Rudolf Hess

Rudolf Hess (* Alexandrië, 26 april 1894, † Berlijn, 17 augustus 1987) was een Duits politicus die tot 1941 de naaste medewerker van Hitler was. In de Eerste Wereldoorlog diende Hess in hetzelfde regiment als Hitler. In 1920 werd hij lid van de NSDAP, nadat hij als student in Munchen Hitler had horen spreken.

Om zijn aandeel in de mislukte Hitler-Putsch (1923) werd hij in Landsberg gevangen gezet, samen met Hitler, wiens boezemvriend en vertrouweling hij inmiddels was geworden. Hij hielp Hitler in Landsberg met het schrijven van Mein Kampf. In 1933 benoemde Hitler hem tot zijn plaatsvervanger als partijleider; het jaar daarop kreeg hij als rijskminister zonder portefeuille zitting in Hitlers kabinet. De werkzaamheden van Hess beperkten zich tot het ondertekenen van nieuwe strafwetten (met grote opdrachten werd hij niet belast).

Voor een grote sensatie zorgde Hess in 1941 door op eigen initiatief naar Schotland te vliegen om met de westelijke geallieerden over vrede te onderhandelen. Het voorstel van Hess kwam erop neer dat er in het westen vrede kon zijn, als Hitler de vrije hand in Oost-Europa werd gelaten. Van deze missie was Hitler niet op de hoogte en Hess bleef gedurende de oorlog als krijgsgevangene in Engeland. Na de oorlog werd hij tijdens het Proces van Neurenberg wegens samenzwering en misdaden tegen de vrede tot levenslange gevangenisstraf veroordeeld. Hij stierf op 17 augustus 1987 te Berlijn. Over de doodsoorzaak (zelfmoord danwel moord) doen verschillende lezingen de ronde.