Conferentie van Teheran

De conferentie van Teheran was een bijeenkomst tussen Jozef Stalin, Franklin Roosevelt en Winston Churchill die werd gehouden in Teheran, Iran tussen 28 november en 1 december 1943.

Het was de eerste oorlogsconferentie waarbij Stalin aanwezig was. Het doel van de besprekingen op deze conferentie was om geallieerde strategie te bepalen tegen Duitsland. Hierbij stond de discussie om een tweede front te openen in West-Europa centraal. Op dezelfde conferentie werd de onafhankelijkheid van Iran erkend door de drie aanwezige staten.

Er werden zowel militaire als politieke plannen gesmeed. De conclusies op de conferentie van Teheran waren:


 * 1) Een akkoord werd bereikt dat de partizanen in Joegoslavië moesten worden ondersteund door goederen, materiaal en militaire commandoacties.
 * 2) Het werd gewenst geacht dat Turkije voor het einde van 1943 tot de Tweede Wereldoorlog zou toetreden aan de zijde van de geallieerden.
 * 3) Indien Turkije de oorlog zou verklaren aan Duitsland dan zou de Sovjet-Unie dat steunen.
 * 4) De Britten aanvaardden de annexatie door de Sovjet-Unie van de Baltische Staten en Bessarabië.
 * 5) Op 30 november werd er nota genomen dat Operatie Overlord zou worden gelanceerd in mei 1944, tezamen met een militaire operatie tegen Vichy-Frankrijk (Zuid-Frankrijk).
 * 6) Rusland zou de oorlog aan Japan verklaren na de oorlog in Europa.
 * 7) De militaire leiders van de drie grootmachten zouden van dan af in nauw contact staan met elkaar.
 * 8) Groot-Brittannië beloofden Stalin om in de lente van 1944 troepen naar West-Europa te sturen
 * 9) Op aandringen van Stalin werden de nieuwe na-oorlogse grenzen van Polen vastgesteld, dat wil zeggen langs de Oder-Neissegrens en de Curzon-linie, in een geheime clausule. Dit zou voor Duitsland het verlies betekenen van Oostpruisen]], Pommeren met Stettin en Silezië en ook de Vrije Stad Danzig (1920-1939). Bij de Conferentie van Jalta zou de kwestie slechts nog publiekelijk bevestigd worden.
 * 10) Roosevelt en Stalin wilden Duitsland in talrijke kleine staten verdelen. Churchill pleitte voor een Zuid-Duitse Donau-federatie los van Pruisen. De definitieve regeling van het Duitse probleem werd naar later verschoven.