Fritz Witt

Fritz Witt, Duits SS-generaal, * Hohenlimburg, 27 mei 1908, &#9876; Venoix (Frankrijk), 14 juni 1944, trad in 1931 toe tot de NSDAP en even later tot de SS, werd in 1934 Obersturmführer (1ste luitenant) en kreeg een compagnie onder zijn hoede. Als zodanig verdiende hij tijdens de veldtocht in Polen binnen één week het IJzeren Kruis 2de en 1ste klasse. Op 4 okt. 1940 kreeg hij voor betoonde moed het ridderkruis van het IJzeren Kruis omgehangen en kort daarop werd hij overgeplaatst naar de nieuwe SS-Leibstandarte "Adolf Hitler" (een paramilitaire eenheid die rechtstreeks onder de Führer ressorteerde). W. was door niemand minder dan Obergruppenführer (generaal van de pantsertroepen) Sepp Dietrich voor deze erefunctie aangeworven omdat hij al in 1933 als een van de eersten tot de voorloper van deze organisatie had behoord. Met de Leibstandarte nam W. deel aan de strijd op de Balkan en in Rusland en verwierf het Eikenloof bij het ridderkruis, dat hem op 4 mrt. 1943 door Hitler persoonlijk in het hoofdkwartier van de Führer werd uitgereikt.

Nadat W. in juli 1943 bevorderd was tot Oberführer werd hij commandant van de zo pas opgerichte 12de SS-pantserdivisie "Hitlerjugend", die hoofdzakelijk bestond uit minderjarige leden van de HJ, over wie het bevel werd gevoerd door ervaren officieren. In 1944 werd W. SS-Brigadeführer en generaal-majoor van de Waffen-SS en was daarmee met zijn 35 jaar na vliegergeneraal Adolf Galland de jongste officier met een generaalsrang bij de Duitse krijgsmacht.

In juni 1944 werd de Hitlerjugend-divisie ingezet bij de strijd tegen de geallieerde invasie in Normandië. Tijdens de gevechten werden meer dan 150 Canadese krijgsgevangenen door leden van de divisie gedood. Toen W. hiervan hoorde stelde hij een onderzoek naar de toedracht in en eiste een schriftelijke verklaring van de verantwoordelijke bevelhebber, SS-Standartenführer (kolonel) Kurt Meyer, maar sneuvelde kort daarop tijdens gevechten bij Caen, toen zijn commandopost in Venoix onder vuur van oorlogsschepen kwam te liggen en hij door een granaatscherf werd getroffen.

Zijn graf bevindt zich op het soldatenkerkhof Champigny St. André bij Evreux in Normandië.

 (Naar een artikel in de Duitse wikipedia)