Hans Cornelis Stöver

Hans Cornelis Stöver (bijnaam: Nelis), (Breslau, 11 februari 1900 - Heidelberg, 13 maart 2002) was een Duits kampcommandant. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hij SS-Schutzhaftlagerführer I in kamp Amersfoort. Hij was de tweede man, onder SS-Obersturmführer Walter Heinrich.

Stöver was eerder commandant geweest van kamp Schoorl, en had in Amersfoort vaak de leiding over het kamp, omdat Heinrich regelmatig buiten het kamp verbleef. Hij werd 'opgeleid' door twee SS'ers uit Dachau, die door Heinrich waren overgebracht om te 'leren hoe de bewakers met de gevangenen om moesten gaan'.

Stöver heeft volgens getuigenverklaring minimaal één Sovjet-Russische krijgsgevangene eigenhandig vermoord, door hem de hersens in te slaan met een stuk brandhout. Daarnaast confisqueerde hij voedsel dat voor de gevangenen was bestemd, ten gunste van de kampleiding.

Toen Heinrich in 1943 het kamp verliet, volgde niet Stöver, maar derde man SS-Schutzhaftlagerführer II Karl Peter Berg hem op als Lagerkommandant. Stöver verdween van het toneel.

Na de oorlog werd Stöver veroordeeld tot levenslange gevangenschap. Hij werd gedetineerd in Breda. Zijn straf werd omgezet in 23 jaar, en in 1960 kwam hij op vrije voeten.