Herbertus Bikker

Herbertus Bikker (Wijngaarden, Alblasserwaard, 15 juli 1915 - Haspe (Duitsland), 1 november 2008) alias de Beul van Ommen was een Nederlandse oorlogsmisdadiger. Bikker verwierf zijn bijnaam door zijn gewelddadige gedrag als bewaker in het werkkamp kamp Erika.

De voormalige Waffen-SS'er Bikker werd na jarenlang ongestraft verblijf in Duitsland in 2003 in Duitsland zelf aangeklaagd voor de moord op de Nederlandse verzetsstrijder Jan Houtman in 1944. Bikker zelf verklaarde uit noodweer te hebben gehandeld. Na de oorlog kreeg hij de doodstraf. Op 26 december 1952 ontsnapte hij samen met o.a. Klaas Carel Faber, Sander Borgers en nog vier anderen uit de Koepelgevangenis in Breda, waar ook de drie van Breda waren opgesloten, dezelfde avond via grensovergang Ubbergen naar Kleef in West-Duitsland. Daar had hij als oud SS'er het recht op een staatsburgerschap waarmee hij buiten het bereik van de Nederlandse justitie kwam.

Op 2 februari 2004 werd Bikkers rechtszaak in Duitsland gesloten, nadat neurologen adviseerden dat hij om gezondheidsredenen niet kon deelnemen aan de zittingen. Op 21 september 2005 werd door de rechtbank in Hagen definitief bepaald dat Bikker zijn straf niet hoefde uit te zitten.