Hôtel des Invalides

250px|rechts 250px|rechts thumb|rechts|240px|Het praalgraf van Napoleon {|Width=60%
 * Het Hôtel des Invalides is gelegen in het 7de arrondissement van de Franse hoofdstad, Parijs. Het is een militair museum en onderkomen voor Franse veteranen. Daarnaast vormt het de laatste rustplaats voor vele belangrijke Franse militairen.

Geschiedenis
Koning Louis XIV wenste, net zoals zijn voorgangers, dat er zou worden gezorgd voor de soldaten van zijn leger die hun bloed hadden gelaten voor de verdediging van de monarchie. Daarom besliste hij in 1670 om over te gaan tot de bouw van een verblijfplaats waar deze militairen op verzorging en bijstand konden rekenen.

De bouw werd toevertrouwd aan de Franse architect Libéral Bruant en zou zeven jaar duren. Nochtans werden de eerste veteranen al in 1674 gehuisvest. Minder dan één jaar na de beëindiging van de werken werd de achterkant van de centrale binnenplaats reeds afgebroken om plaats te maken voor een nieuwe, grote kerk.

In 1676 begon Jules Hardouin-Mansart met de bouw ervan. Deze architect werkte eveneens aan de inkompavilioenen en aan de ziekenzalen. Het zou dertig jaar duren alvorens de bouw voltooid zou zijn. Op 28 augustus 1706 overhandigde de architect de sleutels van het gebouw plechtig aan de zonnekoning. De nieuwe kerk bestond in feite uit twee delen, een eerste soldatenkerk en een tweede “koepelkerk”. In 1873 werd een groot glasraam geplaatst, die deze scheiding nog meer concretiseerde.

Het “hôtel des Invalides” bestaat, naast de kerk(en), uit een werkplaats waar uniformen werden gemaakt en waarin een drukkerij gehuisvest was, een rusthuis en een militair ziekenhuis.

In 1804 reikte Napoleon voor de eerste maal de eretekens van het prestigieuze Légion d’honneur uit aan enkele verdienstelijke officieren, tijdens een grootse militaire parade, in de kapel van dit gebouw.

Naast zijn primaire functie doet het “hôtel des Invalides” ook dienst als museum van de artillerie, als legermuseum en als museum van de landmacht.

Militaire begraafplaats
In 1840 werd het stoffelijk overschot van Napoleon vanuit Sint-Helena terug naar Frankrijk gebracht. Daar kreeg de keizer een staatsbegrafenis waarna zijn lichaam werd opgebaard in een reusachtig praalgraf, onder de gouden koepel van de kerk van dit gebouw. Rond zijn kist werd een eerbetoon aan zijn militaire carrière gemaakt, door de plaatsnamen van zijn grootste overwinningen, Austerlitz, Jena en Marengo, in de vloer te graveren.

Naast Napoléon werden ook enkele andere belangrijke Franse militairen in de dôme begraven:
 * Maarschalk Henri de la Tour d'Auvergne-Bouillon
 * Het hart van maarschalk Sébastien Le Prestre de Vauban
 * Het hart van Théophile Malo Corret de la Tour d'Auvergne, held van de Franse revolutie.
 * Generaal Marceau
 * De componist van de Marseillaise, het Franse volkslied: Claude Joseph Rouget de Lisle
 * Joseph & Jêrome Bonaparte, broers van keizer Napoléon
 * De generaals Duroc en Bertrand, vertrouwelingen van de keizer.
 * Maarschalken van Frankrijk Ferdinand Foch, Philippe Leclerc, Louis-Hubert Lyautey, Jean-Marie de Lattre de Tassigny en Alphonse Juin, bevelhebbers tijdens de Eerste of de Tweede Wereldoorlog.
 * De generaals Robert Nivelle, Charles Mangin en Pierre Auguste Roques, bevelhebbers tijdens de twee wereldoorlogen.

Daarnaast rusten nog verschillende andere Franse militairen in de dôme.
 * }