met de kaping bezette een andere groep Molukkers, eveneens een groep van zeven uit Bovensmilde, het Indonesische consulaat te Amsterdam.

Verloop
Bij aanvang van de kaping werd de machinist Hans Braam, die de stoptrein bestuurde, doodgeschoten. Toen bleek dat de Nederlandse overheid de eisen niet snel wilde inwilligen wilden de kapers de passagier Rob de Groot executeren, maar hij wist uit de trein te springen; de kapers schoten op hem waarna hij deed of hij dood was; na 5 tot 10 minuten rende hij weg en was hij vrij. Vervolgens werd een andere passagier, de dienstplichtig soldaat Leo Bulter, doodgeschoten. Op 4 december werd ook Bert Bierling gedood. De meest gewelddadige van de kapers was Eli Hahury die in twee gevallen de trekker overhaalde. De lichamen van de doodgeschoten gijzelaars werden uit de trein gegooid en bleven daar enkele dagen liggen voordat toestemming werd gegeven om ze weg te halen. Na bemiddeling door ingenieur Manusama en de weduwe van Chris Soumokil gaven de kapers zich op 14 december over, waarbij meespeelde dat er berichten waren over represailles op de Molukken. Bovendien was het intussen flink gaan vriezen, waardoor het verblijf in de trein ook voor de kapers onaangenaam werd. Tijdens hun berechting in 1976 werden ze veroordeeld tot gevangenisstraffen van veertien jaar. Allen zaten hun straf uit op een na, die in 1978 in de gevangenis zelfmoord pleegde. Journalist Ger Vaders († 2005) - hoofdredacteur van het Nieuwsblad van het Noorden en een van de gijzelaars - kreeg hoe langer hoe meer begrip voor de gijzeling en schreef er een boek over onder de titel IJsbloemen en witte velden (1989). Eén van de zeven gijzelnemers, de destijds 18-jarige Cornelis Thenu, schreef eveneens een boek over deze kaping: Korban: het verhaal van een Molukse activist (1998). De aan de kaping parallel lopende gijzelingsactie in het Indonesische consulaat in Amsterdam werd op 19 december beëindigd. Bij die gijzeling was één dode gevallen. Het betrof een consulaatmedewerker die vergeefs had geprobeerd te vluchten.

Gevolgen
Maar het bleef niet bij deze treinkaping. Op 23 mei 1977 zouden Molukkers bij De Punt weer een treinkaping uitvoeren die nog bloediger eindigde. Dezelfde dag namen ze kinderen en leerkrachten van een lagere school in Bovensmilde in gijzeling. Beide terreuracties werden op 11 juni 1977 met geweld beëindigd. Wie gedacht had, dat we het hiermee wel gehad zouden hebben, vergiste zich. Op 13 maart 1978 gijzelden Molukkers het personeel van het provinciehuis in Assen. Deze gijzeling werd een dag later door een anti-terreureenheid beëindigd.