Gustav von Zangen

Gustav Adolf von Zangen, Duits generaal, * Darmstadt, 7 nov. 1892, † Hanau, 1 mei 1964. Na zijn eindexamen van de middelbare school trad Z. op 24 febr. 1910 als cadet toe tot het garderegiment infanterie "Grossherzogin" (het 3de van het groothertogdom Hessen) nr. 117 in Mainz. In 1911 werd hij overgeplaatst naar het 9de infantieregiment van Rijn-Hessen nr. 160 en hier op 18 aug. 1912 tot 2de luitenant bevorderd. Hij werd pelotonscommandant bij de 4de compagnie en later adjudant van het 3de bataljon, tot 1ste luitenant bevorderd en regimentsadjudant. Toen de Eerste Wereldoorlog uitbrak trok hij met zijn regiment ten strijde (aug. 1914) en raakte meermalen gewond. In het voorjaar van 1917 klom hij op tot brigadeadjudant en werd vervolgens 1ste ordonnansofficier bij de staf van de 15de infanteriedivisie.

Toen de oorlog was geëindigd verliet Z. op 31 jan. 1920 het leger en trad in dienst bij de politie. Daar klom hij op tot luitenant-kolonel - het militaire rangenstelsel gold destijds ook bij de politie - en werd met deze rang op 1 aug. 1935 weer in het leger opgenomen. In die hoedanigheid werd hij commandant van het 2de bataljon van het 51ste infanterieregiment. Nadat hij op 1 mrt. 1938 tot kolonel was bevorderd, werd hij op 10 nov. 1938 tot commandant van infanterieregiment 88 benoemd. Met zijn regiment nam hij aan de campagne in het westen (voorjaar 1940) deel en vocht in het oosten vanaf het begin (juni 1941) van de veldtocht in Rusland. Voor zijn bevelvoering tijdens de gevechten bij Moskou werd Z. op 15 jan. 1942 onderscheiden met het Ridderkruis van het IJzeren Kruis. Op 25 dec. 1941 was hem de leiding van de 17de infanteriedivisie toevertrouwd, waarvan hij op 1 febr. 1942 commandant werd. Gelijktijdig werd hij bevorderd tot generaal-majoor.

Op 1 jan. 1943 volgde zijn bevordering tot luitenant-generaal. Op 1 apr. 1943 werd Z. belast met de leiding van het 84ste legerkorps, dat in Normandië gestationeerd was. In juni 1943 werd hij bevorderd tot generaal der infanterie en bevelvoerend generaal van het 84ste legerkorps. Vanaf 1 aug. 1943 vervulde hij deze functie bij het 87ste legerkorps. Daarmee marcheerde hij na de ineenstorting van Italië Noord-Italië binnen. Daarna werd hij opperbevelhebber van de naar hem genoemde legerafdeling in Noord-Italië.

Op 12 juli 1944 werd generaal Z. samen met generaal Erich Brandenberger naar het hoofdkwartier van de Führer ontboden. Z. moest bevelhebber van een leger worden. Maar eerst werd hij op 27 juli 1944 ter beschikking gesteld van generaal-veldmaarschalk Kesselring voor een speciale opdracht. Hij moest in het zuiden van Duitsland samen met de gouwleiders de rijksverdediging en in het bijzonder de vestingbouw organiseren.

Op 20 aug. 1944 werd Z. daarna opperbevelhebber van het 15de leger in het westen. Hij had tot taak het leger terug te trekken achter de Schelde, waar hij de Scheldemonding en daarmee het gebruik van de haven van Antwerpen twee maanden lang verdedigde. Op eigen initiatief leidde hij vervolgens het leger naar de andere Scheldeoever, voor welke manoeuvre hem op 9 nov. 1944 het Eikenloof bij het Ridderkruis van het IJzeren Kruis verleend werd.

In april 1945 werd het 15de leger in het Ruhrgebied ingesloten en vernietigd. Z. raakte in Amerikaanse krijgsgevangenschap. In 1948 werd hij vrijgelaten en keerde naar zijn woning in Hanau terug.

Bron: Lexikon der Wehrmacht