Karl von Hirschfeld

Karl Friedrich von Hirschfeld, Pruisisch generaal, * Strehlen (Silezië), 16.juli 1744, † Brandenburg, 8 okt. 1818, sinds 1762 bij de krijgsmacht, werd adjudant van prins Eugen van Wurtemberg, was bij de veldtocht in Nederland adjudant van de hertog van Brunswijk en nam in 1793 en 1794 deel aan de campagnes aan de Rijn, waarna hij het bevel over het infanterieregiment "Hertog van Brunswijk" in Halberstadt kreeg toevertrouwd. In 1797, kort na de troonsbestijging van Friedrich Wilhelm III, werd hij commandant van het 1ste bataljon van de lijfgarde, werd in 1801 generaal-majoor, in 1806 commandant van de garde en werd bij Auerstedt gevangengenomen.

In 1813 voerde hij een divisie van de landweer aan, leverde op 27 aug. 1813 het roemruchte gevecht met generaal Girard bij (de) Hagelberg, dat op een verpletterende nederlaag van de Fransen uitliep (&rarr; Slag bij Grossbeeren), leidde de belegering van Maagdenburg, werd na de capitulatie commandant van deze vesting en ging in 1815 als generaal der infanterie met pensioen.

Van zijn vier zonen sneuvelde de oudste, Eugen v. H., * 1784, nadat hij in 1807 uit Pruisische dienst was overgegaan in die van de hertog van Brunswijk in 1811 in Spanje; de tweede, Moritz v. H., * 1791, † 13 okt. 1859 in Koblenz, vocht sinds 1810 in een Spaans dragonderregiment tegen Napoleon, trad in 1815 als majoor weer in Pruisische dienst, voerde in 1849 als luitenant-generaal de troepen aan die de opstand in de Palts en daarna die in Baden neersloegen en was op het laatst commandant van het 8ste legerkorps (Lit.: Holleben, Alb. v.: Erinnerungen an Eugen und Moritz von Hirschfeld [1863]). Een derde, Adolf v. H., was in 1848 commandant in Posen, waar hij de opstand onderdrukte, in 1849 in Sleeswijk-Holstein (&rarr; Duits-Deense Oorlogen) en stierf 11 mei 1858 als generaal der cavalerie b.d. in Gotha.

Bron: Meyers Grosses Konversations-Lexikon, 1908.