Christoph von Saldern

Friedrich Christoph von Saldern, Pruisisch generaal, * 2 juni 1719, † Maagdenburg, 14 mrt. 1785; trad in 1735 als vaandrig in Pruisische krijgsdienst, kwam in 1739 vanwege zijn lengte - ruim 2 meter - bij de garde, klom tijdens de Eerste Silezische Oorlog op tot kapitein, onderscheidde zich tijdens de Zevenjarige Oorlog bij Leuthen, Hochkirch en vooral bij Liegnitz en Torgau. Bij Hochkirch (14 okt. 1758) voerde hij als luitenant-kolonel het bevel over een brigade, en onderscheidde zich bij de dekking van de terugtocht en op de verdere mars naar Silezië dusdanig, dat de koning S., zonder dat deze eerst kolonel was geweest, direct tot generaal-majoor benoemde. Maar hij viel in 1761 bij de koning in ongenade toen hij weigerde het lievelingsslot van de keurvorst van Saksen, Hubertusburg te plunderen (wat de vileine Frederik had bedacht om de keurvorst te treiteren).

In 1763 weer in genade aangenomen werd S. inspecteur der infanterie in Maagdenburg en de Altmark. 1766 werd hij luitenant-generaal en nam het regiment van hertog Ferdinand van Brunswijk over, toen deze uit dienst was getreden.