Karl von Hünerbein

Karl Friedrich Georg von Hünerbein, Pruisisch generaal, * Harkenrode (Saksen), 23 aug. 1762, † Breslau, 4 febr. 1819. H. trad in 1778 toe tot het Pruisische huzarenregiment Czettritz, werd in 1794 adjudant van prins Ludwig en nam in die hoedanigheid aan de Poolse veldtocht deel, waar hij door zijn dapper optreden bij het gevecht bij Raffka de orde Pour le Mérite verdiende. In 1798 werd hij opgenomen in het gevolg van de koning.

In de oorlog van 1812 werd hij toegewezen aan het korps van Yorck en voerde als kolonel een cavaleriebrigade in de 7de Franse divisie aan. Bij het begin van de oorlog van 1813 kreeg hij, tot generaal-majoor benoemd, de leiding van de ene brigade van Yorck (de andere stond onder bevel van Horn). H. was het, die voor het eerst met de vijand in aanraking kwam bij het verhitte gevecht bij Dannikow (5 apr.), wat hem trouwens, ondanks het behaalde succes, op een berisping van Yorck kwam te staan. Bij Gr.-Görschen (2 mei) raakte hij ernstig gewond aan de arm, en moest zijn brigade aan kolonel Steinmetz overdragen, die deze bij Kolditz en Weiszig aanvoerde. Tijdens de wapenstilstand van 4 juni kwam de brigade onder het bevel van prins Karl van Mecklenburg, waarop H., nog met de arm in verband, de 8ste brigade van het korps van Yorck kreeg. Hiermee leverde hij op 16 okt. een bijdrage aan de overwinning bij Möckern. Door zijn verwonding nog niet in staat om te rijden, gaf hij zijn bevelen bij Möckern te voet.

Bij de formatie van het sterk gedecimeerde korps van Yorck kreeg H. tijdens de opmars naar Wiesbaden het bevel over een van de twee divisies die er deel van uitmaakten. Bij de grote doorbraak van 8 dec. werd hij tot luitenant-generaal benoemd. Dat was zeker niet op aandringen van Yorck gebeurd; tussen deze en H. heerste een zekere spanning, en het was veelbetekenend, dat H. verstek liet gaan bij het feestmaal, dat door de officieren van Yorck bij het jaarfeest van de Conventie van Tauroggen in Wiesbaden gehouden werd.

Op 3 jan. 1814 werd H. in het groothertogdom Berg afgecommandeerd om daar, waar staatsraad Gruner op 23 nov. 1813 het burgerlijk bestuur ter hand had genomen, samen met deze het defensieapparaat op te zetten. Met de troepen van Berg nam hij daarna aan het beleg van Mainz deel. In 1815 werd hij gouverneur van Breslau en bevelvoerend generaal van het 6de legerkorps in Silezië.

Bron: Allgemeine Deutsche Biographie, dl. 13, 1881.