DFS 230

thumb|left|300px|Een DFS 230 B-1 tijdens het landen. Let op de remparachute De DFS 230 was een Duits zweefvliegtuig ontworpen door Hans Jacobs en gebouwd door de Gothaer Waggonfabrik, die tijdens de Tweede Wereldoorlog een belangrijke rol speelde, met name bij de Duitse inname van Fort Eben-Emael tijdens Operation Fall Gelb, de Landing op Kreta, de bevrijding van Benito Mussolini uit Campo Imperatore, enzovoort. DFS staat voor de Deutsche Forschungsanstalt für Segelflug, Duits voor "Duits onderzoeksinstituut voor zweefvliegen".

Duitsland had behoefte aan een vliegtuig dat kort kon landen. Een zweefvliegtuig was toen de enige mogelijkheid. De DFS 230 was gebaseerd op het Britse Hotspur zweefvliegtuig. Het had een rechthoekig lichaam dat bestond uit een gelast raamwerk met doek bekleed. Hierdoor was het toestel kwetsbaar, maar kon een betere liftkracht krijgen vanwege zijn lage gewicht waardoor het toestel kon zweven. De vleugels waren het zwakste punt. Deze bestonden uit één hoofdbalk waaraan een skelet werd gemonteerd. Het skelet werd niet bekleed met stof, maar met triplex.

Het toestel zou gesleept worden door een "Tante Ju", maar ook door andere toestellen zoals de "Fliegender Bleistift". Tijdens het opstijgen bewoog de DFS 230 zich voort op een speciaal ontworpen landingsgestel dat later, tijdens het stijgen, werd afgeworpen, net zoals bij de latere zweefvliegtuigen zoals de reusachtige "Gigant". Hierdoor had het toestel geen overbodig gewicht aan een onderstel. Om te landen was centraal onder de romp een houten slede voorzien.

In oktober 1939 werd het toestel getest als DFS 230 A-1 door testpilote Hanna Reitsch. Na enkele succesvolle testen werd het in productie genomen door Gothaer Waggonfabrik. In totaal konden er 10 personen getransporteerd worden in de DFS 230 A-1.

De DFS 230 werd weinig gebruikt. De zweefvliegtuigen werden voor het eerst ingezet tijdens Operatie Fall Gelb tijdens de landingen bij Fort Eben-Emael in België, in totaal 41 toestellen. Deze actie werd een succes toen het onneembare fort werd ingenomen door de Fallschirmjäger.

Tijdens Operatie Mercurius, de Landing op Kreta, werden 53 zweefvliegtuigen ingezet. Deze keer bleek de actie minder succesvol. De Duitsers leden zware verliezen, in totaal ruim 6200 doden en gewonden.

Na deze aanval verbood Hitler grote landingsoperaties. Maar dit verbod betekende niet het einde van de DFS 230. De bevrijding van Mussolini uit de gevangenis van het Gran Sasso, een klein skihotel, werd ook door een DFS-230 uitgevoerd. Een aangepaste versie, de DFS 230 C-1, die bemand werd door een jagersformatie onder leiding van Otto Skorzeny (bestond uit Fallschirmjäger (Duitse paratroepers) en SS'ers), moest een nabij gelegen kleine, driehoekige landingsplaats steil naderen bij de locatie. Remparachutes en raketten vergrootten de dalingshoek en verkortten de afstand. Kort na de landing van de DFS 230 bestormden de mannen van de formatie het hotel. Toen Mussolini was bevrijd, landde een "Storch" die Mussolini in veiligheid bracht.

Ook werd de DFS 230 nog voor een andere bijzondere actie ingezet: het vernietigen van een spoorwegbrug in Algerije tussen Morsott en Tebessa door de Fallschirmjäger, die de Geallieerde aanval uit Marokko en Algerije op Tunesië moest vertragen.

Varianten

 * DFS 230 A-1: Standaard variant
 * DFS 230 A-2: A-1 variant met dubbele besturing (trainer)
 * DFS 230 B-1: voorzien met een MG34 en een parachute die functioneerde als rem.
 * DFS 230 B-2: B-1 variant met dubbele besturing (trainer)
 * DFS 230 C-1: B-1 variant uitgerust met remraketten in de neus.
 * DFS 230 D-1: C-1 variant met betere raketten
 * DFS 230 F-1: grotere versie met een capaciteit voor 15 soldaten
 * DFS 230 Mistel: Mistel variant (DFS 230 onbemand en volgeladen met springstof, om vervolgens onderaan een gemotoriseerde vliegtuig te bevestigen die de DFS 230 in de lucht moest krijgen. Om nadien te lossen tussen vijandelijke schepen of bommenwerpers en tot ontploffing te brengen).