Friedrich von Tauenzin

Graaf Friedrich Bogislaw Emanuel von Tauenzin (of Tauentzien von Wittenberg), Pruisisch generaal der infanterie, * Potsdam, 15 september 1760, † Berlijn, 20 februari 1824, was een zoon van de in 1760 in de Zevenjarige Oorlog beroemd geworden verdediger van Breslau, Bogislaw Friedrich von T. (* 18 april 1710, † 21 maart 1791), en trad in 1775 toe tot het Pruisische leger, in hetwelk hij tot 1801 tot generaal-majoor opklom. Hij voerde in 1806 het bevel over een tot Hof vooruitgeschoven korps, moest echter naar Schleiz terugtrekken en werd daar op 9 oktober door de troepen van maarschalk Soult, die sterk in de meerderheid waren, aangevallen en naar de hoofdmacht teruggedrongen. Bij Jena was hij commandant van de voorhoede van het korps van Hohenlohe, waarmee hij bij Prenzlau moest capituleren. Pas in november 1808 in vrijheid gesteld, kreeg hij, tot luitenant-generaal bevorderd, de Brandenburgse brigade onder zich.

Toen Pruisen zich in 1813 tegen Frankrijk keerde, werd hij tot militair gouverneur van Pommeren benoemd en leidde hij de belegering van Stettin. Na de wapenstilstand werd hij bevelhebber van het voornamelijk uit landweer bestaande 4de legerkorps onder de kroonprins van Zweden, streed 23 augustus bij Blankenfelde tegen Bertrand en droeg op 6 september bij aan de overwinning bij Dennewitz. Toen het Silezische en het Noordelijke Leger op 11 oktober gezamenlijk de Saale overstaken om Napoleon te ontwijken, werd zijn korps, om Berlijn te dekken bij Dessau achtergelaten, door twee Franse legerkorpsen gedwongen tot in de buurt van Potsdam terug te trekken. Na de Volkerenslag bij Leipzig werd T. belast met de belegering van Torgau en Wittenberg alsmede met de blokkade van Maagdenburg, welke steden hij alle drie veroverde.

In 1815 kreeg T., die op 8 december 1813 tot generaal der infanterie bevorderd was, het commando over het 6de legerkorps. Hij was reeds in 1791 verheven tot graaf en mocht zich in 1814 "von Wittenberg" noemen. Na de 2de Vrede van Parijs werd hem het opperbevel van het 3de legerkorps toevertrouwd. Hij stierf als gouverneur van Berlijn in 1824.

Lit.: Gorszkowsky, C. v.: Das Leben des Generals Grafen Bogislaw Tauentzien von Wittenberg (1832).