Uzi

Een Uzi-pistoolmitrailleur, kortweg Uzi (Hebreeuws:עוזי), is een machinepistool in het kaliber 9x19mm Parabellum. Voor het Amerikaanse leger wordt hij ook geleverd in .45 ACP Ook zijn er verschillende wisselsets verkrijgbaar waardoor de Uzi patronen in andere kalibers kan afvuren zoals .22LR De Uzi kan beschikken over een 20-, 25-, 32 en 40-schots lader. De Uzi voor het Nederlands Leger tussen 1974-1976 had een lader van 30 patronen. Het kan semi- en volautomatisch vuren. Effectief bereik is maximaal 100 meter.

Dit wapen komt oorspronkelijk uit Israël, het is ontworpen door Uziel Gal (1923–2002) en werd naar hem vernoemd.

Het originele model werd in 1951 geaccepteerd en werd het eerst in een oorlog gebruikt in 1956. Dit werd een groot succes, zodat het snel werd verbeterd met een aantal varianten op dit eerste ontwerp. De Uzi werd ook in licentie gemaakt door anderen, zoals FN Herstal in België.

Tot einde 2001 heeft de firma IMI uit Israël voor meer dan US$2 miljard aan Uzi's aan meer dan 90 landen verkocht.

De Uzi is een uiterst robuust wapen, gemakkelijk te onderhouden en met weinig bewegende onderdelen uitgerust. Het is lang in het Nederlandse leger in gebruik geweest. De Nederlandse uitvoering is herkenbaar aan het bevestigingspunt voor een bajonet. Zelfs wanneer het van een afstand tegen een betonvloer werd gegooid zat er nog geen kras op en als het in een sloot gelegen had schoot het nog. Men kon het wapen blind in enkele stappen uit elkaar halen. De loop was via de voorste draaiknop los te maken. Deze draaiknop kon vervangen worden door een terugstootversterker voor het afvuren van losse flodders.

= numerieke gegevens =


 * lengte: 640 mm


 * gewicht: 3,5 kg


 * lengte loop: 260 mm


 * kaliber: 9mm parabellum/ .45ACP / .22LR (longrifle)


 * trekken: 4, rechtsdraaiend


 * mondingssnelheid: 390 m/s


 * vuurkadans: 600 schoten per minuut


 * vizier: 100/200 m (opklapbaar)

=praktijk =

De Uzi was zo ontworpen, dat het wapen maar op één manier in elkaar te zetten was. De bovenplaat bij de oogdop werd met een knop gewoon los gemaakt en vervolgens werd de afsluiter eruit gehaald voor schoonmaak. Op de bovenplaat zat de knop van de spangreep. De afsluiter (met veer en stang) had ook geen verder bewegende delen (slagpin). De slagpin maakte één geheel uit van de afsluiter. In enkele tellen was het wapen weer in elkaar te zetten. Nadeel was wel de veiligheid omdat een geladen wapen spontaan afging als het op de grond viel. Ook de inklapbare kolf vertoonde soms wat gebreken. De Israëlische versie had in de jaren 60 geen inklapbare kolf maar een vaste kolf van hout. Omdat de loop snel uit het wapen te verwijderen was, kon ook direct een langere loop ingebouwd worden, waardoor doelen op langere afstand te treffen waren.

Goed nagedacht was ook over de vuurregelaar. Deze zat op de scheiding tussen doosgroep en pistoolgreep aan de duimkant van een rechtshandige schutter. Er zat een vuurregelaar op (schot-voor-schot en automatisch), maar een dubbele vergrendeling zat achter bij de pistoolgreep van de Uzi(de zogenaamde greepveiligheid). Door een knijpbeweging te maken van de hand kon deze knop worden ingedrukt. Wanneer men dus het wapen niet vasthield en de vuurregelaar stond op vuren, kon het wapen toch niet per ongeluk afgaan. Voordeel is dat men in het gevecht niet hoeft na te denken of het wapen op veilig staat.

Een groot nadeel is echter wel het gebrek aan accuraatheid. Door het gebruik van massavergrendeling in een automatisch wapen heeft dit wapen de neiging te gaan klimmen. De kogels volgen ook geen perfect rechte baan door de korte loop en het zware kaliber (.45 ACP of 9x19mm Parabellum).