Mandaatgebied

Een mandaatgebied is een gebied dat tijdelijk door een andere staat wordt bestuurd. De term werd gebruikt na de Eerste Wereldoorlog door de Volkenbond. Bij wijze van strafmaatregel werden toen alle voormalige Duitse koloniën verdeeld over de overwinnaars van de oorlog.

Toewijzing van de gebieden
Bij het toewijzen van de gebieden onderscheidde men drie mandaten;
 * A-mandaten: Onafhankelijke gebieden waarvan men vond dat die slechts tijdelijk bestuur nodig hadden, hieronder vielen:
 * Irak (Brits mandaat tot 1932)
 * Palestina (Brits mandaat tot 1948)
 * Syrië (Frans mandaat tot 1945)
 * Libanon (Frans mandaat tot 1941)


 * B-mandaten: Gebieden die voor onbepaalde tijd als afzonderlijke eenheid door de mandataris moesten bestuurd worden, hieronder vielen:
 * Tanganjika (Brits mandaat)
 * Ruanda-Urundi (Belgisch mandaat)
 * Brits Togoland (Brits mandaat)
 * Brits Kameroen (Brits mandaat)
 * Frans Togoland (Frans mandaat)


 * C-mandaten: Gebieden die door de mandataris moesten bestuurd worden als deel van het eigen gebied of van de eigen kolonie, hieronder vielen:
 * Zuidwest-Afrika (Zuid-Afrikaans mandaat, het huidige Namibië)
 * de Marianen, Carolinen en Marshalleilanden (Japans mandaat, door de Verenigde Staten veroverd in de Tweede Wereldoorlog)
 * Noordoost-Nieuw-Guinea (nu deel van Papoea-Nieuw-Guinea, Australisch mandaat)
 * West-Samoa (Nieuw-Zeelands mandaat)
 * Nauru (Australisch mandaat)