Eduard von Clam-Gallas

Eduard Graf von Clam-Gallas, Oostenrijks generaal, * Praag, 14 mrt. 1805, † Wenen, 17 mrt. 1891, trad in 1823 tot het Oostenrijkse leger toe en was in 1846 reeds generaal-majoor. In de oorlog van 1848 voerde hij op uitmuntende wijze een brigade aan bij Santa Lucia, Montanara en Vicenza. Nadat hij na de Slag bij Novara als luitenant-veldmaarschalk naar het Hongaarse leger was overgeplaatst, voerde hij het bevel over het legerkorps in Zevenburgen, waarmee hij het contact met de Russen onder Lüders herstelde en de Hongaarse generaal Bem tijdens de revolutie van 1848/49 – Hongarije had zich onafhankelijk verklaard maar werd met Russische hulp weer in het gareel gedwongen - bij Sepsi-St. György en Kasson-Ujfalu versloeg.

Bij de reorganisatie van het leger kreeg hij het 1ste legerkorps in Bohemen onder zijn hoede, waar hij tot 1866 tevens gouverneur bleef. In 1859 streed C. aan het hoofd van zijn korps bij Magenta en Solferino op de rechtervleugel van het leger en werd na de vrede tot generaal der cavalerie bevorderd en in 1861 tot permanent lid van het Hogerhuis benoemd.

In de oorlog van 1866 kreeg hij van opperbevelhebber Benedek opdracht, de Saksisch-Silezische grens te dekken. Hier sloot het Saksische leger onder kroonprins Albert zich bij hem aan. Na de ongelukkig verlopen gevechten bij Hühnerwasser en Podol, bij Münchengrätz en Gitschin werd C. van zijn commando ontheven en voor de krijgsraad gedaagd, doch vrijgesproken; ook publiceerde hij een verweerschrift. Op zijn verzoek kreeg hij op 23 okt. 1866 ontslag. Als eigenaar van de heerlijkheden Friedland en Reichenberg was C. een van de rijkste grootgrondbezitters van Bohemen.