Ferdinand van Oostenrijk

Ferdinand Karl Josef von Este, aartshertog van Oostenrijk, * Milaan, 25 apr. 1781, † Gmunden, 5 nov. 1850, veldmaarschalk. In de oorlog van 1805 kreeg F. het opperbevel van het 3de legerkorps van 80.000 man in handen, dat Beieren bezette en zich in Schwaben opstelde. Nadat Mack, die de algehele leiding had, zich in zijn stelling aan de Iller had laten omsingelen, werd F. aan het hoofd van de linkervleugel op 9 okt. door maarschalk Ney bij Günzburg verslagen. F., bezorgd over het lot van het in Ulm ingesloten leger, besloot met 12 eskadrons een opening te forceren, leidde zijn schare door het vijandelijke leger naar Öttingen en nam de restanten van het korps van Hohenzollern op. Bij Gunzenhausen aan de Altmühl ontkwam hij ternauwernood aan gevangenneming door Murat, die hem achtervolgde. Dat zijn infanterie in Murats handen viel, kon hij niet meer verhinderen, maar toch wist hij na 8 dagen met 1.500 ruiters Eger te bereiken.

Hierop kreeg hij het opperbevel over de keizerlijke troepen in Bohemen, bracht een landstorm tot stand en gaf de Beieren in verscheidene succesvolle gevechten geen duimbreed toe. Met ongeveer 18.000 man dekte hij de rechtervleugel van het leger van de bondgenoten, tot dit bij Austerlitz verslagen werd. F. werd in 1809 opperbevelhebber van het 36.000 man sterke 7de legerkorps, waarmee hij op 15 april het hertogdom Warschau binnenrukte, waarvan de hoofdstad zich op 22 apr. aan hem overgaf. Terwijl F. nu naar Kalisch optrok en Thorn aanviel, trok Poniatowski om de Oostenrijkers heen en rukte Oostenrijks Galicië binnen, zodat F. Warschau moest opgeven om insluiting te voorkomen. Weliswaar heroverde hij Galicië, maar werd weldra weer door Poniatowski verdreven. F. week daarop terug naar Hongarije.

In de veldtocht van 1815 nam hij het opperbevel over de Oostenrijkse reserve aan de Rijn op zich. In 1816 werd hij commandant in Hongarije, in 1830 gouverneur-generaal van Galicië, legde deze functie na de opstand van 1846 neer, woonde daarna meestal in Italië en stierf in 1850 op Slot Ebenzweier bij Gmunden.