Abri-Caverne de Douaumont

Abri-Caverne de Douaumont, beter bekend als Abri 320, en door de Duitsers M-Raum 372 genoemd, is een grote half onderaardse bunker om het bezit waarvan felle strijd werd geleverd tijdens de Slag bij Verdun (1916) in de Eerste Wereldoorlog. Hij werd gebouwd tussen 1889 en 1894, is opgetrokken uit metselwerk, en ligt ongeveer 8 meter diep in de helling van de heuvel waar hij zich bevindt. Deze Abri-Caverne is één van de vier Abri-Cavernes in de omgeving van Verdun. Over een afstand van 30 meter zijn twee ingangen en twee schoorstenen voorzien. Het bouwwerk bood ruimte voor 300 zittende personen en was bestemd voor Franse reservetroepen. Om het bouwwerk lagen prikkeldraadversperringen en loopgraven.

Eerste Wereldoorlog
Na de sterke opmars van de Duitsers op de warme dag 23 juni 1916, kon een kleine eenheid van het Beierse Reserve-Jäger-Bataljon 2 de Abri-Caverne bereiken. Hij lag in die tijd boven de spoorlijn die uit de omgeving van Vaux kwam. Het bouwwerk was omgeven door veel bomkraters. De eenheid kon ongestoord en zonder verliezen het werk bereiken en innemen. Voordat de eenheid aankwam was het bouwwerk onder vuur genomen met 42-cm-projectielen. Maar doordat het werk slecht te zien was, werd er bijna niets geraakt. Nadat ze de Abri-Caverne hadden bereikt, wierpen de Duitse soldaten handgranaten door de twee schoorstenen naar binnen. In de ruimte verscholen zich inmiddels wel duizend man, die daar verstikten omdat de ruimte van de buitenlucht werd afgesneden, want de ingangen en de schoorstenen door het artillerievuur half waren ingestort.

Gedurende de Duitse bezetting was de Abri-Caverne, die in de tijd benauwd en verstikkend was, vooral een hospitaal en onderkomen voor de bij Fleury/Thiaumont gestationeerde bataljons. Het lag in die tijd slechts 500 meter achter de voorste linies.

Op 24 oktober 1916 was het een onderkomen voor de bataljonsstaf, een pionierscommando en dertig zwaargewonden. Door tentdoeken werden de gewelven ingedeeld in commandoposten en hospitalen. In de buurt van de trappen lagen onder andere de reserves. Van onderen waren de beide ingangen (net als vandaag de dag overigens) slechts nog te herkennen als kleine, ronde gaten. Deze gaten lagen continu onder Frans artillerievuur. Veel werk werd gedaan om de beide ingangen vrij te houden van aarde. Meestal gleed men de twintig tot dertig traptreden af als men af wilde dalen in de slechts met kaarslicht verlichte gewelven. De gewonden lagen in stapelbedden met zijn drieën boven elkaar. Het rook binnen enorm naar stof en chloor. Aan de oostkant van de gewelven was nog een luchtinlaat, die ook als uitkijkpost diende. Men kon binnen maar met moeite verstaan wat men zei.

Op 24 oktober 1916 stortten beiden ingangen door het Franse artillerievuur in. Laat in de namiddag kon het pionierscommando de westlijke ingang weer vrijmaken, maar daarna was er een vreselijke explosie: stenen, aarde en twee bakken met uitwerpselen die op de traptreden stonden, stortten met trap en al naar beneden in de gewelven. Er achteraan vloeide een dikke, zwarte massa. Stof en de geur van zwavel verspreidde zich in de benauwde ruimte. Er brak paniek uit, maar de brand die ontstond kon nog enigszins ingedamd worden. Intussen was de Abri-Caverne alweer bereikt door de Fransen en deze namen hem weer in.

Vandaag
Vandaag de dag ligt de Abri-Caverne 320 recht tegenover het Ossuaire, en is vanaf daar ook aangegeven. De twee schoorstenen zijn dan ook nog altijd te zien. Het terrein is vrij te bezoeken en op het terrein is een informatiebord geplaatst.

Overige Abri-Cavernes regio Verdun

 * Abri-Caverne des Quatre Cheminées
 * Abri-Caverne de Choisel
 * Abri-Caverne de Souville