Tocht naar Chatham

Chatham is een Oost-Engelse stad en oorlogshaven aan de Medway. De Tocht naar Chatham is een Nederlandse maritieme expeditie tijdens de Tweede Engelse Oorlog naar de monding van de Theems, 17-24 juni 1667. Raad(s)pensionaris Johan de Witt was er de geestelijke vader van; zijn broer Cornelis de Witt als vertegenwoordiger van de Staten-Generaal en admiraal De Ruyter hadden de leiding. De Theemsmonding werd binnengedrongen, het fort Sheerness door 700 soldaten van het twee jaar tevoren opgerichte Korps Mariniers bestormd en verwoest, de Medway opgezeild en de ketting, waarachter de Engelse schepen lagen, doormidden gevaren (volgens sommigen werd deze aan de oever afgehaakt); een aantal Engelse schepen werd vernietigd, de Royal Charles en de Unity buitgemaakt (Dit hoogtepunt zou door De Ruyter, op wiens conto deze heldendaden meestal worden bijgeschreven, zijn gemist, zo wordt beweerd: hij lag ziek in zijn kooi). In Londen brak paniek uit.

Hoewel door de Engelsen op dit waagstuk, dat zijn weerga in de maritieme geschiedenis nauwelijks kent, getracht is het een en ander af te dingen, had de onderneming het door De Witt beoogde effect, nl. beëindiging van de Engelse pogingen de vredesonderhandelingen te Breda te saboteren.

Lit.: Muller van Brakel, F.: De Tocht naar Chatham (1949); Akveld, L.M. / J.R. Bruijn: Een ooggetuige over Chatham (in "Spiegel Historiael", jrg. 2 aflev. 6, 1967).