Slag aan de Katzbach

De Katzbach is een 98 km lange zijrivier van de Oder. Beroemd is de Slag aan de Katzbach van 26 aug. 1813 tussen Napoleon enerzijds en de bondgenoten anderzijds.

Na het aflopen van de wapenstilstand was Blücher met het Silezische Leger van de bondgenoten direct de Katzbach overgestoken en had de vijand op 19 en 20 aug. over de Bober teruggedrongen. Ondertussen was Napoleon uit Dresden gearriveerd en had onverwijld bevel tot de aanval gegeven. Overeenkomstig het bij Trachenberg uitgewerkte operatieplan ging Blücher de strijd tegen de overmacht uit de weg en trok zijn leger naar Jauer terug. Toen kreeg Napoleon de tijding van het oprukken van de hoofdmacht van de bondgenoten naar Dresden, brak op 23 aug. op en spoedde zich met de gardes, het 6de korps en het 1ste cavaleriekorps naar genoemde stad. In Silezië bleven onder Macdonald het 3de, 5de en 11de Franse legerkorps en het 2de cavaleriekorps achter, tezamen tegen de 100.000 man. Het Silezische Leger van de bondgenoten, dat uit een Pruisisch korps (Yorck) en twee Russische (Langeron en Sacken) bestond, was ongeveer even sterk.

Blücher liet zijn korpsen op 26 aug. weer oprukken en de Katzbach oversteken. Bijna tezelfdertijd had ook Macdonald zijn troepen in beweging gezet. Blücher had zijn linkervleugel (Langeron) aan de Wütende Neisse (gelijk de naam al aangeeft een onstuimige zijtak van de Katzbach); de rechter op de hoogvlakte bij Malitsch; tussen beide zou Yorck inschuiven.

Om 10 uur had Yorck zijn positie ingenomen, en om 2 uur zouden alle korpsen oprukken naar de Katzbach. De Fransen waren om 9 uur begonnen de Katzbach over te steken, het 5de korps met de cavalerie als rechtervleugel; het 11de in het centrum; het 3de korps vertrok pas rond het middaguur.

Langeron werd het eerst aangevallen. Hij had kennis genomen van de instructies van Blücher en ging ervan uit, dat de terugtrekking moest worden voortgezet. Ook had hij zijn geschut reeds laten afvoeren en weigerde te gehoorzamen, toen Blücher tegen de middag het bevel gaf voor de algemene aanval om de vijand, die zich aan dezelfde kant van de rivier begon te deployeren, in de Katzbach en de Wütende Neisse te werpen. Yorck en Sacken gaven het voorbeeld; 100 kanonnen leidden het gevecht in. Door de regen weigerden veel geweren dienst, en er werd meestal met bajonet en geweerkolf gestreden. De Fransen werden teruggeslagen en de sterk gezwollen stroom ingedreven. Langeron, die zonder geschut in de verdrukking was geraakt, werd ontzet, zodat hij ook aan de achtervolging, die vijf dagen lang, tot aan de bron van de rivier, werd voortgezet, kon deelnemen. Nog op 29 aug. werd de Franse divisie Puthod bij Plagwitz vernietigd.

103 kanonnen, 200 wagens en 2 adelaars werden buitgemaakt en bijna de gehele vijandelijke voorraad. Het verlies van de Fransen aan doden en gewonden bedroeg meer dan 12.000 man en 18.000 krijgsgevangenen.