Alfred von Schlieffen

Alfred, graaf von Schlieffen, Pruisisch generaal, * Berlijn, 28 febr. 1833, † aldaar 4 jan. 1913, trad in 1853 tot de krijgsmacht toe, nam deel aan de veldtocht van 1866 als ritmeester en officier bij de generale staf, was bij de Frans-Duitse Oorlog van 1870/71 officier bij de generale staf van de groothertog van Mecklenburg, werd in 1881 kolonel, in 1884 afdelingschef bij de Grote Generale Staf, 1889 opperkwartiermeester en was van 1891 tot 1905 chef van de generale staf van het leger, sinds 1892 ook adjudant-generaal van de keizer en werd in 1911 generaal-veldmaarschalk.

Van S. was het plan afkomstig voor een mogelijke oorlog tegen Frankrijk (overweldigende sterkte van de aanvallende rechtervleugel, &rarr; Schlieffenplan), dat in 1914 niet letterlijk werd overgenomen en uitgevoerd (&rarr; Slag aan de Marne) en daardoor, volgens sommigen, jammerlijk faalde; anderen weer, menen dat het überhaupt onuitvoerbaar was geweest.

S.'s opstellen, redevoeringen enz. werden met een inleidende biografie bezorgd door H. v. Freytag-Loringhoven o.d.t. "Cannae" (1925). In twee delen verschenen S.'s "Gesammelte Schriften" (1913).

Lit.: Keim, A.: Graf Schlieffen. Eine Studie im Zusammenhange mit dem Weltkriege (1921); Rochs, H.: Schlieffen, ein Lebens- und Charakterbild (1921); Foerster, W.: Graf Schlieffen und der Weltkrieg (2de dr. 1925); Müller-Brandenburg, H.: Von Schlieffen bis Ludendorff (1925); Groener, W.: Das Testament des Grafen Schlieffen (1927); Elze, W.: Graf Schlieffen (1928).