Alexander Tormasow

Alexander Petrowitsj Tormasow (ook geschreven Tormassow), Russisch generaal, * 1752, † Moskou, 25 nov. 1819, trad in 1772 tot het Russische leger toe. Zijn vuurdoop onderging hij in de strijd tegen de volkeren in de Kaukasus. Hij onderscheidde zich bij de Turkse veldtocht (1787-92), was reeds in 1794 generaal-majoor, vocht onder Igelström tegen de Polen en boekte met Denisow enkele successen tegen de Poolse rebellenleider Kościuszko, maar werd op 4 apr. bij Raclawice tot de terugtocht gedwongen. Later werd hij luitenant-generaal, in 1807 militair gouverneur in Riga, in 1808 opperbevelhebber in Georgië en nam Jerewan stormenderhand in, versloeg in 1809 de Perzen bij Jelisawetpol, veroverde in 1810 Imeretië en versloeg het Turks-Perzische leger bij Zalki.

Tijdens Napoleons veldtocht in Rusland (1812) was hij bevelhebber van het 3de westelijke leger en dekte hiermee Wolhynië. In juli viel hij de Franse generaal Reynier in de rug aan en zegevierde bij Kobryn, doch moest na de Slag bij Podobna achter de Styr terugtrekken, droeg toen het Moldauleger arriveerde, het opperbevel over aan Tsjitsjagow en nam op zijn beurt het bevel over de reserve van de hoofdmacht over van Bagration, waarmee hij de Fransen volgde toen die Moskou verlieten, zonder ze het echter bijzonder lastig te maken. Pas in 1813 bij Lützen bond hij de strijd met de vijand weer aan, maar stond kort daarop het bevel over de reserve aan grootvorst Constantijn af, keerde naar Rusland terug en werd gouverneur van Moskou, voor de wederopbouw waarvan hij zich bijzonder inspande.