Josef Alvinczy von Barberek

Josef Alvinczy, Freiherr von Barberek, Oostenrijks veldmaarschalk, * Slot Alvincz in Zevenburgen, 1 febr. 1735, † Ofen (Boeda[-Pest]), 25 nov. 1810, onderscheidde zich in de Zevenburgse Oorlog als kapitein en majoor, klom op tot kolonel en naamgever van het 29ste infanterieregiment en trad in 1779 bij de overrompeling van Habelschwerdt op de voorgrond. Keizer Josef II benoemde hem tot generaal-majoor en tot leraar in de tactiek van de latere keizer Franz II. Onder Laudon nam A. deel aan de veldtocht tegen de Turken, en werd ondertussen in 1789 tot luitenant-veldmaarschalk bevorderd, hoewel de bestorming van Belgrado, die hij leidde, mislukte.

In 1790 nam hij het bevel op zich van de strijdmacht, die tegen de opstand in de Oostenrijkse Nederlanden werd ingezet, was in 1792/93 commandant van een divisie en onderscheidde zich in de Slag bij Neerwinden. Hij kwam de hertog van York te hulp, maar werd op 7 sept. 1793 bij Hondschoote verslagen. Bij de veldtocht van 1794 voerde hij een ander groot hulpkorps aan en werd tot Feldzeugmeister bevorderd. In apr. 1795 nam A. het oppercommando aan de Rijn in handen, werd echter voor het begin van de veldtocht van 1796 door Franz II naar Wenen teruggeroepen en bij de hofkrijgsraad aangesteld. Maar de tegenspoed die Oostenrijk op het slagveld ondervond deed hem weldra opnieuw in het krijgsbedrijf belanden. Nadat hij in Tirol de restanten van Beaulieus leger en de landstorm op orde had gebracht, aanvaardde hij in de late herfst van 1796 het opperbevel over het leger in Italië om de in Mantua ingesloten Wurmser te bevrijden. Na de zegerijke gevechten bij Scaldo-Ferro, Bassano en Vicenza werd hem door Bonaparte 15-17 nov. 1796 bij Arcole en 14 jan. 1797 bij Rivoli echter een verpletterde nederlaag toegebracht. De keizer riep hem terug en benoemde hem tot commandant in Hongarije. A. kreeg in 1808 de titel veldmaarschalk en een landgoed in het Banaat.