Jean-Pierre Bonet

Jean-Pierre François Bonet (soms geschreven Bonnet), Frans generaal, * Alençon, 8 aug. 1768, † aldaar 23 nov. 1857, was in de begintijd van de revolutie sergeant in een vrijwilligersbataljon, maar werd, zoals dat dikwijls ging in die dagen, alle rangen overslaand, weldra benoemd tot brigadegeneraal. In 1794 maakte hij als zodanig deel uit van het leger van Samber en Maas onder Jourdan. Bij de campagnes van 1794 en 1795 onderscheidde hij zich bij alle gevechten waaraan hij deelnam, vooral bij die op 16 sept. 1794 bij Chartreuse in de Zuidelijke Nederlanden. Ook tijdens de veldtochten in Duitsland en Italië tussen 1796 en 1799 dwong B. ontzag af. Zijn briljante bevelvoering bij Hohenlinden (1800) had al de aandacht van Napoleon zelf getrokken, en in aug. 1803 werd B. bevorderd tot divisiegeneraal en was als zodanig commandant van de 25ste divisie bij Aken.

In 1804 werd hij overgeplaatst naar Brest onder Augereau. Tot eind 1807 stond hij op non-actief, maar werd toen ingedeeld bij het Franse leger in Spanje als commandant van Aranda (Saragossa). Ook hier streed hij in de voorste gelederen en wel bij Santander, in Asturië, bij de aanval op Celdessajoras, bij Gijon, in de Slag bij Salamanca, waar Marmont ondanks het heldhaftig verweer van B. moest capituleren, en ten slotte bij Penaranda, waar hij zwaar gewond raakte.

In 1813 commandeerde B. een divisie in het korps van Marmont tijdens de veldtocht in Duitsland. De overwinning van de Fransen bij Lützen was voor een belangrijk deel aan de charges van de cavalerie van B. te danken en al even vermetel streed hij bij Bautzen, Dohna, en Toeplitz.

Op 20 mrt. 1815 vertrouwde Napoleon hem het commando van Duinkerken toe. Na het echec van Waterloo mocht B. even op adem komen bij het ministerie van Saint-Cyr, om daarna commandant van de 13de divisie in Rennes te worden. Op 16 febr. 1820 trad B. uit dienst en trok zich in het privéleven terug.

In 1831 benoemde de koning hem evenwel tot buitengewoon commissaris van de 4de, 12de en 13de militaire divisie, onderscheidde hem met het grootkruis van het Legioen van Eer en verhief hem tot pair van Frankrijk. In 1832 herstelde B. de rust toen in het westen een oproer dreigde.

In 1835 werd hij ingedeeld bij de reserve en ging in 1848 definitief met pensioen. Ook zijn naam vond een plaats tussen al die andere beroemde generaals op de Arc de Triomphe in Parijs.

Bron: Mullié, C.: Biographie des célébrités militaires des armées de terre et de mer de 1789 à 1850 (1851). Lit.:: Roth, Y. / G. Thil / Y. Duprez: Le général Comte Bonet au service de la France de Louis XVI à Napoléon III (2008).