Eddy Blondeel

 Eddy Blondeel  was een Officier in de Belgische Krijgsmacht. Hij is de oprichter van de Belgische SAS Parachutisten, die later zouden uitgroeien tot het huidige Regiment Para-Commando.

In eerste instantie werden de SAS Para’s, op dat moment onder de naam 'D (parachute) Company 2nd Batallion Belgian Fusiliers', bevolen door Commandant J. Thise. Vanwege een ongeval tijdens een Parachute sprong in Juli ‘42 wordt Commandant Thise vervangen door zijn adjunct, Kapitein Eddy Blondeel die vanaf dan de eenheid zal bevelen.

Kapitein Blondeel is een Gentenaar “en daar is hij fier op”. Zijn bijnaam “Captain Blunt” heeft hij te danken aan een van de opdrachten die hij uitvoerde en waarbij deze schuilnaam op zijn paspoort stond. Hij is iemand die zich onderscheidt door zijn klasse en zijn uitmuntend taalgebruik, gekoppeld aan een levendige en opgeruimde geest. Hij is een onvermoeibaar werker en een wereldreiziger met een onverzadigbare honger naar kennis. Hij bezit niet alleen het diploma van burgerlijk ingenieur van de Gentse Universiteit, maar is ook doctor in de tandheelkunde van de ULB (Université Libre de Bruxelles) en de Northwestern University Dental School van Chicago. Een strenge maar tevens humane militaire chef die de gelegenheid niet laat voorbijgaan om zich te meten met het klavier van een piano.

Zijn ouders
Zijn ouders zijn van Brugse afkomst. Zijn moeder, Marguerite Mathilde De Roo, is de dochter van Arthur De Roo, kunstplaatslager en slotenmaker-stoofsmid. Zijn vader, Oscar Henri Blondeel, komt uit een gezin van 9 kinderen en diende als Sergeant-majoor in het leger bij het 4de Linie te Brugge. Hij verlaat het leger om de studies van tandheelkundig chirurg in Parijs aan te vatten. Na deze studies vestigde hij zich te Gent waar hij zijn beroep uitoefent en nadien professor wordt aan de Belgische school voor Tandheelkunde.

Zijn jeugd
25 januari 1906, de kleine Edouard 'Eddy' Blondeel wordt geboren op de tweede verdieping van het ouderlijk huis. Dit huis is gelegen in de Joseph Platteaustraat 49 te Gent, vlak tegenover universiteit waar hij later zijn studies burgerlijk ingenieur zal aanvatten. Eddy zal nog twee broers krijgen: Robert Fernand (Bob) wordt geboren in 1907 en de jongste, Georges, wordt geboren in 1911. In oktober 1911 wordt de jonge Eddy ingeschreven in de "Deutsche Schule" te Gent. Op 13 jarige leeftijd besluit Eddy samen met zijn jongere broer Bob om toe te treden tot de 24e troep "Boy-Scouts Belges". Later beweerde Eddy dat de scouts mee zijn karakter gevormd hebben. In eerste instantie wilde Eddy geneesheer worden om zich na zijn studies in Belgisch Kongo te vestigen. Echter, een patiënt van zijn vader had hem verteld dat, om het in Kongo te maken, men ingenieur moest zijn. Die patient, Dhr. Lippens, zou later gouverneur van Kongo worden. Op achttien jarige leeftijd stapt Eddy naar de Speciale School voor Ingenieurs en behaalt in 1929 zijn diploma van burgerlijk ingenieur.

Zijn militaire dienst
Van 1929 tot 1930 volbrengt Eddy zijn militaire dienst bij het 1e Regiment Artillerie te Gent (toen bestonden de ParaCommando's uiteraard nog niet) Dit was een bereden (op paard) eenheid met 48 kanonnen. Het is tijdens zijn diensttijd dat hij nog een tweede ingenieurstitel op zak stak. Na hard studeren slaagde hij namelijk voor het examen van elektriciteitsingenieur. Naast dit slaagde hij ook in het examen van wachtmeester.

Terug naar het burgerleven
Na zijn diensttijd keerde Eddy Blondeel terug naar het burgerbestaan, ook al blijft hij nog steeds officier in het reserverkader. In eerste instantie zal Eddy werken als ingenieur bij de elektricteitscentrale van Langerbrugge. Eddy heeft op dat moment reeds 4 jaar een vriendin. Elza Van Gorp leerde hij in december 1926 tijdens een kerstvakantie in de Vogezen kennen. Op 11 oktober 1931 verloven Elza en Eddy zich met elkaar en bijna 1,5 jaar later, op 9 maart 1932, zal het koppel trouwen op het gemeentehuis van Elsene. Eddy en Elza krijgen twee dochters, Denise Blondeel wordt geboren op 3 januari 1933 en Francine Blondeel op 23 januari 1935.

Eddy blijft zelfs na al die jaren gepassioneerd door geneeskunde, zijn vader die graag een van zijn zoons in de geneeskunde ziet stappen, stelt aan Eddy voor om de studies voor geneesheer aan de ULB, Université Libre de Bruxelles, aan te vatten. Door hard te werken legt Eddy in één jaar tijd (1935) zijn eerste én tweede kandidatuur af. Zijn professor geeft hem dan de raad de licentie in de tandheelkunde te volgen, dat betekent dat hij nog maar twee jaar diende verder te studeren. Eddy had op dat moment immers reeds een gezin waar hij ook zijn handen vol aan had. Zijn derde jaar geneeskunde en ook zijn licentie tandheelkunde beëindigt hij met grote onderscheiding. Dankzij een studiebeurs vertrekt Eddy in 1939 naar de Verenigde Staten om er aan de Northwestern University Dental School van Chicago tot Doctor in de tandheelkunde te promoveren. Al die tijd werkte Eddy steeds verder aan zijn militaire carriëre als reserveofficier.