Philipp Paulucci

Philipp markies van Paulucci, Russisch generaal van Sardische afkomst, * Modena, 1779, † Nice, 1849, aanvankelijk in Sardische, vervolgens in Oostenrijkse dienst en werd bij het landsbestuur van Dalmatië aangesteld. Later trad hij in dienst van het Koninkrijk Italië, werd generaal-adjudant en nam deel aan een veldtocht onder Molitor. Hij nam in 1806 ontslag, en trad in 1807 in Russische krijgsdienst waar hij onder Michelson tegen de Turken vocht, werd in 1808 bij de veldtocht tegen de Zweden generaal-majoor en in 1809 chef van de generale staf in Georgië onder Tormasow. Hier veroverde hij op 4/5 sept. 1810 het vijandelijke legerkamp bij Alkalkalaki en werd bevorderd tot luitenant-generaal, vocht ook in 1811 met succes en trof verstandige maatregelen om rust en orde in de veroverde gebieden te herstellen.

In 1812 werd hij bij de Franse invasie van Rusland chef van de Grote Generale Staf, doch reeds in okt. 1812 burgerlijk gouverneur van Lijf- en Koerland, wist het hoofd te bieden aan de bedreiging van Riga door Macdonald, volgde later de zich terugtrekkende vijand en dwong Memel tot capitulatie.

In 1819 werd hij tevens gouverneur van Esthland en ijverde in de Oostzeeprovincies voor afschaffing van de lijfeigenschap. In 1829 verliet hij deze post en trad als opperbevelhebber in Sardische dienst, welke functie hij echter eind 1830 al weer neerlegde. Hij overleed op 25 januari 1849 in Nice.