Nikolaus Luckner

Graaf Nikolaus Luckner (Nicolas Luckner), maarschalk van Frankrijk, * Cham (Oberpfalz), 12 jan. 1722, † (geguillotineerd), 4 jan. 1794, trad in 1737 tot het Beierse leger toe en kwam in 1745 in Nederlandse dienst. In 1757 trad hij in dienst van Hannover als majoor, kreeg de opdracht, een huzarenkorps op te richten (de later zo befaamde, naar hem genoemde "Lucknersche Husaren"), en deed zich in de Zevenjarige Oorlog in het spoor van hertog Ferdinand van Brunswijk kennen als onvervaard strijder. Na de vrede verliet hij in 1763 Hannover, waar hij het intussen tot luitenant-generaal had gebracht, om in Franse dienst te treden. Hij koos de zijde van de revolutionairen, werd in 1791 maarschalk en kreeg het opperbevel van het Rijnleger, en daarna van het Noordelijke Leger. Daar hij niet op grote successen kon bogen, moest hij in 1792 het opperbevel aan Kellermann afstaan en ging in jan. 1793 met pensioen. Niet lang daarna werd hij gearresteerd, als verrader ter dood veroordeeld en op 4 jan. 1794 onthoofd.

Lit.: Dachenhausen, A. v.: Luckner und seine Husaren (1863); Horstmann, Th. (red.): Generallieutenant Johann Nicolaus von Luckner und seine Husaren im Siebenjährigen Kriege (1997).