Pierre Cambronne

Pierre Jacques Étienne Cambronne, Frans generaal, * St. Sébastien bij Nantes, † bij Nantes, 8 jan. 1842, trad in 1790 toe tot de Franse nationale garde, nam aan de strijd tegen de koningsgezinden in de Vendée deel, en, nadat hij naar de linietroepen was overgestapt, aan de expeditie naar Ierland; streed vervolgens in alle veldtochten van de republiek en het keizerrijk met dapperheid en onderscheiding. In 1814 werd hij brigadegeneraal en volgde Napoleon naar Elba als commandant van de 400 man van de Oude Garde. Toen hij in 1815 met Napoleon naar Frankrijk terugkeerde, benoemde deze hem tot graaf, pair van Frankrijk en luitenant-generaal.

Bij Waterloo voerde C. het bevel over een divisie van de Oude Garde en bood lange tijd weerstand, doch raakte gewond en werd door de Engelsen gevangengenomen. Hierbij zou C. zijn tegenstanders toegeroepen hebben: "De Oude Garde sterft, maar zij geeft zich niet over!" hoewel waarschijnlijk niet C., maar generaal Michel deze woorden gebruikte. Na beloofd te hebben, zich voor een Franse krijgsraad te zullen verantwoorden, werd hij vrijgelaten. In 1816 werd hij echter vrijgesproken, omdat hij nooit een eed van trouw aan de Bourbons had afgelegd.

In 1820 werd hij door Lodewijk XVIII tot commandant van Lille benoemd. In 1824 ging C. met pensioen.