Alexandre Berthier

Alexandre Berthier, prins en hertog van Neuchâtel en Valangin, prins van Wagram, Frans maarschalk, * Versailles, 20 febr. 1753, † Bamberg, 1 juni 1815, streed aan de zijde van Lafayette in Noord-Amerika, was in 1789 commandant van de nationale garde van Versailles en werd in 1795 chef van de generale staf van het Franse leger in Italië. Vriend van Bonaparte zijnde, kreeg hij in 1798 het opperbevel in Italië, rukte op 13 febr. Rome binnen en riep de republiek uit. Ging in 1799 mee naar Egypte, werd na de "18de brumaire" (9 nov. 1799, de staatsgreep van Napoleon) minister van Oorlog; in 1804 rijksmaarschalk. Was sedertdien chef van de generale staf van de keizer, en werd in 1807 alleenheerser van het vorstendom Neuchâtel-Valangin en vice-connétable (plaatsvervanger van de keizer en van de keizerlijke prinsen). In 1809 huwde hij prinses Marie van Beieren (linie Palts-Zweibrücken) en werd "Prins van Wagram". In 1814 huldigde hij Lodewijk XVIII in, verloor Neuchâtel, bleef echter "pair" en maarschalk van Frankrijk. Toen Napoleon in 1815 terugkeerde, beging B. zelfmoord. Hij schreef: "Rélations des campagnes du général Bonaparte en Egypte et en Syrie" (1800) en "Rélation de la bataille de Marenge" (1804); postuum verscheen "Mémoires" (1826).