Zwart Front

Zwart Front was een Nederlandse fascistische beweging die actief was van 1934 tot 1941.

Het Zwart Front werd in mei 1934 opgericht door de antisemiet Arnold Meijer (1905-12965), die eerder gestopt was met zijn priesteropleiding en journalist was geworden. Het Zwart Front richtte zich vooral op het fascistische Italië en niet zozeer op het nationaal-socialistische Duitsland. Wel was het Zwart Front fel antisemitisch en trachtte het de NSB qua antisemitisme te overtreffen. Het Front was daarnaast ook fel antikapitalistisch en 'revolutionair'. Meijer 'constateerde' duidelijke overeenkomsten tussen het kapitalisme en het marxisme. Beide kwamen volgens Meijer voort uit het jodendom. Bij de Tweede-Kamerverkiezingen van 1937 behaalde de partij 8178 stemmen; onvoldoende voor een zetel.

Een belangrijk punt wat het Zwart Front nastreefde was de aansluiting van Vlaanderen bij de Nederlandse staat tot Groot-Nederland, dit vanuit het oogpunt dat mensen die eenzelfde taal spreken in eenzelfde land verenigd hoorden te zijn. Dit werd niet nagestreefd door de NSB en mede omdat de Duitse bezetters na de inval gingen samenwerken met de NSB en niet met het Front is dit punt nooit gerealiseerd.

Na de Duitse inval bood het Front (inmiddels herdoopt in 'Nationaal Front') samenwerking aan met de bezetters, maar die voelden niets voor samenwerking met het Front. In de herfst van 1941 werd het Nationaal Front verboden. Aanleiding was het verlangen van het Nationaal Front om tegenover de Duitsers een zelfstandige, Nederlandse, maar wel met fascistische invloeden, beweging te blijven. Toen Duitsland Nederlandse mannen opriep voor de strijd tegen de Sovjet-Unie wilde Meijer, en daarmee het Nationaal Front, dat de soldaten Nederlands zouden blijven en hun eed op de Nederlandse vlag zouden afleggen. De Duitsers eisten echter een eed op de Führer en maakten met het verbieden van het Nationaal Front een einde aan de discussie.