Slag om Dien Bien Phu

De slag bij Dien Bien Phu was de laatste slag in de in Vietnam uitgevochten Eerste Indochinese Oorlog en duurde van 13 maart tot 7 mei 1954.

Vietnam was destijds een Franse kolonie in Indochina.

In oktober 1953 kregen de Chinezen in Frankrijk een kopie van het Franse strategische plan voor Indochina, het Plan-Navarre, genoemd naar de Franse bevelhebber Henri Navarre, te pakken. De belangrijkste Chinese militaire adviseur in Vietnam, generaal Wei Guoqing, nam het mee uit Peking en overhandigde dit aan Ho Chi Minh persoonlijk. Door deze cruciale coup op inlichtingengebied konden de communisten het besluit nemen tot deze veldslag bij Dien Bien Phu.

Eerste Dagen
De aanval van de Vietnamezen begon in de avond van 13 maart 1954 en was zorgvuldig voorbereid. Het offensief begon met artillerievuur op specifieke doelen. Een daarvan, stelling Beatrice, viel al na enkele uren. Aan beide zijden vielen veel slachtoffers.

Naarmate de dagen vorderden werd het landen en opstijgen van vliegtuigen en helikopters steeds moeilijker door de aanhoudende artilleriebeschietingen op het vliegveld. Vanaf 23 maart werden er bijna geen vluchten meer uitgevoerd omdat te veel vliegtuigen en helikopters waren beschadigd of neergehaald. Ten slotte werd op 28 maart nog geprobeerd een laatste medische evacuatie uit te voeren met een vliegtuig. Dit vliegtuig wist wel te landen in Dien Bien Phu, maar kon wegens beschadiging niet meer opstijgen.

Loopgraven
Generaal Giap, werkzaam aan de kant van de Vietnamezen, besloot loopgraven te graven, waardoor het makkelijker was constant druk te zetten op de Fransen. De loopgraven werden in korte tijd aangelegd.

Op 2 april kwamen de versterkingen eindelijk aan voor de Fransen. De veldhospitalen puilden uit van de gewonden. Op 6 april stopten de Vietnamese frontale aanvallen wegens vele verliezen. De parachutisten van de Fransen liepen echter groot gevaar. Ze werden in de lucht mikpunt van vijandelijk vuur, waardoor er vele soldaten nog voordat ze de grond raakten sneuvelden. Na 6 april besloot generaal Giap het tempo van de aanvallen te verminderen. Niet alleen wegens de vele manschappen die waren verloren, maar ook omdat de aangelegde loopgraven onverwacht zeer effectief bleken.

De Fransen werden door de loopgraven ook steeds meer gedwongen hun linies steeds dichter naar elkaar toe te brengen. Het Franse grondgebied werd kleiner en kleiner. Van 9 tot 11 april verschenen er echter weer nieuwe troepen voor de Fransen. Deze parachutisten van het Vreemdelingenlegioen maakten het mogelijk voor de Fransen om een tegenaanval in te zetten.

Regentijd
Eind april kwam de regentijd opzetten in Vietnam. Loopgraven en bunkers begaven het door de modderstromen. De soldaten konden zich niet verschuilen op de hellingen tussen de bossen. Dit was dé tijd voor de Fransen om de overwinning naar zich toe te trekken. Dit lukte echter niet. Wegens het slechte weer en bergachtige terrein kon van het afweergeschut dat 350 kilometer verderop in Hanoi was gestationeerd, geen gebruik worden gemaakt.

De ondergrondse ziekenhuizen waren vol. De Vietnamese krijgsgevangenen kregen dezelfde hulp als de Franse gewonden. Op het eind van april werden de parachutedroppings minder en minder succesvol. Vele van deze droppings werden gedaan op het grondgebied van de Vietnamezen wegens het vele afweergeschut. De Vietnamezen bereidden nu hun eindoffensief voor.

De Fransen deden hun best het nog zo lang mogelijk vol te houden totdat er een akkoord zou komen in Genève.

Eindoffensief
Wegens de heldere lucht besloten de Fransen om een massale luchtaanval uit te voeren. De Vietnamezen waren zo slim hun afweergeschut niet te gebruiken, waardoor dit niet werd ontdekt. Laat in de middag werd iedereen opgeschrikt door een aardbeving. Overal volgden explosies van ongekende kracht. De Vietnamezen vuurden nu met al hun wapens. Dien Bien Phu was nu een grote wolk van rook. Bunkers begaven het en loopgraven stortten in.

De Fransen hadden geen kracht meer om zich te hergroeperen en een tegenaanval in te zetten. Alle overgebleven bunkers waren vol met gewonden. De enigen die niet gewond waren, waren de gevangenen. Generaal Cogny stuurde een bericht naar generaal De Castries dat er absoluut niet zou worden overgegeven.

Het gevecht bleef doorgaan tot 17.00 uur. Na vernietiging van al het materiaal stuurde de commandopost het laatste bericht naar Hanoi: ‘We blazen alles op. Vaarwel’. Een paar minuten later viel de Vietminh de commandopost binnen. Een rode vlag van de Vietminh wordt geplaatst boven op het commandocentrum. Dien Bien Phu was gevallen.

Vluchten
Het gevecht was echter nog niet over. Zes kilometer naar het zuiden was het gevecht bij Isabelle nog steeds bezig. Luitenant-kolonel Lalande plande een vlucht met de overgebleven troepen. De actie werd uitgevoerd in de nacht van 7 op 8 mei. Bijna alle troepen werden onderschept tijdens de vlucht. Slechts een enkeling wist door de Vietnamese linies te komen en na weken in de vijandelijke jungle Frans grondgebied te bereiken.

Op 8 mei om 1 uur in de nacht, stopte Isabelle met vuren. De strijd was definitief tot een einde gekomen.