Reichswehr

De Reichswehr was van 1921 tot 1935 de op grond van het Verdrag van Versailles gevormde Duitse krijgsmacht, onderverdeeld in het "Reichsheer" en de "Reichsmarine".

Door de wet van 6 mrt. 1919 werd in Duitsland een voorlopige Reichswehr gevormd. Chef van de legerleiding was generaal Hans von Seeckt. Slechts 4.000 officieren en 96.000 man mocht de Reichswehr volgens het Verdrag van Versailles bezitten; zwaar geschut, tanks en vliegtuigen waren verboden; de generale staf en de militaire academie werden afgeschaft, de vestingen aan het westelijke en noordelijke front gesloopt. De Reichswehr was tevens tot 31 dec. 1920 belast met de ontwapening van het oude leger, de vernietiging van alle oorlogsmateriaal en de ontmanteling van de oorlogsindustrie.

In de nieuwe Reichswehr waren alle vroegere bondsstaten vertegenwoordigd en daarin alles wat nog van het oude leger restte in gelijke mate opgenomen. Een laatste stuiptrekking van het particularisme (&rarr; Hitler-Putsch) werd in nov. 1923 snel neergeslagen. Een algemene dienstplicht bestond ook niet meer; slechts vrijwilligers, die voor 12 jaar moesten tekenen, mochten aangesteld worden. Die vormden een beroepsleger.

De Reichswehr werd bij wet van 9 mrt. 1921 gesplitst in Reichsheer (landmacht) en Reichsmarine (zeemacht). De rijkspresident voerde het opperbevel over de totale krijgsmacht; zijn directe ondergeschikte was de minister van Defensie die ook bevoegd was tot het geven van bevelen. Aan het hoofd van het Reichsheer stond een generaal. Het Reichsheer was onderverdeeld in 7 groepscommando's en 7 divisies alsmede 3 cavaleriedivisies. In overeenstemming hiermee was het rijksgebied in 7 militaire districten ingedeeld. Dit waren:

I. Het gebied ten oosten van de Weichsel; II. Pommeren, Mecklenburg, Sleeswijk-Holstein, Lübeck, Hamburg; III. Brandenburg, Silizië; IV. Saksen (land en provincie); V. Thüringen, Hessen (land en provincie), Wurtemberg, Baden; VI. Hannover, Brunswijk, Oldenburg, Bremen, Westfalen; VII. Beieren (zonder de Palts).

Links van de Rijn en in een 50 km brede zone rechts van de Rijn mochten zich geen Duitse troepen ophouden. De regimenten van de 3 cavaleriedivisies waren over de militaire districten verdeeld. De bewapening mocht 84.000 geweren, 18.000 karabijnen, 792 zware en 1134 lichte machinegeweren, 204 7,7-cm-kanonnen en 84 10,5-cm-houwitzers niet te boven gaan.

Het was de verdienste van v. Seeckt en later van rijkspresident v. Hindenburg, dat de Reichswehr niet het verlengstuk was van de een of andere partij, maar slechts het landsbelang diende. Na de machtsovername van de nationaal-socialisten vormde ze de basis voor de nieuwe Wehrmacht. Voor wat betreft de Reichsmarine stond het Verdrag van Versailles Duitsland slechts 6 oudere linieschepen, 6 lichte kruisers, 12 torpedobootjagers, 12 torpedoboten en 15.000 man toe; in dienst waren in 1931: 4 linieschepen, 4 lichte kruisers en 19 torpedoboten.