Peter Maggen

Peter Maggen of Petrus Maggen is een officier van de Belgische Krijgsmacht die samen met de Canadese generaal Roméo Dallaire een dubieuze rol speelde in de moord op 10 Belgische paracommando’s bij de aanvang van de Rwandese genocide in 1994.

Rwanda 1994
In de ochtend van 7 april 1994 werden 10 Belgische paracommando’s door Rwandese militairen gevangen genomen en door Bernard Ntuyahaga weggebracht naar Kamp Kigali. Wanneer daar het gerucht gaat lopen dat het toestel van president Juvénal Habyarimana werd neergeschoten door Belgische blauwhelmen, worden de Belgen het mikpunt van de lynchpartij van de opgehitste Rwandese soldaten.

De majoor Maggen rijdt die ochtend samen met de Canadese generaal Roméo Dallaire, destijds de bevelhebber van de VN-vredesmacht UNAMIR, naar een vergadering met de Rwandese legertop in een gebouw vlak naast Kamp Kigali. Bij die rit passeren ze rond 10.00hr op ongeveer 30 meter afstand Kamp Kigali waar op dat moment enkele Belgische militairen buiten op de grond liggen. Ze zijn op dat moment nog in leven en duidelijk zichtbaar vanaf de locatie waar majoor Maggen en generaal Dallaire zich bevinden.

Dallaire verklaart nadien dat hij enkele militairen in Belgische uniformen op de grond heeft zien liggen en dat hij zijn chauffeur de opdracht gaf om te stoppen. Die zou geweigerd hebben omdat zijn veiligheid niet gewaarborgd kon worden. Maggen beweert dat hij niets heeft gezien en gehoord, volgens hem was het rustig bij het Kamp. Ze rijden vervolgens door om de vergadering bij te wonen in een gebouw dat zich wat verderop bevindt. Bij het bereiken van de eindlocatie ontmoeten Roméo Dallaire en Peter Maggen de Kolonel Laurent Nubaha, de bevelhebber van Kamp Kigali. Ze stellen geen vragen over wat ze net gezien hebben en gaan verder door naar de vergadering.

Tijdens die vergadering zijn de schoten die de Rwandese militairen afvuren op de Belgen duidelijk hoorbaar. Na de vergadering vertrekken Dallaire en Maggen weer en rijden ook op de terugweg terug voorbij de plaats waar 30 meter verder de Belgen worden belegerd. Geen van beiden doet een poging om het moorden te stoppen noch verwittigt majoor Maggen de Belgische bevelhebbers, hij had de hele tijd nochtans een radio bij de hand.

Sanctie
Het Rwanda-rapport van de Senaat verweet Maggen een onprofessionele reactie op de gebeurtenissen, de Rwanda-commissie achtte het uitgesloten dat Maggen niets zou gezien of gehoord hebben.

Toenmalig minister van Landsverdediging Jean-Pol Poncelet sanctioneerde Peter Maggen door hem het recht te ontnemen om nog langer het bevel te voeren over een militaire eenheid. Maggen was volgens Poncelet ,,in gebreke gebleven omdat hij in april 1994 geen enkel initiatief had genomen''. Petrus Maggen ging hier tegen in beroep bij de Raad van State waarop deze de tuchtmaatregel tegen Maggen vernietigde.

Voor en tegenstanders
Tot op heden is er nooit volledige helderheid gecreëerd rondom de omstandigheden de eerste dagen van de genocide. Voorstanders van de majoor Maggen menen dan ook dat geen enkele beschuldiging met de waarheid strookt en stellen dat het UNO rapport rondom de feiten de majoor Maggen enkel tot eer zou strekken. Ook beroepen ze zich op de verklaringen van majoor Maggen dat deze laatste geen lichamen van Belgische militairen heeft waargenomen. In mei 1994 echter, verklaarde majoor Maggen dat hij wél lijken had zien liggen. Een strafsanctie tegen Peter Maggen werd door de Raad van State naar de prullenmand verwezen.

Externe links

 * Dossier Rwanda Genocide
 * De conclusies inzake het diciplinaire onderzoek tegen Majoor Peter Maggen