Franz Gyulai

Franz Graf Gyulai, voluit Gyulai von Maros-Nemeth und Nadaska, Oostenrijks generaal, zoon van de Oostenrijkse generaal Ignaz Gyulai, * Pest, 1 sept. 1798, † Wenen, 21 sept. 1868. G., telg van een oud-adellijk, Zevenburgs geslacht, trad al jong in Oostenrijkse militaire dienst. Als luitenant-veldmaarschalk en militair commandant van Triest redde hij in 1848 door zijn tegenwoordigheid van geest en daadkracht voor de keizer een deel van de vloot, toen hij na het uitbreken van de revolutie in Italië (waarover hij nauwelijks was ingelicht) onmiddellijk op eigen verantwoording het bevel over de marine op zich nam, rustte een flottielje van roeikanonneerboten uit en verdedigde met deze gebrekkige strijdmiddelen en een zeer gering aantal troepen de kust tegen de Italiaanse vloot.

In 1849 werd G. minister van Oorlog, 1856 commandant van het 5de legerkorps in Italië en 1857 opperbevelhebber in het Lombardisch-Venetiaanse Koninkrijk. In de Italiaanse Oorlog van 1859 kreeg hij het opperbevel over het Oostenrijkse leger, legde het commando echter na de Slag bij Magenta neer en ging met pensioen.