Rules Of Engagement

Onder Rules of Engagement (ROE) verstaat men de (interne) regelgeving die bij operaties van leger of politie wordt gehanteerd voor de toepassing van geweld bij gewapende confrontaties. Deze regelgeving hoeft niet publiekelijk bekend te zijn. De invulling verschilt van land tot land en van organisatie tot organisatie, maar dient wel te voldoen aan algemeen aanvaarde, internationale wetgeving. De Engelse term stamt oorspronkelijk uit VN-kring en wordt doorgaans onvertaald gebezigd. De ROE staan soms op gespannen voet met het volkenrecht.

ROE zijn ontstaan in een zuiver militaire omgeving. Ze bepalen wie in het gevecht welke doelen of potentiële doelen onder vuur mag nemen. Dat om de beschikbare middelen zo efficiënt mogelijk en veilig voor de eigen strijdkrachten te gebruiken. Potentiële doelen worden bepaald in termen van plaats, gedrag, herkenbaarheid. Het begrip “ROE” werd later ook gebruikt als onderdeel van het mandaat van UNO-troepen die ingezet worden in conflictgebieden. De aanwezigheid van ongeregelde strijders en burgers maken er de toestand en het gebruik van ROE complexer dan in een zuiver militaire context.

De "Rules Of Engagement" moeten toelaten de gestelde doelstellingen te bereiken. Ze moeten eenduidig zijn, geen plaats overlaten voor twijfel, maar ze kunnen onmogelijk alle mogelijke situaties dekken. Ze mogen niettemin niet te complex worden. Ze moeten duidelijk zijn en eenvoudig om ze te kunnen toepassen in de verwachte crisissituatie. Gepaste "Rules Of Engagement" verminderen het gebruik van onnodig en contra-productief geweld. Te strikte “Rules Of Engagement“ kunnen er voor zorgen dat een legitiem gebruiker van geweld zijn slagkracht verliest en in feite verlamd raakt. In het verleden hebben té strikte “Rules Of Engagement” geleid tot vreselijke taferelen zoals de Rwandese genocide van 1994. Toen moesten de UNO-blauwhelmen van de UNAMIR toekijken hoe Hutu-extremisten duizenden Rwandese burgers afslachtten. De Verenigde Naties hadden ROE opgelegd die hen verboden tussen te komen.

“ROE” is naar de vorm een relatief nieuw begrip. Naar de inhoud is het sinds lang bekend. De wetgeving en rechtsspraak in een bepaald land met betrekking tot "wettige zelfverdediging" kan gezien worden als een "rule of engagement": men mag geweld gebruiken in geval een persoon bedreigd wordt en dat geweld moet evenredig zijn met de bedreiging.