Ferdinand von Kummer

Ferdinand von Kummer, Pruisisch generaal, * Szelejewo (prov. Posen), 11 apr. 1816, † Hannover, 3 mei 1900. K. trad in 1834 toe tot het 18de regiment infanterie en werd in 1835 officier, nam in 1848 als officier bij de generale staf deel aan verscheidene gevechten tegen Poolse opstandelingen, en werd vervolgens toegevoegd aan de reorganisatiecommissie in de provincie Posen.

Nadat K. in 1855 majoor was geworden, werd hij als officier van de generale staf overgeplaatst naar de 10de en de 7de divisie en later ook naar het gardekorps, werd in 1860 chef van de generale staf van het 1ste legerkorps en kort daarna van het gardekorps, werd in 1861 bevorderd tot kolonel, voerde1864/65 het bevel over het 37ste infanterieregiment, daarna over de 25ste infanteriebrigade, werd in 1865 generaal-majoor en onderscheidde zich bijzonder bij het Mainleger tijdens de veldtocht tegen de Oostenrijkers in 1866 (&rarr; Pruisisch-Oostenrijkse Oorlog). In 1868 werd hij inspecteur van het garnizoen van Mainz en luitenant-generaal.

Tijdens de Frans-Duitse Oorlog kreeg hij op 10 aug. 1870 het bevel over de 3de reservedivisie in handen, waarmee hij aan de omsluiting van Metz tot aan de capitulatie van de stad deelnam. Hierna werd hij bevelvoerder van de 15de infanteriedivisie, en was tot 6 nov. commandant van Metz, oogstte vervolgens roem bij de gevechten van het 1ste leger in noordelijk Frankrijk (Amiens, Hallue, Bapaume, St. Quentin), en werd na het sluiten van de vrede gestationeerd in Keulen, waar hij in okt. 1873 de taken van de gouverneur overnam.

In jan. 1875 droeg K. in de rang van bevelvoerend generaal zijn bevoegdheden over en werd in 1875 op eigen verzoek op non-actief gesteld.