Leendert Keesmaat

Leendert Keesmaat (20 april 1910 - 's-Gravenhage, 13 maart 1941) was een een Nederlandse verzetsstrijder.

Leendert Keesmaat was onderwijzer en sloot zich aan bij de Geuzengroep rondom Bernardus IJzerdraat. Na zijn arrestatie in november 1940 tot zijn dood zat Keesmaat vast in de gevangenis van Scheveningen, ook bekend als Oranjehotel. Tegelijkertijd werden ook zijn broers Arie en Wim gearresteerd. Keesmaats vrouw kreeg toestemming haar man in de gevangenis te bezoeken, maar werd eveneens vastgezet en pas na enkele maanden weer vrijgelaten. Ook Arie werd vrijgelaten.

Leendert en Wim Keesmaat sloegen ondanks de mishandelingen tijdens hun verhoren niet door, en werden uiteindelijk tijdens het "Geuzenproces" veroordeeld tot 3 respectievelijk 2 keer de doodstraf. Leendert Keesmaat werd op 13 maart gefusilleerd, de straf van de nog minderjarige Wim Keesmaat werd omgezet in levenslang.

Tijdens zijn gevangenschap hield Leendert een dagboek bij, dat hij op closetpapier schreef. Dit dagboek werd door een medegevangene overgedragen aan de familie.

Keesmaat is een van de achttien uit het gedicht Het lied der achttien doden van Jan Campert. In Schiedam is een het Leendert Keesmaathof naar hem vernoemd. Hij is herbegraven te Dordrecht op de Erebegraafplaats.

Externe link

 * Biografie