Jan Kijne

Jan Kijne (Vlaardingen 3 januari 1895 - 's-Gravenhage, 13 maart 1941) was een Nederlandse verzetsstrijder.

Kijne was vertegenwoordiger en woonde in Vlaardingen. Hij sloot zich aan bij de Geuzengroep rondom Bernardus IJzerdraat, die was ontsproten uit de wandelvereniging Flardinga waar Kijne lid van was. De bestuursleden van deze vereniging in Vlaardingen, Arij Kop, Ies Kopershoek en Jacob van der Ende en de leden Kees van Aken en Jan van Wijk waren verontwaardigd over de bombardementen van Rotterdam. Ze wilden iets doen tegen de Duitse bezetter. Via Jan Kijne, een vriend van IJzerdraat, kwamen ze in contact met de Geuzen. Kijne zorgde voor de dagelijkse gang van zaken bij de Geuzen, zoals spionage en sabotage. Ook inlichtingen over Duitse installaties en versterkingen, oorlogschepen en munitieopslagplaatsen werden doorgegeven naar Engeland. Helaas was de organisatie te open en wisten te veel mensen er van, zodat de Geuzen een voor een werden opgepakt door de Duitsers die er een groot showproces van maakten.

Na zijn arrestatie eind 1940 of begin 1941 tot zijn dood zat Kijne vast in het Oranje Hotel in Scheveningen. Hij werd op 13 maart gefusilleerd.

Jan Kijne is een van de achttien uit het gedicht Het lied der achttien doden van Jan Campert. In Schiedam is een straat naar hem vernoemd. Kijne is herbegraven op de Begraafplaats Emaus in Vlaardingen