Adalbert von Bredow

Adalbert von Bredow, Pruisisch generaal, * Berlijn, 24 mei 1814, † Briesen bij Friesack, 3 mrt. 1890, trad in 1832 tot het huzarenregiment van de garde toe, kreeg in 1849 een eskadron onder zich en werd in 1856 met gelijktijdige benoeming tot majoor naar het 1ste regiment van de dragonders, in 1857 echter naar het huzarenregiment Zieten (genoemd naar generaal der huzaren v. Zieten, 1699-1786) overgeplaatst en in 1859 tot commandant van het 4de regiment dragonders benoemd. Nadat hij in 1863 tot kolonel was bevorderd, kreeg hij bij het uitbreken van de oorlog tussen Pruisen en Oostenrijk in 1866 de leiding over de 2de cavaleriebrigade, aan het hoofd waarvan hij bij Trautenau en Königgrätz vocht. Toen de veldtocht ten einde was werd hij tot generaal-majoor benoemd, en kreeg het commando over de 7de cavaleriebrigade toevertrouwd.

Bij het uitbreken van de Frans-Duitse Oorlog in 1870 werd hij ingedeeld bij de 5de cavaleriedivisie, en werd vooral door zijn bij de Slag van Vionville – Mars-la-Tour op 16 aug. 1870 met slechts 5¾ eskadron met ware doodsverachting uitgevoerde charge beroemd, die tot resultaat had, dat de Fransen op dit deel van het slagveld geen nieuw offensief waagden. Na de slag eerst bij het Maasleger, toen bij de troepen bij Parijs ingedeeld, kreeg B. ook hier de kans, om te tonen waartoe hij in staat was.

Nadat hij in jan. 1871 tot luitenant-generaal was bevorderd, werd hij in 1872 belast met het commando over de 18de divisie. In 1873 nam hij ontslag uit het leger, om zich aan het beheer van het familiebezit te wijden. In 1883 werd hij formeel opgenomen in het 16de regiment lansiers. Hij stierf in 1890 op zijn landgoed Briesen bij Friesack bij Berlijn.