Martin Bormann

Martin Bormann (* Wegeleben bij Halberstadt, 17 juni 1900) was een Duits nationaal-socialistisch politicus.

Bormann, een fel antisemiet, werd lid van het Freikorps Rossbach en werd in juni 1923 samen met Rudolf Höss opgepakt in het Ruhrgebied. In maart 1924 wordt hij veroordeeld tot één jaar hechtenis wegens medeplichtigheid aan een politieke moord.

In 1927 trad Bormann toe tot de NSDAP en maakte snel carrière in de partij. Hij werd in 1933 rijksleider en stafchef van de plaatsvervangend Führer, Rudolf Hess. Na de vlucht van Hess in 1941 werd hij leider van de partijkanselarij en in 1943 tevens secretaris van Hitler. In de herfst van 1944 werd hij commandant van de toen door hem opgerichte 'Deutsche Volkssturm'. Als uitvoerder van Hitlers testament tekende hij begin mei 1945 de benoeming van Admiraal Karl Dönitz tot kanselier, maar verdween tijdens de val van Berlijn. Een in 1972 gevonden stoffelijk overschot zou dat van Bormann zijn. Tijdens het Proces van Neurenberg werd hij bij verstek ter dood veroordeeld.