Ossip Goerko

Ossip Wladimirowitsj Goerko, Russisch generaal, * 16 (28) juli 1828, † Twer, 15 (28) jan. 1901, trad in 1846 als kornet tot het garderegiment huzaren toe, werd in 1852 kapitein bij de linie-infanterie en vocht in de Krimoorlog bij het regiment Diebitsj. In 1857 keerde G. terug als eskadronscommandant bij de huzaren, werd in 1860 vleugeladjudant van de tsaar en in 1861 kolonel, onderscheidde zich in 1863 bij het neerslaan van de Poolse Opstand, werd in 1866 commandant van een huzarenregiment, in 1867 generaal-majoor en commandant van het lijfgarderegiment der grenadiers te paard, kreeg in 1873 het bevel over een brigade van de gardecavalerie en werd in 1876 divisiecommandant.

Bij het uitbreken in 1877 van de oorlog tegen Turkije (&rarr; Russisch-Turkse Oorlog 1877/78) kreeg G. het bevel over het hoofdzakelijk uit cavalerie samengestelde bijzondere korps van de voorhoede, waarmee hij over de Balkan tot op twee dagmarsen afstand van Adrianopel oprukte. In okt. werd G. met het bevel over alle gardes en de cavalerie van het westelijke leger belast met de opdracht, de achterwaartse verbindingen van het Turkse leger onder Osman Pasja, dat bij Plevna stond opgesteld, af te snijden en de omsingeling daarvan te voltooien. Dit geschiedde, nadat G. op 24 okt. het verschanste Gorni Dubnjak had bestormd en 28 okt. het eveneens verschanste Tikisj door een beschieting tot overgave had gedwongen. Daarna stak hij eind dec. de Balkan over, bezette 4 jan. 1878 Sofia, zette de opmars voort naar Philippopel en dreef in een driedaagse veldslag (15, 16 en 17 jan.) bij Philippopel het leger van Suleiman Pasja uiteen.

Na beëindiging van de oorlog werd G. bevorderd tot generaal der cavalerie en adjudant-generaal van de tsaar en 14 apr. 1879 met uitgebreide bevoegdheden als gouverneur-generaal van Petersburg aangesteld. Daar G. echter tijdens de daarop volgende winter de moordaanslag op de tsaar niet had weten te verhinderen, werd hij in 1880 van zijn post ontheven en uitgesloten van elke andere militaire functie. Pas tsaar Alexander II riep G. in 1882 weer in actieve dienst terug en benoemde hem in 1885 tot gouverneur-generaal van het militaire district Warschau.

In dec. 1894 kreeg G. wegens ziekte ontslag onder gelijktijdige benoeming tot generaal-maarschalk. Hij stierf in jan. 1901 op zijn landgoed Sachrowo bij Twer.

Lit.: Hinze, H.: Gurko und Suleiman Pascha. Die russisch-türkischen Operationen in Bulgarien und Rumelien während des Krieges 1877-78 (1880).