Aichi B7A

left|300px|thumb|Een B7A2 met een 45 cm Type 4 torpedo. De Aichi B7A was een torpedo- en duikbommenwerper uit de Tweede Wereldoorlog. De Amerikanen gaven hem de bijnaam "Grace" en de Japanners "ryusei", wat staat voor vallende ster.

De Japanse Keizerlijke Marine eiste in 1941 een nieuwe duikbommenwerper die ook als torpedobommenwerper kon worden gebruikt als vervanger van de "Suisei" en de "Kate". De eisen die toen werden gesteld, waren als volgt:


 * Het toestel moet een hoge snelheid en een groot bereik halen.
 * Het toestel moet natuurlijk gemakkelijk te fabriceren zijn.
 * Het moet een toestel worden dat van op een vliegdekschip kan opstijgen waardoor de vleugels opgevouwen kon worden.
 * Het toestel moet minimaal 500 kg bommenlast kunnen dragen of één 800 kg zware 45 cm Type 4 torpedo kunnen meenemen.
 * Het toestel moet kunnen worden uitgerust met 2 cm Type 99 machinekanonnen.

Aichi Kokuki, de fabrikant van de beruchte "Val", die een grote rol speelde tijdens de Aanval op Pearl Harbor, nam de uitdaging aan en begon aan de AM-23. Het toestel zou een intrekbaar landingsgestel en knikvleugels krijgen. In de vleugels zouden de 2 cm Type 99-2 machinekanonnen worden aangebracht, in iedere vleugel één Type 99.

Ook dit toestel was een tweepersoonsvliegtuig, want de bemanning bestond uit een piloot en een schutter/bommenwerper. De schutter zou het toestel verdedigen aan de achterkant met een 7.92 mm Type 1 machinegeweer. Sinds de Japanners de Duitse MG131 in licentie produceerden als de Type 2, zouden enkele toestellen met dit nieuwe wapen uitgerust worden i.p.v. de Type 1. Er was echter één probleem. Om voldoende snelheid en bereik te krijgen, moest men overgaan tot een nieuwe motor die weinig brandstof verbruikte. Dit zou uiteindelijk de Nakajima NK9C Homare-12 18 cilinder radiaal motor worden die 1825 pk kon leveren.

In mei 1942 legde de AM-23 zijn eerste vlucht af als de B7A1. Dit was de versie zonder bewapening. Na een geslaagde test begon de productie van de Aichi B7A1 prototypes. Negen kisten werden gefabriceerd en getest. Na talrijke testen begon de uiteindelijke productie van de bewapende B7A2. De productie werd echter meermaals opgehouden door geallieerde bombardementen en in 1944 lag de productie bij Aichi stil. 25 exemplaren werden nadien gebouwd in de Navai vliegtuigfabriek in Omura. De complete serie bestond uit 114 toestellen, waarvan 9 van de B7A1 variant en 105 van de B7A2 variant.

Het toestel kwam echter te laat in dienst. Toen de toestellen moesten worden ingezet, werd de complete Japanse vloot vernietigd en zetten de Amerikanen koers richting het Japanse vasteland. De oorlog zou binnenkort afgelopen zijn. Noodgedwongen werden de Ryusei's gebruikt op de resterende eilanden. Omdat de oorlog op zijn einde liep, werden de meeste gebruikt voor Kamikaze doeleinden.