Slag bij Praag

De Slag bij Praag (6 mei 1757) tussen Pruisen en Oostenrijk was de tweede slag van de Zevenjarige Oorlog. De Oostenrijkers onder prins Karl van Lotharingen, 60.000 man sterk, stelden zich op de Ziska- en de Taborberg aan de oostzijde van de stad op, waar ze aan de noordzijde dekking vonden door een nauwe kloof met steile wanden en aan de zuidkant door een drassige, door beekjes doorsneden laagvlakte. Koning Frederik II van Pruisen, die zich 's morgensvroeg bij zijn commandant Schwerin had aangesloten, had samen met de troepen van deze, 64.000 man tot zijn beschikking en richtte zijn aanval eerst tegen de rechterflank van de vijand, doch moest weldra terugtrekken, daar de drassige grond de opmars ernstig hinderde en het Oostenrijkse geschut als een zeis door de oprukkende Pruisische infanterie heensneed.

Vergeefs stelde Schwerin zich met het vaandel in de hand op aan het hoofd van de bataljons, die zich zo goed en zo kwaad als het ging, de wonden likkend, hadden gehergroepeerd. De nieuwe aanval, die volgde, faalde: hijzelf, door vijf kogels doorboord, sneuvelde, en de bataljons gingen andermaal terug. Maar de Oostenrijkers was dit succes geheel en al ontgaan, daar de leiding van hogerhand ontbrak, generaal Browne dodelijk was gewond en zelfs prins Karl, gehard krijger toch, de spanningen teveel waren geworden, zodat ook hij de noodzakelijke bevelen om de slag voort te zetten niet kon geven. Toen Frederik opnieuw aanviel en de rechtervleugel van de Oostenrijkers versloeg, en tegelijkertijd de hertog van Bevern in het centrum en de prinsen Ferdinand van Brunswijk en Heinrich op de rechtervleugel zegevierend oprukten, was de slag in het voordeel van Pruisen beslist.

De Oostenrijkers werden deels de stad Praag ingedreven, deels over de Sazawa verjaagd, en verloren 5.000 gevangenen, 60 kanonnen en 12.000 man aan doden en gewonden. Het verlies aan Pruisische zijde bedroeg minstens 12.500 man, onder wie veldmaarschalk Schwerin, de prins van Holstein, Goltz en verscheidene andere generaals. Frederik hoopte het ingesloten Praag spoedig te kunnen uithongeren, maar de Slag bij Kolin gaf aan de gebeurtenissen plots een geheel andere wending.

Lit.: Ammann, F.: Die Schlacht bei Prag (1887); Grosser Generalstab (red.): Der Siebenjährige Krieg. Bd. 2: Prag (1901); Bernhardi, F.: Die Schlacht bei Prag (suppl. bij Militär-Wochenblatt, 1895).