Louis de Ladmirault

Louis René Paul de Ladmirault, Frans generaal, * Montmorillon bij Vienne (Rhône), 17 febr. 1808, † Parijs, 3 febr. 1898, bezocht in 1829 de krijgsschool van St. Cyr en ging in 1831 als 2de luitenant naar Algiers, waar hij zich tot divisiegeneraal opwerkte. In 1852 kreeg hij het commando over een divisie van het leger van Parijs en onderscheidde zich in 1859 bij Melegnano en Solferino.

Tijdens de Frans-Duitse Oorlog voerde hij in 1870 het 4de korps van het Rijnleger aan, vocht bij Metz en deed van zich spreken op 18 aug. 1870 bij Amanvillers en 31 aug. bij de bestorming van het dorp Servigny. Door de capitulatie van Metz raakte L. in krijgsgevangenschap.

Op 6 apr. 1871 aanvaardde hij het bevel over het 1ste korps van het leger van Versailles, drong op 22 mei in de strijd tegen de Commune Parijs binnen en veroverde de dag daarop de heuvels van Montmartre.

Op 1 juli 1871 werd L. tot militair gouverneur van Parijs benoemd en trad in 1878 uit actieve dienst. 1876-91 maakte hij deel uit van de rechtervleugel van de senaat. Hij schreef o.m.: "Bases d'un projet pour le recrutement de l'armée de terre" (1871).