Johann Gabriel von Chasteler

Johann Gabriel, markies von Chasteler, Oostenrijks generaal (Feldzeugmeister), * Bergen (Henegouwen), 22 jan. 1763, † Venetië, 7 mei 1825, werd opgeleid aan de academie van Metz, trad in 1776 in Oostenrijkse krijgsdienst, onderscheidde zich in 1789 onder Laudon tijdens de oorlog met de Turken en was in 1790 als luitenant-kolonel van de Waalse Garde in de Nederlanden actief.

Dapper verdedigde hij Namen in de oorlog tegen Frankrijk en werd hier gevangen genomen, maar al spoedig uitgewisseld. In 1794 nam hij aan het beleg van Landrecies en Luik deel en verdedigde Mainz, waarvoor hij tot kolonel bij de generale staf benoemd werd. In 1795 en 1796 werd hij op diplomatieke missie naar Petersburg gezonden. In 1799 streed hij in Italië, in 1805 in Tirol en Salzburg.

Bij het uitbreken van de oorlog in 1809 voerde C. onder aartshertog Johann in Italië als luitenant-veldmaarschalk het bevel over het 8ste legerkorps, maar werd al snel naar Tirol gestuurd, waar hij met Hormayr de ruggengraat van het verzet vormde. C. viel de Fransen en Beieren, die over een tienvoudige overmacht beschikten, aan maar werd op 13 mei bij Wörgl verpletterend verslagen.

Na beëindiging van de oorlog door de Vrede van Wenen werd hij commandant van Oostenrijks-Silezië. In 1813 leidde hij de defensiedepots van Praag, nam deel aan de veldslagen van Dresden en Kulm en nam na de Volkerenslag bij Leipzig het commando van het korps van Klenau over.

Nadat het Lombardisch-Venetiaanse koninkrijk in ere was hersteld, werd C. gouverneur van Venetië, voor de fortificatie waarvan hij zich onvermoeibaar inzette.