Gevecht Scheldebrug Dendermonde

Tijdens de Tweede Wereldoorlog vond op 4 september 1944 te Grembergen, een Belgisch dorp bij Dendermonde, ongeveer 30 km ten oosten van Gent, een vuurgevecht plaats tussen Duitse soldaten en Belgische verzetstrijders. Eerstgenoemden hadden kennelijk de bedoeling de zogeheten Scheldebrug (ook wel de "Veerbrug" genoemd) bij het station op te blazen om zodoende de geallieerde opmars te stuiten, terwijl de verzetsstrijders, dit bemerkt hebbende, trachtten dit te voorkomen. Het is de verzetsstrijders gelukt, maar wel ten koste van zware verliezen.

Ongeveer 9 uur 's morgens die dag merkt verzetsstrijder Gaspard Vercammen dat er een trein halt houdt tussen de Scheldebrug en het station van Grembergen. Drie wagons worden losgekoppeld en de rest verdwijnt opnieuw richting Waasland. Terzelfder tijd stappen zes Duitse soldaten in de richting van de brug, die ze aan een grondige inspectie onderwerpen. Gaspard begrijpt dat de soldaten de bedoeling hebben om de brug te laten springen en begeeft zich onmiddellijk naar huis waar hij zich bewapent. Weer bij de Veerbrug gekomen zoekt hij dekking achter de Scheldedijk en neemt de Duitsers, die ondertussen bezig zijn om de brug te ondermijnen, onder vuur. De Duitsers trekken zich terug richting Grembergen. Ondertussen krijgt Vercammen versterking van Louis Ophalfvens, Jean Van Damme en Raymond Torfs, even later gevolgd door nog andere verzetslieden.

Op een gegeven moment probeert Louis Ophalfvens om de brug over te komen, waarschijnlijk met de bedoeling om de explosieven onschadelijk te maken, maar door een Duits salvo wordt hij gewond en ziet hij zich verplicht om op het brugdek op hulp te wachten. Zijn zoon Pierre, die ondertussen de groep is komen versterken, aarzelt geen ogenblik om zijn vader te hulp te snellen. Ook Pierre wordt door Duitse kogels geraakt en blijft gewond liggen, evenals Alfons Willems, die door een verdwaalde kogel getroffen wordt.

Omstreeks 13.00 uur valt het eerste dodelijke slachtoffer. Philemon Boerwaard sterft onder welgericht Duits vuur bij de elektriciteitscabine aan de Noordlaan. Even later wordt het stil en volgt een lange tijd van bang afwachten, elke poging om de gewonden te evacueren wordt door de Duitsers verijdeld.

Zo wordt het 16.00 uur en op dat moment verschijnen een zestal Duitsers met het geweer met de riem aan de schouder aan de andere zijde van de brug. Ze maken de Dendermondenaars duidelijk dat ze hun gewonden van de brug kunnen komen halen. Enkelen gaan ongewapend de brug op. Overtuigd van hun taak en gerustgesteld bij het zien van een Duitse onderofficier met Rode Kruisarmband begeven ze zich naar de andere kant van de Schelde. Wanneer zij bij de gewonden komen brengen de Duitsers hun wapens in de aanslag en nemen de verzetsstrijders gevangen. De reeds overleden Louis Ophalfvens laten ze achter maar zijn zoon Pierre wordt hardhandig meegesleept. Naast de voornoemde Pierre Ophalfvens worden ook Severin Straetman, Willem Van Deurm, Raoul Termonia en Albert de Clippel weggeleid.

Op de Gauweg, op het grondgebied van Grembergen, ter hoogte van het huisnummer 29 worden zij gedwongen om op hun knieën te gaan zitten met de armen in de lucht. Ondertussen worden bij de Scheldebrug Willy Algoet en Robert Marechal gevangengenomen en door de Duitsers weggebracht. Hun levenloze lichamen worden later bij de spoordijk teruggevonden. Op de Gauweg botvieren de Duitsers ondertussen hun woede op de vijf andere gevangenen. Ook zij zullen het niet overleven.

Wanneer omstreeks 19.30 uur de eerste Britse troepen de stad binnenrukken en de omgeving van de Scheldebrug veilig wordt verklaard kunnen de bezorgde stadsgenoten op zoek gaan naar hun vrienden of familie. De vreugde van de bevrijding wordt zwaar overschaduwd door de aanblik van de verminkte lijken.

Een monument te Grembergen herinnert aan deze trieste gebeurtenis.

(Naar: "Crimes de Guerre, septembre 1944, Region des Flandres", 1947)

Weblink: Verzetsmonument te Grembergen, België.