Cornelis van Boecop

Cornelis Gerardus Iman, baron van Boecop, Nederlands generaal, * Breda, 3 jan. 1781, † Delden, 22 of 23 febr. 1841. B. trad in 1795 toe tot het leger van de Bataafse Republiek, raakte in 1799 als 2de luitenant tijdens de veldtocht in Noord-Holland, toen de Engelsen en Russen op de kust waren geland, bij Bergen gewond, werd bij de inlijving van Holland in het Franse keizerrijk in 1810 in de rang van kapitein bij het 4de regiment tirailleurs van de Jonge Garde geplaatst en op 26 mei 1813 tot luitenant-kolonel bij die Garde aangesteld. Met dit regiment maakte hij de veldtochten in 1811 in Spanje, in 1812 in Rusland, in 1813 in Duitsland, en in 1814 in Frankrijk mee.

Na de bevrijding van Nederland werd B. op 18 okt. 1814 in zijn vorige rang bij de infanterie geplaatst, en op 8 okt. 1815 tot kolonel-commandant van de 12de Afdeling benoemd. Op 20 okt. 1825 tot generaal-majoor en provinciaal commandant van Noord-Holland aangesteld, werd hij op 16 aug. 1829 in dezelfde functie naar de provincie Luik overgeplaatst, en tevens met het bevel over de 1ste brigade van de 4de divisie infanterie belast. In die hoedanigheid bevond hij zich te Luik, toen op 24 aug. 1830 het oproer te Brussel uitbrak. Reeds vier dagen daarna zag hij zich genoodzaakt zich met de bezetting van de stad Luik in de citadel terug te trekken. Hij bleef steeds getrouw op zijn post, maar moest afzien van een voorgenomen algemene uitval, toen bleek dat hij op de Belgen, die tot het garnizoen behoorden, niet hoefde te rekenen. De onwillige bezetting en gebrek aan levensmiddelen lieten hem geen andere keus dan te capituleren, wat op 6 okt. geschiedde, waarna hij met 900 getrouwen, zowel officieren als soldaten, aftrok naar Maastricht. Hier bleef hij vervolgens ter beschikking van generaal Dibbets, en bewees ook in die hoedanigheid van grote waarde te zijn. Zo had hij in 1831 tijdens de Tiendaagse Veldtocht het bevel over de colonne die België binnenrukte. De koning begiftigde hem, als blijk van waardering voor de wijze waarop B. de terugtrekking uit Luik had geleid, op 11 okt. 1830 met de Militaire Willemsorde 3de klasse.

B. werd op 4 apr. 1839 gepensioneerd en overleed, ongehuwd, op zijn buiten, de Langenhorst bij Delden in Overijssel, in febr. 1841.

(Naar Van der Aa, Biographisch woordenboek der Nederlanden, dl. 2, 1ste en 2de stuk, 1854).