Pan-germanisme

Het pan-germanisme is het streven om alle Germaanse volken te verenigen in één rijk. Ten tijde van keizer Wilhelm II van Duitsland (1888-1918) sprak men van Alldeutschtum. Ten tijde van het nationaal-socialistische bewind in Duitsland (1933-1945) groeide dit land langzaam uit tot wat "Grossdeutsches Reich" of "Grossdeutschland" werd genoemd, en dat in 1942 zijn grootste omvang bereikte. Laatstgenoemde termen houden dus niet zozeer - wat dikwijls wordt gesuggereerd - verband met een politieke filosofie om een Duits stempel op Europa of zelfs de gehele wereld te drukken ("pan-germanisme"), maar veeleer met de toegenomen oppervlakte van het land.