Andrej Jeremenko

Andrej Iwanowitsj Jeremenko, Russisch generaal, * Markowka bij Charkow, 14 okt. 1892, † Moskou, 19 nov. 1970, maarschalk van de Sowjetunie (1955). J. nam aan de Eerste Wereldoorlog deel en sloot zich in 1918 bij het Rode Leger aan. In de Russische Burgeroorlog was hij adjudant van de commandant van een cavalerieregiment en stafchef van een cavaleriebrigade. Van 1919 tot 1928 voerde hij op diverse niveaus het bevel bij de 14de cavaleriedivisie. De periode nadien was hij commandant van een cavalerieregiment, van een divisie, van een cavalerie- en een gemechaniseerd korps en van 1940 af bevelhebber van het 1ste Rode Leger.

In 1935 rondde hij zijn opleiding aan de militaire academie "Michail W. Froense" af. In de "Grote Vaderlandse Oorlog", zoals de Russen de oorlog van 1941-45 tegen de Duitsers plegen te noemen, was J. opperbevelhebber op verschillende fronten, het laatst als commandant van het 4de Oekraïnsche front. Bij het begin van die oorlog was hij in het Verre Oosten gestationeerd en kreeg bevel zich onmiddellijk in Moskou te melden. Hij moest de terechtgestelde generaal Pawlow vervangen, en moest het chaotische westfront zien te redden. Het enige wat hij moest doen was de Duitse opmars vertragen. Deze opdracht was uiterst moeilijk, omdat het opperbevel op dat moment de situatie niet meer onder controle had daar elk overzicht ontbrak. Zo gaf het bevelen aan legeronderdelen, die al lang vernietigd waren of krijgsgevangen waren gemaakt.

In de herfst van 1941 kreeg J. het bevel over het front bij Brjansk. Na de nederlaag in de Slag bij Uman had Stalin het centrale front simpelweg opgeheven en de nog resterende divisies onder bevel van J. geplaatst voor de verdediging van Moskou. Hij kon daarmee een sterke verdedigingsgordel opbouwen. Hitler liet zijn legers nu naar het zuiden afzwenken om de Oekraïne in te sluiten. Na de succesvolle Slag om Kiew trok de Wehrmacht opnieuw om de door J. opgebouwde verdedigingslinies heen en slaagde erin de Russische troepen met een geraffineerd uitgevoerde dubbele omsingeling grotendeels te vernietigen.

Na de oorlog was J. commandant van diverse militaire districten en werd in mei 1958 inspecteur-generaal bij het ministerie van Defensie. Nadien vervulde hij tal van hoge functies binnen de communistische partij waar hij al sinds 1918 lid van was.

(Gebaseerd op een artikel in de Duitse wikipedia.)