Tweede Silezische Oorlog

De Tweede Silezische Oorlog duurde van 1744 tot 1745.

1744
Frederik II rukt eind aug. met 80.000 man "keizerlijke hulptroepen" als beschermheer van de keizer Bohemen binnen, neemt Praag in, doch moet zich door ziektes die in het leger zijn uitgebroken en het bangelijke manoeuvreren van prins Karl van Lotharingen naar Silezië terugtrekken. Zijn positie wordt hachelijk doordat Saksen zich bij Oostenrijk aansluit en door de dood van Karl VII, wiens zoon Max Joseph, die afziet van de rechten die hij namens zijn vader kan doen gelden, met Oostenrijk de Vrede van Füssen (22 apr. 1745) sluit.

1745
Frederik II behaalt op 4 juni bij Hohenfriedeberg een totale overwinning op de Oostenrijkers en Saksers en op 20 sept. bij Soor op de Oostenrijkers alleen. Nadat zijn veldheer Leopold van Dessau op 15 dec. bij Kesselsdorf ook de Saksers heeft verslagen, komt de Vrede van Dresden (25 dec.) tot stand. Frederik blijft in het bezit van Silezië en erkent de echtgenoot van Maria Theresia, Franz I (1745-65), uit het Huis Lotharingen-Toscane, als keizer. Saksen betaalt 1 miljoen thaler aan Pruisen. Men noemt Frederik nu al "de Grote".