Douglas Haig

{|Width=60%
 * Douglas Haig (Edinburgh, 19 juni 1861 - Londen, 29 januari 1928) was een Brits generaal. Tijdens de Eerste Wereldoorlog was hij van 1915 tot 1918 de Britse opperbevelhebber aan het westelijk front.

Levensloop
Haig werd opgeleid aan de militaire academie van Sandhurst en begon actieve dienst bij de "7th Queen's Own Hussars". Met dit onderdeel kwam hij in Brits-Indië terecht, en vervolgens in Soedan als deelnemer aan de Omdurman-veldtocht onder Horatio Kitchener, en in Zuid-Afrika waar hij aan de Tweede Boerenoorlog deelnam. In 1903 vertrok Haig opnieuw naar Brits-Indië, ditmaal in de rang van kolonel en algemeen inspecteur van de cavalerie. Hij werd tot generaal-majoor bevorderd en keerde in 1906 naar Engeland terug om op het ministerie van defensie hoofd te worden van de opleidingen.

Tijdens de gehele Eerste Wereldoorlog diende Haig aan het westfront, eerst als commandovoerend generaal van het Eerste Legerkorps, en vervolgens als opperbevelhebber van de British Expeditionary Force (BEF). Haig leidde de BEF tijdens de slag om Neuve Chapelle (1915), de Slag aan de Somme (1916), de Slag bij Arras en de Derde Slag om Ieper ("Passchendaele", 1917).

Haig is nog altijd omstreden. Hem wordt verweten dat hij door een conservatieve wijze van leiding geven en door het negeren van technologische ontwikkelingen op militair gebied schuldig was aan enorme en bovendien onnodige verliezen. Voorts zou hij de uitwerking van afzonderlijk opererende wapensystemen verkeerd hebben ingeschat. Bovendien zou hij grote verliezen op de koop toe hebben genomen voor naar verhouding geringe vorderingen. Nadat het Britse leger in de eerste dagen van de Slag aan de Somme het zwaarste verlies in haar hele bestaan had geleden kreeg Haig de bijnaam "Butcher of the Somme" ("slager van de Somme").

Haig overleed op 66-jarige leeftijd en werd begraven op het terrein van Dryburgh Abbey in Schotland.


 * }