Oberste Heeresleitung

Oberste Heeresleitung (O.H.L.) was in de Eerste Wereldoorlog de benaming voor het Duitse opperbevel, vertegenwoordigd door de keizer als opperbevelhebber, en werd geleid door de chef van de generale staf van de landmacht (1914 Moltke, 1914-16 Falkenhayn, 1916-18 Hindenburg), bijgestaan door de kwartiermeester-generaal en de afdelingschefs van de generale staf (Afd. Operatiën, de Centrale Afdeling, de Inlichtingendienst (later Afd. Krijgsmacht Vreemde Mogendheden genoemd), de Geheime Dienst (afd. III b), enz.). Hindenburgs (1ste) kwartiermeester-generaal was Ludendorff, opgevolgd (okt. - nov. 1918) door Groener. De O.H.L. zetelde vanaf 8 mrt. 1918 in het Belgische Spa (daarvoor achtereenvolgens in Koblenz, Luxemburg, Mézières-Charleville, Pless, Kreuznach en Avesnes).

Het Oostenrijks-Hongaarse opperbevel heette Armeeoberkommando.