Andoche Junot

Andoche Junot, hertog van Abrantes, Frans generaal, * Bussy-le-Grand (Côte-d'Or), 23 okt. 1771, † Montbard (Côte-d'Or), 29 juli 1813, studeerde rechten, werd bij het uitbreken van de Franse Revolutie soldaat en bij de belegering van Toulon in 1793 adjudant van Bonaparte. Als zodanig volgde hij deze in 1796 naar Italië, en 1798 en 1799 naar Egypte en Syrië. In 1800 werd hij commandant van Parijs, in 1804 kolonel-generaal der huzaren en grootofficier van het Legioen van Eer. In 1805 was J. gezant te Lissabon, maar begaf zich daar vandaan naar het leger in Duitsland, onderscheidde zich bij Austerlitz (2 dec. 1805) en werd in 1806 tot gouverneur van Parijs benoemd.

In 1807 kreeg J. het bevel over een bij Salamanca gevormd korps dat bestemd was voor de bezetting van Portugal en bereikte daarmee op 1 dec. onder de moeilijkst denkbare omstandigheden Lissabon, waarvoor hem de titel "Hertog van Abrantes" ten deel viel, doch nadat hij bij Vimeiro door de Engelsen was verslagen, moest J. op 30 aug. 1808 de capitulatie van Cintra sluiten en het land weer verlaten. Hij wekte daardoor de toorn van Napoleon en kwam pas in Spanje, waar hij onder Masséna korpscommandant werd, weer enigszins in de gunst.

In 1811 werd hij gouverneur-generaal van Illyrië, kreeg bij de veldtocht naar Rusland in 1812 het 8ste legerkorps onder zich, faalde bij de ondersteuning van het cavaleriekorps van Murat, waardoor de Russen na de Slag bij Smolensk (17 aug.) bij Valutino (18 aug.) konden ontsnappen, maar onderscheidde zich wel positief bij Moshajsk (1 sept.) en Borodino (7 sept.). Na in 1813 teruggekeerd te zijn op zijn post in Illyrië, viel hij ten prooi aan een geestesziekte, werd naar Frankrijk teruggebracht en stierf aan de gevolgen van een zelfmoordpoging.