Auguste de Marmont

Auguste Frédéric Louis Viesse de Marmont, maarschalk van Frankrijk, * Châtillon-sur-Seine, 20 juli 1774, † Venetië, 2 mrt. 1852, was in 1796 in Italië adjudant van Bonaparte, werd in 1799 in Egypte generaal, ondersteunde de staatsgreep van 9 nov. 1799 en werd staatsraad. Sinds 1800 divisiegeneraal, verdedigde hij Ragusa tegen de Russen en de Oostenrijkers, bestuurde deze republiek op zodanige wijze tot 1809 dat Napoleon hem de titel "Hertog van Ragusa" verleende, zegevierde in 1809 bij Znaim, en werd stadhouder van Illyrië.

Hij streed in 1811 in Portugal, moest in 1812 echter bij Salamanca de hertog van Wellington als zijn meerdere erkennen, vocht in 1813 bij Lützen, Dresden, Möckern enz. en trachtte in 1814 na de val van Napoleon de kroon te redden, wat hem op een beschuldiging van verraad kwam te staan. Na 1815 vestigde hij zich in Châtillon, waar hij grote ijzersmelterijen opzette. Hij slaagde er in 1830 niet in de opstand van Parijs neer te slaan, volgde Karel X naar het buitenland en was daarna voortdurend onderweg. Hij schreef "Voyage en Hongrie" (4 dln., 1837) en had voor zijn "Mémoires" (1856/57) 9 delen nodig.