Charles de Beaufort d'Hautpoul

Charles Marie Napoléon de Beaufort d'Hautpoul, Frans generaal, * Salerno, 9 nov. 1804, † Parijs, 18 mei 1890.

B. ontving onderricht op de krijgsschool van St. Cyr en aan het opleidingsinstituut van de generale staf, en nam deel aan de Franse expeditie naar Morea (1828) om de Turken van dit schiereiland te verdrijven. In 1830 was hij aanwezig bij de veldtocht tegen opstandige elementen in Algerije als adjudant van generaal Valazé. Van 1834-37 werd hij door maarschalk Soult op missie naar Egypte en Syrië gezonden en werd adjudant van Soliman Pasja. Verbonden aan de ambassade van Perzië, bezocht hij geheel Klein-Azië, en werd vervolgens opnieuw ingezet in Egypte.

Als adjudant van de hertog van Aumale diende hij tot 1848 in Algerije, en werd bevorderd tot eskadronscommandant en luitenant-kolonel. Zo was hij bij de gevangenneming van de Algerijnse terrorist Adb-el-Kader ('knecht van de Almachtige') in 1843. Later zouden de Fransen subtielere methodes gebruiken om de opstandelingen op de knieën te dwingen, o.m. door in 1856 de beroemde Franse goochelaar Robert-Houdin in te zetten om aan te tonen dat de Fransen over middelen beschikten die de toverkracht van de Arabische maraboets verre te boven gingen.

Na korte tijd in Parijs onder generaal Cavaignac gedetacheerd te zijn geweest, ging hij in 1849 weer naar Algerije waar hij gedurende vijf jaar stafchef van generaal Pélissier was in de provincie Oran. In 1850 werd hij kolonel en op 1 jan. 1851 brigadegeneraal, voerde verscheidene expedities tegen Marokko uit (o.m. naar het Marokkaanse rifgebergte Beni-Snassen) en was commandant van de onderdivisies in Mostaganem en Tlemcen.

Nadat hij in 1858 in Frankrijk was teruggekeerd, werd B. militair gouverneur van het departement Yonne en werd in 1859 stafchef van het 5de legerkorps. In april 1860 werd hij belast met het vastleggen van de nieuwe grens van Savoie, dat aan Frankrijk was toegevallen. Op 14 aug. 1860 werd hij bevorderd tot divisiegeneraal.

In 1860 voerde hij het bevel over een Franse expeditie naar Syrië met 6.000 man in opdracht van Napoleon III volgend op de gebeurtenissen te Damascus in datzelfde jaar. In 1870 legde hij als chef van de generale staf van het leger van Parijs zijn functies neer. Eind jan. 1871 was B. betrokken bij de onderhandelingen te Versailles met Duitsland over de wapenstilstand die een einde maakte aan de Frans-Duitse Oorlog van 1870/71. Ook was hij nog groot-referendaris van de senaat.

(Vertaling van een artikel in de Franstalige wikipedia)