Arnold von Kameke

Arnold Karl Georg von Kameke, Pruisisch generaal der infanterie, * Pasewalk, 14 juni 1817, † Hohenfelde in Pommeren, 12 okt. 1893, werd in 1836 officier bij de genie, in 1850 met gelijktijdige benoeming tot kapitein naar de generale staf overgeplaatst, werd in 1861 kolonel, in 1863 chef van de generale staf van het 8ste legerkorps, in 1865 generaal-majoor, en kort daarna stafchef van het 2de legerkorps. De veldtocht van 1866 tegen Oostenrijk (&rarr; Pruisisch-Oostenrijkse Oorlog) maakte hij als zodanig mee, kwam in 1867 aan het hoofd van het geniekorps te staan, en werd in 1868 bevorderd tot luitenant-generaal.

Aan de Frans-Duitse Oorlog van 1870/71 nam hij als commandant van de 14de infanteriedivisie deel, leidde de Slag bij Spichern in en deed van zich spreken in de veldslagen bij Colombey en Gravelotte. Na de capitulatie van Metz veroverde hij Diedenhofen, Montmédy en Mézières. Nog voordat laatstgenoemde plaats gevallen was, werd K. op 23 dec. 1870 naar Versailles ontboden om de leiding van de geniewerkzaamheden voor de belegering van Parijs op zich te nemen. Op 18 febr. 1871 werd hij tot hoofd van het korps der genie en tot inspecteur-generaal van het vestingwezen, op 9 nov. 1873 als opvolger van Roon tot minister van Oorlog en 22 mrt. 1875 tot generaal der infanterie benoemd. Deze functies legde hij op 3 mrt. 1883 neer en trok zich op zijn landgoed Hohenfelde in Pommeren terug, waar hij in 1893 stierf.