Rudolf Höss

Rudolf Franz Ferdinand Höss (Baden-Baden, 25 november 1900 – Auschwitz, 16 april 1947, niet te verwarren met met Rudolf Hess) was de Duitse kampcommandant van het vernietigingskamp Auschwitz.

Höss vocht als minderjarige in het Duitse leger in Turkije gedurende de Eerste Wereldoorlog. Hier was hij ook getuige van de genocide op de Armeense bevolking van het Ottomaanse Rijk. In 1922 sloot hij zich aan als lid van de NSDAP. Hij werd lid van het Rossbach Freikorps, een fanatieke nazi-organisatie. In 1924 werd Höss veroordeeld wegens de moord op een zekere Walter Kadow, een communist, die een van de kameraden van Höss bij de Franse bezetters van het Ruhrgebied had aangegeven, waarop deze door de Fransen was geëxecuteerd. Hij knuppelde hem dood samen met Martin Bormann en nog twee anderen. Höss kreeg 10 jaar dwangarbeid, hij werd na 5 jaar vrijgelaten. In 1928 werd hij eveneens lid van de nationalistische Artamanen Vereniging die streefde naar teruggave van de Duitse gebieden in Polen. In juni 1934 sloot hij zich op advies van SS-leider Heinrich Himmler aan bij de SS.

Van 1934 tot 1938 was hij werkzaam in concentratiekamp Dachau. In 1940 werd Höss overgeplaatst naar concentratiekamp Auschwitz. In 1941 hielp hij mee met het opzetten van kamp Birkenau, dat naast Auschwitz lag en daarom ook wel Auschwitz II werd genoemd. Vanaf de zomer van 1941 werd Birkenau gebruikt als kamp voor de Endlösung van de 'Joodse Kwestie,' dat wil zeggen voor de uitroeiing van het Joodse volk. Tot 1943 leidde hij het kamp en maakte er een 'modelvernietigingskamp' van waar op grote schaal gebruik werd gemaakt van het gifgas Zyklon B. In de zomer van 1943 leidde hij 'Operatie Höss' in Hongarije om de Joodse bevolking en andere minderheden weg te voeren naar de concentratie- en vernietigingskampen.

Na de oorlog wist Höss aanvankelijk te ontkomen, hij deed zich voor als matroos en werd door de geallieerden vrijgelaten. Daarna ging hij aan de slag als boerenknecht onder de naam Franz Lang. Nadat de geallieerden zijn vrouw Hedwig gevangen hadden genomen, leidde zij hen - onder druk - naar Höss die in 1946 werd gearresteerd. Hij getuigde in Neurenberg (Proces van Neurenberg). Het Hoogste Gerechtshof in Warschau veroordeelde hem ter dood. Op 16 april 1947 werd hij in Auschwitz, het kamp waar hij zoveel leed had veroorzaakt, opgehangen. Mensen die bij het proces van Höss aanwezig waren, zouden later memoreren dat Höss zeer zakelijk was en geen enkele emotie of berouw toonde.