Jan Evertsen

Johan Evertsen, meer algemeen bekend als Jan Evertsen, Nederlands admiraal, * Vlissingen, jan. 1600, &#9876; 5 aug. 1666, ging reeds op jeugdige leeftijd naar zee en nam deel aan verschillende gevechten, o.a. bij Rochelle (1625), 't Slaak (1631) en tegen de Duinkerker Kapers. In 1637 vice-admiraal geworden, streed hij bij Duins (1639) en nam deel aan de verovering van Sas van Gent (1644). Hij vocht in de Eerste Engelse Oorlog (1652-54). In 1659 voerde hij de Zweedse schepen aan bij de tocht naar de Sont. In 1665 vocht hij in de Slag bij Lowestoft en nam daarna ontslag. Na de dood van zijn broer Cornelis (zie onder) trad hij als luitenant-admiraal weer in dienst maar sneuvelde kort daarna in de Tweedaagse Zeeslag.

E. was telg van een roemrucht geslacht van Zeeuwse vlootvoogden, allen afkomstig uit Vlissingen, waartoe o.m. behoorden: - Cornelis E. de Oude (1610-1666), broer van Jan E., vocht tegen de Spanjaarden bij Duins, tegen de Engelsen en de Zweden, nam eveneens deel aan de Slag bij Lowestoft en sneuvelde in de Vierdaagse Zeeslag (juni 1666). - Cornelis E. de Jonge (1628-1679), neef van voorgaande, nam deel aan de Tocht naar Chatham (1667) en vocht in de Derde Engelse Oorlog (1672-74). - Cornelis de Jongste (1642-1706), zoon van Cornelis E. de Oude, stond vanwege zijn opvliegend karakter bekend als Keesje de Duivel. Was met name in West-Indië actief en veroverde Nieuw Nederland en St. Eustatius.

Lit.: Jonge, J.C. de: Levensbeschrijving van Johan en Cornelis Evertsen, luitenant-admiralen van Zeeland (1820).