Barthélémy Lebrun

Barthélémy Louis Joseph Lebrun, Frans generaal, * Landrecies, 22 okt. 1809, † Parijs, 6 okt. 1889, werd officier nadat hij 1829 de krijgsschool van St. Cyr en 1832 het opleidingsinstituut van de generale staf had doorlopen. Hij onderscheidde zich bij de veldtochten in Afrika en tijdens de Krimoorlog en werd in 1857 in Kabylië (Algerije) en in 1859 in Italië ingezet als chef-staf van Mac Mahon. In 1859 werd hij benoemd tot brigadegeneraal, in 1860 tot chef van de generale staf van de garde, in 1866 tot divisiegeneraal en in 1869 tot adjudant van Napoleon III.

In juni 1870 werd hij op een geheime missie naar Wenen gezonden om daar over een gezamenlijk krijgsplan van Frankrijk en Oostenrijk tegen Pruisen te onderhandelen. Tijdens de oorlog van 1870 (&rarr; Frans-Duitse Oorlog) voerde hij het bevel over het 12de legerkorps, nam deel aan de Slag bij Sedan en werd daar krijgsgevangen gemaakt.

Van 1873-79 was hij commandant van het 3de legerkorps in Rouaan. Daarna ging hij met pensioen. Hij schreef o.m.: "Guerre de 1870. Bazeilles. Sedan" (1884) en "Souvenirs militaires 1866-70" (1895}, publicaties die belangrijke informatie verschaffen over de voorgeschiedenis van de Frans-Duitse Oorlog.