Shkval

De Shkval is een lijn torpedo’s ontwikkeld in opdracht van de marine van de Sovjet-Unie sinds de jaren ’60 van vorige eeuw. Het is de snelste torpedo ter wereld. De ontwikkeling van de torpedo begon onder leiding van de Oekraïense ingenieur Mikhail Merkulov aan het Instituut voor Hydrodynamica NII-24 te Kiev in het begin van de jaren ’60 van vorige eeuw. Na een fusie in 1969 met ontwerpbureau GSKB-47 - gespecialiseerd in vliegtuigbommen - kreeg de instelling de naam Instituut voor Toegepaste Hydromechanica (NII PGM). Het zou tot het einde van de jaren ’70 van vorige eeuw duren vooraleer hier een eerste prototype van de Shkval aan de partijtop werd voorgesteld.

De torpedo wordt gelanceerd uit 533 mm torpedobuizen met een snelheid van circa 100 km/u. Kort hierna start de reactiemotor om de torpedo op een kruissnelheid van circa 400 km/u te brengen. Men zou topsnelheden tot 530 km/u kunnen halen (tien keer sneller dan het snelste Westerse model).

Deze snelheid is mogelijk door toepassing van supercavitatie. De torpedo beweegt zich voort in een luchtbel die gevormd wordt bij de neus van het toestel, waardoor contact en wrijving tussen het water en het oppervlak van het toestel verdwijnen. Strikt genomen wordt de torpedo hierdoor een onderwaterraket.

De Shkval kan zowel ingezet worden voor het vernietigen van vijandige atoomonderzeeërs als voor het onderscheppen van andere torpedo’s. Bij de huidige modellen kan tijdens de vlucht van de torpedo de koers ingrijpend worden gewijzigd.