Karl von Borstell

Karl Heinrich Ludwig von Borstell, Pruisisch generaal der cavalerie, * Tangermünde (Altmark), 30 december 1773, † Berlijn, 9 mei 1844, trad in 1788 toe tot het kurassiersregiment van Ilow (waarvan zijn vader commandant was), onderscheidde zich in 1793 bij de veldslagen van Pirmasens en Kaiserslautern en kwam in 1799 bij de "Garde du Corps" (bereden lijfwacht), met welke hij in 1806 aan de Slag bij Auerstedt, de terugtrekking naar Pruisen en de veldtocht van 1807 deelnam. Na de Vrede van Tilsit werd hij lid van de reorganisatiecommissie van het leger, kwam als zodanig met verve op voor de belangen van de cavalerie, werd vleugeladjudant, in 1809 kolonel, en in 1812 generaal en bevelhebber in Pommeren, waar hij vastberaden tegen de willekeur van de Franse troepen in Zweeds-Pommeren optrad.

B. kwam in 1813 onder Yorck te dienen en nam na het uitbreken van de oorlog eerst op 5 april op uiterst roemvolle wijze deel aan het treffen bij Möckern in de buurt van Maagdenburg, sloot zich vervolgens bij het korps van Bülow aan, en speelde een verdienstelijke rol in de overwinning bij Grossbeeren terwijl zijn ingrijpen bij Dennewitz, hoewel tegen het bevel van zijn meerdere in, de beslissing bracht. Bij Leipzig trok zijn brigade als eerste onder de Poort van Grimma door. In 1814 ging hij met het korps van Bülow naar Holland en bleef, inmiddels tot luitenant-generaal opgeklommen, met 10.000 man achter om de verovering van de Nederlanden tot een goed einde te brengen. In 1815 kreeg hij het 2de Pruisische legerkorps onder zich en was in Namen bezig met de opstelling van zijn troepen, toen enkele Saksische bataljons in Luik aan het muiten sloegen. Bülow belastte hem met de bestraffing van de schuldigen, doch Borstell was het met de zwaarte van de opgelegde straffen niet eens en gehoorzaamde niet, waarop hij van zijn commando werd ontheven en tot een celstraf van enkele maanden werd veroordeeld.

In 1816 kreeg Borstell desondanks het opperbevel van het 1ste legerkorps toevertrouwd en nadat hij in 1825 tot generaal der cavalerie bevorderd was, het opperbevel van het 8ste korps in Koblenz. In 1832 werd hij onderscheiden met de Orde van de Zwarte Adelaar. In 1840 werd hij, inmiddels lid van de Raad van State, op eigen verzoek op non-actief gesteld.