Willy Lages

Willy Paul Franz Lages (5 oktober 1901 – 2 februari 1971) was een SS-Sturmbannführer (majoor), die tijdens de Duitse bezetting van Nederland hoofd was van de SD in Amsterdam, en vanaf 1941 leiding gaf aan de Zentralstelle für jüdische Auswanderung (Centraal bureau voor Joodse emigratie). Hij was daarmee verantwoordelijk voor de deportatie van joden uit Nederland naar concentratiekampen in Duitsland en Polen.

Lages is persoonlijk bij de arrestatie van verzetsstrijder Johannes Post betrokken geweest en was aanwezig bij zijn executie, en die van andere verzetsstrijders, op 16 juli 1944. Lages werd in Nederland ter dood veroordeeld. Koningin Juliana weigerde echter tot tweemaal dit doodvonnis te ondertekenen, waarna het doodvonnis werd omgezet in een levenslange gevangenisstraf. Lages werd in Breda geïnterneerd, tezamen met Joseph Kotälla, Ferdinand aus der Fünten en Franz Fischer (zie ook: de Vier van Breda). Wegens ernstige ziekte werd hij in 1966 op initiatief van minister van justitie Ivo Samkalden "op humanitaire gronden" vrijgelaten.

Na medische behandeling in Duitsland leefde hij niettemin nog vijf jaar. Zijn vrijlating leidde tot grote verontwaardiging van velen in Nederland.