Alfonso La Marmora

Alfonso Ferrero, Cavaliere (ridder)  di La Marmora (..már), Italiaans generaal en staatsman, * Turijn, 18 nov, 1804, † Florence, 5 juni 1878, bracht in apr. 1855 de Sardische hulptroepen naar de Krim, trad na de opstanden in Turijn in sept. 1864, nadat hij reeds meermaals minister van Oorlog (1848, 1848-49, 1856-59) was geweest, als minister van Buitenlandse Zaken aan het hoofd van het kabinet, voerde de septemberconventies met Frankrijk uit en sloot het verbond met Pruisen in 1866 (&rarr; Pruisisch-Oostenrijkse Oorlog). Bij het uitbreken van de oorlog was L. chef van de generale staf. Van hem was het mislukte strijdplan afkomstig, en daar hij na de ongelukkige afloop van de Slag bij Custoza bleef volharden in een onbegrijpelijke passiviteit, keerde de openbare mening zich tegen hem. Als gedeputeerde (kamerlid) probeerde hij herhaaldelijk de kritiek op zijn functioneren in de oorlog van 1866 te weerleggen. Na de dood van zijn vroegere adjudant en vriend Govone publiceerde hij diens telegrammen over zijn missie naar Berlijn in 1866 ("Un po' più di luce", 1873) om Bismarcks politiek in een kwaad daglicht te stellen. De regering keurde zijn handelwijze af en veranderde het Wetboek van Strafrecht, om soortgelijke schendingen van staatsgeheimen in de toekomst uit te sluiten. Hierop trachtte F. zich door het publiceren van "I segreti di stato nel governo constituzionale" (1877) te verdedigen.

Lit.: Massari, G.: Il generale Alfonso La Marmora (1880).