Mk19

De Mk19 is een combinatie tussen een granaatwerper en een machinegeweer dus kortom een machinegeweer dat granaten afvuurt.

Nadat de Amerikaanse troepen in Viëtnam de waarde inzagen van de M-79-granaatwerper, begonnen zij aan een project om deze vuurkracht te vergroten. Uiteindelijk kwam Hughes op de proppen met de Mk18 die door de Amerikaanse Navy aangekocht werd om op de rivierpatrouilleboten te monteren. De Mk18 gebruikte de 40x46 mm granaat die ook door de M-79 gebruikt werd maar een beperkte dracht had. Daarom begon de Amerikaanse Navy zelf aan de Mk19 die de 40x53 mm granaat zou gebruiken (deze granaat had een grotere dracht en werd al gebruikt door de M-75 die gemonteerd was op de UH-1 en AH-1 helikopters). De ontwikkeling van de Mk19 begon in 1966 en in 1968 werd de eerste versie ervan in gebruik genomen door de US Navy. In 1981 werd de uiteindelijke versie van de Mk19 uitgebracht en tegen het jaar 2000 werden er wereldwijd al 25 000 van geproduceerd. Tegenwoordig gebruikt de Mk19 de 40 mm M430 granaat die een pantserdoorborende capaciteit heeft tot 50 mm homogeen staal en een effectieve fragmentatiecapaciteit (anti-personeel) tot 15m.

= numerieke gegevens =


 * Lengte: 1095 mm
 * Gewicht: 35,3 kg zonder munitie/driepoot
 * Kaliber: 40x53 mm
 * Vuurkadans: 300-400 schoten / minuut
 * Effectieve dracht: 1500-2200 m
 * Voeding: band van 32(19 kg) of 48 granaten
 * Werking: semi-automatisch, automatisch