Walter Nowotny

Walter Nowotny, beroemd Oostenrijks jachtvlieger uit de Tweede Wereldoorlog, * Gmünd (Oostenrijk), 7 dec. 1920, † (omgekomen) vliegveld Achmer (bij Osnabrück), 8 nov. 1944. N. trad kort na het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog tot de Duitse Luftwaffe toe en werd opgeleid tot gevechtsvlieger. Nadat hij begin febr. 1941 nog een aanvullende cursus had gevolgd, werd hij ingedeeld bij de 9de escadrille van het 54ste eskader jachtvliegtuigen. Op 23 juli 1941 behaalde hij zijn eerste zege in een luchtgevecht aan het Oostfront; enkele dagen later gelukte het hem drie vijandelijke machines op één dag neer te halen. Tegelijkertijd werd hijzelf voor de eerste maal neergeschoten en moest een noodlanding op het water maken. Drie dagen dreef hij rond op een reddingsvlot, voordat hij aan land kwam. N. keerde bij zijn eskader terug en werd voor nieuwe missies ingezet. Toen het 4 sept. 1942 was had hij 56 luchtgevechten gewonnen, waarvan zeven op één dag. Hiervoor werd hem het Ridderkruis van het IJzeren Kruis verleend.

In okt. 1942 werd N. commandeur van de 9de escadrille en zijn eenheid werd een van de succesvolste van de gehele Luftwaffe. Het wapen van zijn escadrille was een duivel en daarom werd zijn eenheid ook wel de "Duivels" genoemd. Op 1 febr. 1943 werd N. bevorderd tot 1ste luitenant en op 15 juni 1943 schoot hij zijn 100ste tegenstander neer. Op 5 sept. 1943 werd hem voor 200 overwinningen in een luchtgevecht het Eikenloof bij het Ridderkruis verleend, nadat hij op 21 aug. 1943 commandeur van de 1ste Groep was geworden.

Bij de vliegers van het Rode Leger werd N. de "Tijger van Wolgovstroj" genoemd, nadat hij in dit gebied uiterst succesvol was geweest. Op 22 sept. 1943 werd hij geëerd met de Zwaarden bij het Ridderkruis. Op 14 okt. 1943 bedwong hij op zijn 421ste missie zijn 250ste tegenstander en was daarmee de eerste piloot, die deze mijlpaal bereikte. Hiervoor werden hem op 19 okt. 1943 de Briljanten bij het Ridderkruis toegekend. Tot zijn grote teleurstelling betekende deze onderscheiding echter ook het einde van zijn activiteiten als oorlogsvlieger en werd hij benoemd tot hoofd van een opleiding voor gevechtspiloten in Frankrijk. Al zijn verzoeken voor overplaatsing liepen op niets uit.

Pas in juli 1944 kreeg hij weer gelegenheid naar het front te gaan. Hij werd commandeur van de eerste eenheid, die met de nieuwe Messerschmitt Me 262 werd uitgerust, de "Testgroep Nowotny". Hij testte met zijn mannen het nieuwe wapen en verbeterde het. Op 1 sept. 1944 werd hij tot majoor bevorderd en schoot met de Me 262 twee zware bommenwerpers van het type Boeing B-17, het zgn. "vliegend fort" neer. Maar daarna werd hij opnieuw aan de grond gehouden. Toen hij 8 nov. 1944 's morgens hoorde dat zijn eenheid in zware luchtgevechten was verwikkeld, hield hij het niet meer uit, sprong in zijn machine en taxiede naar de startbaan. Op deze vlucht tegen de vijand lukte het hem opnieuw een B-17 neer te schieten. Bij het aanvliegen van de landingsbaan van het vliegveld Achmer bij Osnabrück werd zijn machine door een escadrille Mustangs onderschept en neergeschoten. Weliswaar slaagde N. er nog in, zijn parachute te openen, maar deze bleef hangen aan de stuurknuppel en sleurde hem mee, de dood in. In totaal had hij op 443 missies tegen de vijand 258 vijandelijke vliegtuigen neergeschoten, waaronder drie met de Me 262.

Bron: Lexikon der Wehrmacht.