Guillaume Brune

Guillaume Marie Anne Brune, Frans maarschalk, * Dép. Corrèze, 13 mrt. 1763, † (vermoord) Avignon, 2 aug. 1815, verdiende bij het uitbreken van de Franse Revolutie zijn brood als boekdrukker en journalist in Parijs, werd in 1793 kolonel in het leger van de republiek, ging in 1796 onder Masséna mee naar Italië, onderscheidde zich vooral bij Rivoli en volgde Augereau op aan het hoofd van de divisie. Nadat hij in 1798 in Frans belang en naar Frans voorbeeld de Helvetische Republiek had opgericht, kreeg hij het opperbevel in Italië toevertrouwd, werd daarna opperbevelhebber in de Nederlanden, versloeg de Engelsen bij Bergen en dwong de capitulatie van Alkmaar (18 okt. 1799) af.

Na de Slag bij Marengo werd hij opnieuw opperbevelhebber in Italië, versloeg de Oostenrijkers meermaals en sloot met Bellegarde een wapenstilstand, waarna de Vrede van Lunéville volgde; desondanks slaagde hij er niet in Napoleon voor zich in te nemen, evenmin door zijn activiteiten als gezant bij de Turkse regering van 1802-04 en als gouverneur-generaal van de Hanzesteden en bevelhebber in Pommeren in 1806 en 1807. Evengoed werd hij in 1804 tot maarschalk van Frankrijk benoemd.

In 1814 onderwierp B. zich aan Lodewijk XVIII maar liep naar Napoleon over, zodra deze voet aan wal had gezet en trad met niets en niemand ontziende hardheid tegen de koningsgezinden op. Op 2 aug. 1815 werd hij in Avignon door het volk vermoord, toen hij onderweg van Toulon naar Parijs werd herkend.

Lit.: Vermeil de Conchard, P.: L'assassinat du maréchal Brune (1887).