Hoplieten

thumb|"Stele van Aristion" (Nationaal Archeologisch Museum van Athene). Een hopliet was een zwaar bewapende infanterist van de Grieken, die in gesloten slagorde (falanx) vocht.

Hun wapens bestonden uit een ovaal schild dat aan de schouderriem hing en werd gehanteerd door middel van een handle, een kuras (borstbescherming), een helm en bronzen scheenplaten en soms een lans ongeveer zes voet lang en een kort zwaard.

De Spartanen, die met schilden groot genoeg om zich helemaal achter te beschermen vochten, schijnen kuras noch scheenplaten te hebben gedragen. De hele uitrusting, die bijna 35 kg woog, werd enkel in de strijd gedragen; tijdens marstochten werd het grootste deel ervan door een slaaf gedragen.

Men kan zich misschien een idee vormen van de uitrusting van een Atheense hopliet (rond 500 v.Chr.) op basis van het monument voor de Athe­ner Aristion (gevonden nabij Marathon, maar vermoedelijk van vroegere datum dan 490 v.Chr.) (zie afbeelding).

De wapenrusting van de Macedonische hoplieten of phalangitae, bestond uit een cirkelvormig schild met een bronzen plaat, met een diameter van ca. 60 cm en een gewicht van ongeveer 5,5 kg, een lederbuis met koperen knoppen en versieringen, lichte scheenplaten, een ronde vilten hoed (causia), een kort zwaard en de Mace­donische sarissa.

Referentie

 * , art. Hoplites, in, Dictionary of Classical Antiquities, Londen, 1894, pp. 305-306.