Michail Miloradowitsj

Michail Andrejewitsj Miloradowitsj, Russisch generaal, * St. Petersburg, 1770, † aldaar, 26 dec. 1825, onderscheidde zich onder Soeworow in 1799 in Italië en in Zwitserland als leider van de voorhoede en in 1805 als luitenant-generaal bij Austerlitz. In 1807 vocht hij bij Obilesjti en Giurgiu, in 1809 bij Rassewat en werd in 1810 generaal der infanterie. In de Russisch-Franse oorlog van 1812 nam hij deel aan de Slag bij Borodino, versloeg op 18 okt. 1812 bij Tarutino met generaal von Bennigsen de koning van Napels en bracht als bevelhebber de voorhoede van de Fransen nederlagen toe bij Wjasma, Dorogoboesj en Krasnoj. Op 3 febr. 1813 bezette hij Warschau. Hij leidde de Russische achterhoede bij Rochlitz, Dresden, Bischofswerda en Reichenbach en vocht bij Bautzen.

M. werd tot graaf verheven en kreeg het bevel over het Russisch-Pruisische reservekorps (gardes) toevertrouwd, waarmee hij bij Kulm, Leipzig en Parijs vocht. Hij werd in 1818 militair gouverneur van St. Petersburg en viel bij de Dekabristenopstand van 26 dec. 1825.